Του ΛΕΥΤΕΡΗ ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ
Αν μπορούμε με βεβαιότητα να καταγράψουμε ένα γεγονός που χαρακτηρίζει την ελληνική κοινωνία, είναι πως συνήθως «σοκάρεται» για λάθος λόγους.
«Σοκ» προκαλεί ένας θάνατος, ακόμα και κάποιου παντελώς άγνωστου συνανθρώπου μας. «Σοκ» προκαλεί ένα αποτέλεσμα αθλητικού αγώνα. «Σοκ» προκαλεί μια δήλωση. «Σοκ» προκαλεί» μια εμφάνιση.
Ατέρμονες συζητήσεις που κρατάνε φυσικά ελάχιστα, χιλιάδες σχόλια στα Μέσα κοινωνικής Δικτύωσης, και έτοιμοι για το επόμενο «σοκ».
Τις προηγούμενες μέρες ωστόσο δημοσιεύτηκε μια είδηση, η οποία αποτελεί πραγματικό «σοκ», ανεξαρτήτως αν ουδέποτε έλαβε τέτοιου είδους χαρακτηριστικά:
«Σύμφωνα με την τελευταία αξιολόγηση PISA του ΟΟΣΑ, η οποία ανά τριετία εξετάζει τις επιδόσεις των 15χρονων μαθητών στην κατανόηση κειμένου, τα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες, σχεδόν τα μισά παιδιά τελειώνουν τη βασική τους εκπαίδευση χωρίς να μπορούν να καταλάβουν το νόημα ενός απλού κειμένου ή να κάνουν απλούς μαθηματικούς συλλογισμούς». Με πιο απλά λόγια, σχεδόν τα μισά παιδιά τελειώνουν το σχολείο χωρίς να μαθαίνουν τα βασικά.
Φέτος η δημοσίευση των σχετικών στοιχείων απέδειξε πως η Ελλάδα έπεσε κι άλλο και βρίσκεται στον πάτο της σχετικής λίστας. Δηλαδή σε μια χώρα όπου σχεδόν κάθε χρόνο δρομολογείται και μια «μεταρρύθμιση» του εκπαιδευτικού της συστήματος, που σχεδόν όλα τα νοικοκυριά ματώνουν κυριολεκτικά για να πληρώσουν φροντιστήρια, ιδιαίτερα μαθήματα και πάσης φύσεως εκπαιδευτικά βοηθήματα, ώστε να μπορέσουν τα παιδιά τους να ανταποκριθούν στις ανάγκες του, αυτά τελειώνουν το σχολείο και υστερούν στα πλέον βασικά: δεν μπορούν να κατανοήσουν και να υπολογίσουν.

Κι όμως. Στη χώρα μας δεν άνοιξε μύτη. Η κυβέρνηση δεν ασχολήθηκε καν με το θέμα. Δεν έγινε καμία σύσκεψη, δεν έγινε καμία αξιολόγηση της κατάστασης, δεν πατήθηκε κανένα κουμπί έκτακτης ανάγκης. Από την άλλη, η συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης προσπέρασε τα αποτελέσματα της έρευνας σα να μην την αφορά. Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη έσβησε κάθε άλλη είδηση.
Η Ελλάδα πορεύεται στο μέλλον με δυο δεδομένα: γερνάει και μένει αμόρφωτη. Την ίδια στιγμή που τα πάντα στον πλανήτη σαρώνονται από την επέλαση της Τεχνητής Νοημοσύνης. Η αντίφαση και μόνο είναι εφιαλτική.
Το εγκληματικό όμως είναι πως τίποτα από όλα αυτά δεν συζητιέται σοβαρά. Κανείς δεν φαίνεται να θέλει να ασχοληθεί με όλα όσα θα αντιμετωπίσουμε στο άμεσο μέλλον με τραγικές συνέπειες. Οι κομματικοί υπολογισμοί και τα προσωπικά συμφέροντα συνεχίζουν να υπερτερούν των εθνικών στόχων.
Το πολιτικό σύστημα ετοιμάζεται να θέσει στους πολίτες τα «εκλογικά διλήμματα» καθώς η χώρα έχει εισέλθει σε παρατεταμένη προεκλογική περίοδο. Αυτό που όπως φαίνεται όμως δεν έχει συνειδητοποιήσει, είναι ότι τα διλήμματα που θα τεθούν για μια ακόμη φορά στο εκλογικό σώμα θα πρέπει να αφορούν το μέλλον της χώρας και όχι το μέλλον το δικό του. Δυστυχώς η δεκαετία 2010-2020 μοιάζει να μην δίδαξε τίποτα σε κανέναν.
























