Υπάρχουν πράγματα που οι γυναίκες ξέρουμε πολύ καλά να κάνουμε. Να φροντίζουμε, να θυμόμαστε τα πάντα για όλους, να ακούμε τον πόνο των άλλων πριν ακούσουμε τον δικό μας. Να είμαστε εκεί για την οικογένεια, για τα παιδιά, για τους γονείς, για τους ανθρώπους που αγαπάμε. Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, λέμε συχνά «θα το κοιτάξω αργότερα». Θα κλείσω το ραντεβού αργότερα, θα κάνω την εξέταση αργότερα, θα ασχοληθώ με εμένα όταν θα έχω περισσότερο χρόνο. Μόνο που το «αργότερα» δεν είναι πάντα μια αθώα αναβολή. Κάπως έτσι περνά ο καιρός, μέχρι που ένας Οκτώβριος έρχεται να μας θυμίσει ότι υπάρχουν πράγματα που δεν πρέπει να αφήνουμε για αύριο.
Ο καρκίνος του μαστού δεν είναι μια μακρινή ιστορία και δεν αφορά «κάποιες άλλες». Είναι μια γυναίκα που γνωρίζουμε, είναι ένα σπίτι που ξαφνικά γεμίζει αγωνία, μια οικογένεια που περιμένει ένα αποτέλεσμα, ένας άνθρωπος που βλέπει τη ζωή του να αλλάζει μέσα σε λίγες ημέρες. Η πρόληψη δεν είναι φόβος. Είναι φροντίδα. Είναι η απόφαση να ακολουθούμε τον προληπτικό έλεγχο που αντιστοιχεί στην ηλικία και το προσωπικό μας ιστορικό και να μην προσπερνάμε μια αλλαγή που επιμένει.
Ένα ογκίδιο ή μια πάχυνση, μια αλλαγή στο μέγεθος ή στο σχήμα του μαστού, αλλαγές στο δέρμα ή στη θηλή, μια ασυνήθιστη έκκριση δεν σημαίνουν απαραίτητα καρκίνο. Είναι όμως λόγοι για να ζητήσουμε ιατρική αξιολόγηση. Γιατί όταν το σώμα μας μιλά, δεν χρειάζεται πανικός, χρειάζεται να το ακούσουμε.
Το 2024 καταγράφηκαν παγκοσμίως περίπου 2,4 εκατομμύρια νέες διαγνώσεις καρκίνου του μαστού. Η απουσία οικογενειακού ιστορικού δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει κίνδυνος. Περίπου το 80% των καρκίνων του μαστού εμφανίζεται σε γυναίκες χωρίς συγκεκριμένο παράγοντα κινδύνου πέρα από το φύλο και την αυξανόμενη ηλικία. Γι’ αυτό η πρόληψη αφορά όλες μας και η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά την πορεία της νόσου.
Σήμερα έχουμε καλύτερα διαγνωστικά εργαλεία, περισσότερες θεραπευτικές επιλογές και το «ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ», ένα οργανωμένο πρόγραμμα προσυμπτωματικού ελέγχου που δίνει στις γυναίκες τη δυνατότητα να κάνουν δωρεάν τις εξετάσεις που προβλέπονται για την ηλικία τους.
Υπάρχει όμως και μια άλλη πλευρά του Οκτωβρίου, εκείνη που βρίσκεται πίσω από τη ροζ κορδέλα. Είναι η γυναίκα που μόλις άκουσε τη λέξη «καρκίνος», εκείνη που περιμένει τα αποτελέσματα, εκείνη που περνά τη θεραπεία, εκείνη που προσπαθεί να ξαναβρεί τον εαυτό της μετά από ένα χειρουργείο. Σε αυτές τις γυναίκες δεν χρωστάμε μόνο ευχές. Χρωστάμε έγκαιρη διάγνωση, πρόσβαση σε ποιοτική θεραπεία, αξιοπρέπεια, ψυχολογική και κοινωνική στήριξη. Και σήμερα έχουμε κάνει σημαντικά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Η οργανωμένη πρόληψη και ο προσυμπτωματικός έλεγχος δίνουν σε ολοένα και περισσότερες γυναίκες τη δυνατότητα να γνωρίζουν έγκαιρα, να διερευνούν έγκαιρα και, όταν χρειάζεται, να αντιμετωπίζουν έγκαιρα τη νόσο.
Ίσως, λοιπόν, αυτός ο Οκτώβριος να είναι μια καλή αφορμή όχι απλώς να μιλήσουμε για τον καρκίνο του μαστού, αλλά να κάνουμε κάτι για τον εαυτό μας. Να μην περιμένουμε να
φοβηθούμε για να κινητοποιηθούμε. Να μην αφήνουμε τη δική μας υγεία πάντα τελευταία στη λίστα.
Κοίτα τον εαυτό σου, άκου το σώμα σου, κάνε την εξέτασή σου. Η πρόληψη δεν είναι μια υποχρέωση που μας επιβάλλεται. Είναι ένας τρόπος να πούμε στον εαυτό μας ότι η ζωή μας έχει αξία και ότι αξίζει να είμαστε εδώ, υγιείς, για να τη ζήσουμε.
Δρ Αγλαΐα (Λία) Ρογγανάκη
Διοικήτρια
Γενικό Νοσοκομείο Τρικάλων
