ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ: Δ. Καστανάρας – Λ. Τζέκας // LarissaPress
Η αρχαία Άργισσα η Άργυρα βρίσκεται νότια του οικισμού Δένδρα Τυρνάβου, στη βόρεια όχθη του Πηνειού, υπαγόταν στην Πελασγιώτιδα και ήταν αρκετά σημαντική, καθώς αναφέρεται από τον Όμηρο ότι έστειλε στρατό στην Τροία.
Την εποχή του Στράβωνα ονομαζόταν Άργουρα, ενώ η ίδια ονομασία παραδίδεται και από τον Στέφανο Βυζάντιο. Στην ευρύτερη περιοχή του λόφου διασώζεται πληθώρα ευρημάτων που καλύπτουν πολλές περιόδους της ανθρώπινης δραστηριότητας και ξεκινούν από την παλαιολιθική περίοδο.
Η σημαντικότερη ακμή της περιοχής σημειώθηκε κατά τη νεολιθική περίοδο, όπως ανέδειξαν τα δεδομένα των ανασκαφών των Τσούντα και Μίλοσιτς. Η Άργισσα άκμασε κατά την 6η χιλιετία π.Χ. ως γεωργικός οικισμός με σπίτια που έφεραν λιθοδομή , ενώ επίσης βρέθηκαν πολλά εργαλεία και αγγεία, τα οποία φιλοξενούνται στο Διαχρονικό Μουσείο Λάρισας.
Η θέση κατοικήθηκε κατά τη Νεολιθική και την εποχή του Χαλκού, αφήνοντας πολιτιστικά κατάλοιπα πάχους πολλών μέτρων. Κατά την ανασκαφική έρευνα (1956) εντοπίστηκε σε βάθος περίπου 8 μέτρα, ένα στρώμα πάχους 30-45 εκατοστών, που χρονολογείται στην Προκεραμική Νεολιθική και αποτελεί ένα από τα λιγοστά δείγματα της μεταβατικής αυτής περιόδου.
Οι κατοικίες των πρώτων γεωκτηνοτρόφων της Άργισσας είναι ελλειψοειδή ορύγματα, σκαμμένα εν μέρει στο έδαφος. Οπές για ξύλινα δοκάρια (πασσαλότρυπες) υποδηλώνουν ότι πρόκειται για πασσαλόπηκτες καλύβες. Τα δάπεδα είναι στρωμένα με πηλό ή χαλίκια και διαθέτουν εστίες.
Λεπίδες από πυριτόλιθο και μικρολεπίδες από οψιανό, εργαλεία από λειασμένο λίθο, οστέινα εργαλεία, απανθρακωμένοι σπόροι δημητριακών και οσπρίων και άφθονα οστά ζώων συνιστούν τα κινητά ευρήματα.
Οι συστηματικές μελέτες των ευρημάτων αυτών στάθηκαν ουσιαστικές για τη σκιαγράφηση των πτυχών της οικονομίας, σε μια περίοδο που ο άνθρωπος περνά στην ελεγχόμενη παραγωγή της τροφής του.
Η μελέτη των λίθινων εργαλείων δείχνει ότι ο οψιανός φθάνει στην Άργισσα σε μορφή πυρήνων, από τους οποίους αποσπώνται λεπίδες με τη μέθοδο της πίεσης.
