Του Άγγελου Προβιά
ΦΩΤΟ: Δημήτρης Καστανάρας//LarissaPress
Τα φώτα της δημοσιότητας έπεσαν πάνω τους μέσα από μεγάλες διεθνείς αποστολές διάσωσης. Πρόσφατα, 12μελής ελληνική διασωστική αποστολή της ΕΠΟΜΕΑ από τη Θεσσαλονίκη βρέθηκε στη Βενεζουέλα, συνδράμοντας στο δύσκολο έργο των τοπικών αρχών μετά τους φονικούς σεισμούς. Λίγα χρόνια νωρίτερα, μέλη της ΕΠΟΜΕΑ συμμετείχαν στις επιχειρήσεις διάσωσης στην Τουρκία μετά τον καταστροφικό σεισμό, απεγκλωβίζοντας δύο ανθρώπους μαζί με τον σκύλο τους, προσφορά που αναγνωρίστηκε και από το τουρκικό κράτος.
Πίσω όμως από αυτές τις αποστολές, υπάρχει μια λιγότερο γνωστή καθημερινότητα. Οι εθελοντές της ΕΠΟΜΕΑ Λάρισας βρίσκονται διαρκώς σε ετοιμότητα, προσφέροντας βοήθεια σε φυσικές καταστροφές, ατυχήματα, εκπαιδεύσεις πολιτών και κάθε έκτακτη ανάγκη, συνήθως μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Βρέθηκαν από την πρώτη στιγμή στην τραγωδία των Τεμπών και παρείχαν σημαντική βοήθεια στο πεδίο ενώ συνέδραμαν στην πρώτη γραμμή στον σεισμό στο Δαμάσι αλλά και στις πλημμύρες του Daniel.
Η ΕΠΟΜΕΑ Λάρισας αποτελείται από 63 ενεργά μέλη, τα οποία εκπαιδεύονται σε εξειδικευμένους τομείς όπως η ορεινή διάσωση, η υδάτινη διάσωση, οι τηλεπικοινωνίες, η δασοπυρόσβεση και η διαχείριση φυσικών καταστροφών.
Όπως εξηγούν τα στελέχη της ομάδας, εθελοντής μπορεί να γίνει οποιοσδήποτε επιθυμεί να προσφέρει. Στη συνέχεια επιλέγει τον τομέα που τον ενδιαφέρει, εκπαιδεύεται και αποκτά τις απαραίτητες πιστοποιήσεις. Παράλληλα, η ομάδα πραγματοποιεί εκπαιδεύσεις πολιτών στις πρώτες βοήθειες και σε άλλα πιστοποιημένα προγράμματα.
Η LarissaPress βρέθηκε στις εγκαταστάσεις της ΕΠΟΜΕΑ Λάρισας και συνομίλησε με τον πρόεδρο, Κωνσταντίνο Κουτούκα, και την αντιπρόεδρο, Ευαγγελία Ιακωβίδου, για το έργο της ομάδας, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, αλλά και το τι σημαίνει πραγματικά εθελοντισμός στην Ελλάδα.
«Ο εθελοντής είναι πάντα εθελοντής. Στις πλημμύρες του Daniel, για παράδειγμα, στη Γιάννουλη εγκλωβίστηκα στην απέναντι πλευρά. Δεν φορούσα τη στολή της ομάδας, όμως βοήθησα όσους είχαν ανάγκη. Ο εθελοντισμός δεν σταματά όταν βγάζεις τη στολή», αναφέρει χαρακτηριστικά η κ. Ιακωβίδου.
Τα Τέμπη αποτέλεσαν μια ιδιάζουσα περίπτωση και όπως τονίζει η αντιπρόεδρος, οι οικογένειες των θυμάτων των Τεμπών γνωρίζουν πολύ καλά ποιοι στάθηκαν δίπλα τους από την πρώτη στιγμή και αυτό αναγνωρίστηκε και από την στήριξη που παρείχαν στην ομάδα μετέπειτα.
Η ίδια δεν κρύβει βέβαια και το ψυχολογικό βάρος τέτοιων αποστολών. «Ακόμη και η επειγοντολόγος της ομάδας μας, με τόσα χρόνια εμπειρίας, δυσκολεύτηκε να διαχειριστεί ψυχολογικά όσα ζήσαμε στα Τέμπη», σημειώνει.
«Στόχος μας η ενημέρωση- Έχουμε θέματα νοοτροπίας στον εθελοντισμό»
Ο μεγαλύτερος στόχος της ομάδας είναι η ενημέρωση και η συμμετοχή περισσότερων πολιτών. Όπως επισημαίνει ο πρόεδρος, εξίσου σημαντικοί με τους ενεργούς εθελοντές είναι και οι πολίτες που συνδράμουν στο έργο «παθητικά».Ο εξοπλισμός της ομάδας, μάλιστα, προέρχεται σχεδόν αποκλειστικά από χορηγίες ή από ίδιους πόρους των εθελοντών.
«Οι πρώτες βοήθειες πρέπει να μπουν σε κάθε σπίτι»
Ο κ. Κουτούκας υπογραμμίζει ότι η εκπαίδευση στις πρώτες βοήθειες θα έπρεπε να αποτελεί βασικό κομμάτι της καθημερινότητας κάθε πολίτη.
«Στη Σουηδία, για παράδειγμα, αν δεν γνωρίζεις ΚΑΡΠΑ και τη χρήση απινιδωτή, δεν μπορείς να πάρεις απολυτήριο Λυκείου. Είναι θέμα νοοτροπίας και παιδείας», σημειώνει.
Παράλληλα, εκφράζει τον προβληματισμό του για τη θεσμική προστασία των εθελοντών στην Ελλάδα.
«Το κράτος προχωρά με πολύ αργά βήματα. Όλοι οι εθελοντές εργάζονται κανονικά στις δουλειές τους. Σε πολλές χώρες του εξωτερικού, όταν προκύπτει μια καταστροφή, ο εργαζόμενος μπορεί να λάβει ειδική άδεια για να συμμετάσχει σε διασωστική αποστολή. Στην Ελλάδα αυτό εξακολουθεί να είναι πιο δύσκολο. Ελπίζουμε τα επόμενα χρόνια να γίνουν βήματα προς αυτή την κατεύθυνση.»
Ίσως αυτό τελικά να είναι και το σημαντικότερο μήνυμα της συζήτησης.
Ο εθελοντισμός δεν μετριέται μόνο στα μεγάλα συμβάντα. Μετριέται στις καθημερινές ώρες εκπαίδευσης, στην ετοιμότητα, στις προσωπικές θυσίες και στους ανθρώπους που είναι έτοιμοι να αφήσουν τα πάντα για να βοηθήσουν έναν άγνωστο.
Εκεί νομίζω, βρίσκεται και η πραγματική αξία της Επίλεκτης Ομάδας Ειδικών αποστολών Λάρισας…
