Του Λευτέρη Παπαστεργίου
«Ο Δήμος Λαρισαίων επενδύει με συνέπεια και σχέδιο σε ένα ισχυρό και αναγνωρίσιμο αφήγημα για την πόλη: “Ιπποκράτης. Ζώντας την κληρονομιά”. Για εμάς στη Λάρισα, η σχέση με τον Ιπποκράτη ξεπερνά τους συμβολισμούς και γίνεται στρατηγική επιλογή. Είναι η βάση πάνω στην οποία θέλουμε να χτίσουμε την ταυτότητα της πόλης μας τα επόμενα χρόνια».
Η δήλωση αυτή του δημάρχου Λαρισαίων Θανάση Μαμάκου σήμανε ουσιαστικά την έναρξη ενός ακόμα συνεδρίου με κεντρικό αφήγημα την κληρονομιά του Ιπποκράτη, το τέταρτο κατά σειρά, καθώς αυτό αποτελεί μια προσπάθεια που ξεκίνησε η προηγούμενη δημοτική αρχή.
Η απόπειρα σύνδεσης του παρελθόντος με το σήμερα, πάνω στον πυλώνα της Ιπποκράτειας Ιδέας και Διδασκαλίας έρχεται πλέον να εμπλουτιστεί όχι μόνο θεματικά, όσον αφορά δηλαδή τις ενότητες του συνεδρίου –το οποίο φέτος ήταν αφιερωμένο στην παχυσαρκία-, αλλά και ως προς την εικαστική αντίληψη ενός θεσμού, ο οποίος, σύμφωνα με την φιλοσοφία της δημοτικής αρχής Μαμάκου, μπορεί και πρέπει να καταστεί κομβικός ως προς τη δημιουργία της σύγχρονης ταυτότητας της πόλης.
Ίσως αυτός είναι και ο λόγος που ο δήμαρχος Λαρισαίων και οι συνεργάτες του, προεξάρχοντος του αρμόδιου αντιδημάρχου Θωμά Ρετσιάνη τόλμησαν μια… «εικαστική υπέρβαση», κάτι που δεν συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, καθώς πρυτανεύει η «λογική της ασφάλειας».
Η νέα οπτική ταυτότητα του θεσμού σχεδιάστηκε από το Cursor Design Studio. Εκεί ο Απόστολος Τσιοβάρας και οι συνεργάτες του συνέλαβαν την ιδέα της απεικόνισης του μνημείου του Ιπποκράτη, εστιάζοντας όμως στα σκαλιά του μνημείου και όχι στο ίδιο το άγαλμα, το οποίο αποτελεί τοπόσημο για τη Λάρισα.
«Η σχεδιαστική μας προσέγγιση για το νέο λογότυπο εστιάζει στα αρχιτεκτονικά σκαλιά του μνημείου του Ιπποκράτη, ενσωματώνοντας ευρηματικά το διπλό ελληνικό γράμμα «Π». Σε συνδυασμό με το «Ζώντας την Κληρονομιά», το brand σηματοδοτεί τη μετάβαση από την ιστορική θεωρία στην ενεργή εμπειρία.
Ο θεσμός προσκαλεί τους πολίτες όλου του κόσμου στη Λάρισα, για να ανακαλύψουν ξανά τους Ιπποκρατικούς πυλώνες της υγείας, του περιβάλλοντος και της ηθικής στον σύγχρονο κόσμο. Ουσιαστικά δηλαδή προσπαθούμε να γεφυρώσουμε το χάσμα που δημιουργεί ο χρόνος ανάμεσα στο 460 π.Χ. και μέχρι και σήμερα», μου εξηγεί ο Απόστολος Τσιοβάρας, αποκαλύπτοντάς μου πως και ο ίδιος εντυπωσιάστηκε από την επιλογή της δημοτικής αρχής, καθώς στις προτάσεις του υπήρχαν και πιο «ασφαλή» λογότυπα.
Προσπαθώντας ωστόσο να πιάσω το νήμα της φαντασίας του δημιουργού και να την οπτικοποιήσω εγώ, προέκυψε, όπως πάντα σχεδόν, και μια μικρή προσωπική ιστορία, από αυτές που νοηματοδοτούν τη σχέση παρελθόντος-παρόντος.
«Μεγαλώνοντας ουσιαστικά εκεί, στα σκαλιά του Ιπποκράτη, ως παιδί έπαιζα αμέτρητες ώρες κάνοντας Skate στα σκαλιά του μνημείου. Τα σκαλιά αυτά λοιπόν είναι για μένα μια υπενθύμιση και της δικής μου παιδικής ηλικίας», μου εξηγεί ο Απόστολος Τσιοβάρας, ανοίγοντας μόνος του το κεφάλαιο «έμπνευση».
«Έμπνευση είναι η ίδια η ζωή μας», θα μου πει και όταν του επισημαίνω πως η τελευταία ταυτότητα του ανθρώπου είναι η ευθεία γραμμή του καρδιογραφήματος χαμογελά: «Ακριβώς αυτό εννοώ… Ο άνθρωπος με τα πάνω του και τα κάτω του ρουφάει εμπειρίες όλων των ειδών, οι οποίες εγγράφονται μέσα στον σκληρό του δίσκο. Κάποια στιγμή λοιπόν τροφοδοτούν τις εμπνεύσεις, ειδικά όταν μιλάμε για καλλιτεχνικές δουλειές».
Ο ίδιος, παρουσιάζοντας το νέο λογότυπο του θεσμού επιχειρεί να παντρέψει το κλασσικό με τις σύγχρονες μορφές της τυπογραφίας. Και ίσως στο σημείο αυτό να συναντήθηκαν η δική του προσπάθεια με την νέα φιλοσοφία της δημοτικής αρχής: η κληρονομιά να επενδυθεί με τον πλέον αποδοτικό τρόπο στο παρόν.
Η πόλη προχωράει παίρνοντας από το ιστορικό της παρελθόν όλα εκείνα τα χρήσιμα συστατικά που θα την βοηθήσουν να επανατοποθετηθεί στη σύγχρονη εποχή. Κι αν αυτή φαίνεται μια κλασσική μέθοδο, πάντα από πίσω κρύβεται σκληρή δουλειά και αρκετή… έμπνευση!
