Γράφει ο Ευθυμίου Δημήτρης, Προσθετικός – Ορθωτικός efthimioulab.
Ως Προσθετικός-Ορθωτικός και επαγγελματίας υγείας που δραστηριοποιείται στη Λάρισα, έρχομαι καθημερινά σε επαφή με ανθρώπους που προσπαθούν να επανακτήσουν ή να ενισχύσουν την κινητικότητά τους μέσα από προσθετικά και ορθωτικά μέσα, και αυτό που γίνεται ολοένα και πιο σαφές μέσα από την κλινική και ανθρώπινη εμπειρία είναι ότι η προσβασιμότητα δεν αποτελεί μια αφηρημένη έννοια αλλά έναν καθοριστικό παράγοντα ποιότητας ζωής, αυτονομίας και κοινωνικής συμμετοχής.
Στη Λάρισα παρατηρώ ότι η πόλη εξελίσσεται σταδιακά προς μια πιο συμπεριληπτική κατεύθυνση, όμως η πραγματική πρόκληση δεν είναι μόνο οι υποδομές αλλά η συνολική συνέχεια της προσβασιμότητας στην καθημερινότητα, από τη μετακίνηση μέχρι την πρόσβαση σε υπηρεσίες και δημόσιους χώρους, και μέσα από τη δουλειά μου βλέπω ότι ακόμη και το πιο άρτια κατασκευασμένο βοήθημα κινητικότητας δεν μπορεί να αποδώσει πλήρως όταν το περιβάλλον δεν υποστηρίζει τη χρήση του, γεγονός που δείχνει πόσο στενά συνδέεται η τεχνική αποκατάσταση με τον κοινωνικό και αστικό σχεδιασμό.
Ως επαγγελματίας υγείας θεωρώ ότι η προσβασιμότητα δεν αφορά μόνο τις ράμπες ή τις υποδομές αλλά και τη νοοτροπία της συμπερίληψης, την καθημερινή πρόβλεψη για την ανεμπόδιστη κίνηση και τη δυνατότητα κάθε ανθρώπου να συμμετέχει ισότιμα στην εργασία, στην εκπαίδευση και στην κοινωνική ζωή, και σε αυτό το πλαίσιο ο ρόλος μας ως επιστήμονες αποκατάστασης είναι να γεφυρώνουμε την τεχνική λύση με την πραγματική ζωή των ανθρώπων, αναγνωρίζοντας ότι η αποκατάσταση δεν ολοκληρώνεται στο εργαστήριο αλλά συνεχίζεται στον δημόσιο χώρο, όπου η ανεξαρτησία και η αξιοπρέπεια αποκτούν ουσιαστικό περιεχόμενο.
