Της Ειρήνης Παπουτσή
ΦΩΤΟ: Θ. Μπιάλας // LarissaPress
Έκαναν την εμφάνισή τους αρχές του 1990 και στη μάλλον σύντομη ζωή τους πρόλαβαν να ακούσουν αμέτρητες συνομιλίες πριν πάρουν τη θέση τους στο… ράφι της Ιστορίας, μόλις στα 33 τους χρόνια.
Σκονισμένοι, ρυπαροί, κατεστραμμένοι οι περισσότεροι και «μεταμορφωμένοι» σε πίνακες ανακοινώσεων και αγγελιών αλλά και πεδίο δόξης λαμπρόν για την εκδήλωση οπαδικών συναισθημάτων και προτιμήσεων, οι θάλαμοι των δημόσιων καρτοτηλεφώνων του ΟΤΕ βρίσκονται διάσπαρτοι στην πόλη, έχοντας περιπέσει σε αχρηστία, λόγω της εξέλιξης της τεχνολογίας και της χρήσης της κινητής τηλεφωνίας.
«Στην εποχή του ίντερνετ και του smartphone ποιος ασχολείται άραγε μαζί τους; Αν εξαιρέσεις τους θαλάμους που βρίσκονται ακόμη σε λειτουργία στα Καταστήματα Κράτησης για ευνόητους λόγους πολύ αμφιβάλλω αν υπάρχει άνθρωπος που τα χρησιμοποιεί», σχολίασε στη LarissaPress συνταξιούχος του ΟΤΕ, με περιπτεριούχους της Λάρισας ωστόσο να δίνουν εντελώς διαφορετική εικόνα.
«Θα ξαφνιαστείτε ίσως, όμως εξακολουθούμε να προμηθευόμαστε και να πουλάμε τηλεκάρτες, αφού υπάρχουν άνθρωποι που τις ζητούν, κυρίως θα έλεγα αλλοδαποί. Υπήρξαν επίσης περίοδοι, όπως η καλοκαιρινή, που γονείς προτιμούσαν αυτόν τον τρόπο επικοινωνίας με τα παιδιά τους τα οποία έστελναν σε κατασκηνώσεις», σχολίασε Λαρισαίος επαγγελματίας.
Όσο για τον ίδιο τον Οργανισμό, τα δημόσια καρτοτηλέφωνά του έχουν πάει ήδη τη θέση τους στο Μουσείο Τηλεπικοινωνιών του Ομίλου ΟΤΕ, με τις συλλογές του Μουσείου να αποτελούνται από αντικείμενα που αντιπροσωπεύουν τους σημαντικότερους σταθμούς της εξέλιξης των τηλεπικοινωνιών στον κόσμο και την Ελλάδα, από τα πρώτα τηλέφωνα έως τους πρώτους υπολογιστές, ενώ, καθώς η έκθεση όλων των αντικειμένων στους χώρους του είναι αδύνατη, ο μεγαλύτερος όγκος τους έχει ψηφιοποιηθεί και τεκμηριωθεί με στόχο να γίνει προσβάσιμος στο ευρύ κοινό μέσω του διαδικτύου.
Έτσι, μια διαδικτυακή βόλτα στο Μουσείο ήταν αρκετή για να διαπιστώσουμε πως στις συλλογές του διαθέτει έναν από τους πρώτους τηλεφωνικούς θαλάμους της ΑΕΤΕ της δεκαετίας του 1930, κερματοδέκτες και νομισματοδέκτες των δεκαετιών 1950 – 1980, καθώς και τους πρωταγωνιστές της ιστορίας μας: τα καρτοτηλέφωνα.
Ταλαιπωρημένα ή μη τα καρτοτηλέφωνα της Λάρισας δείχνουν να επιβιώνουν. Μένει να δούμε αν κάποτε η πόλη (και η χώρα) τα αξιοποιήσει ή συνεχίσει να παρακολουθεί απλώς την παρακμή τους. Ιδέες πάντως υπάρχουν, μια περιήγηση στο διαδίκτυο αρκεί για να τα δει κανείς να «μεταμορφώνονται» από wifi spots μέχρι και σε δανειστικές βιβλιοθήκες. Γιατί όχι;
