Νέα δυνατότητα ρύθμισης οφειλών σε έως 120 δόσεις προβλέπεται για όσους έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη προς την Εφορία και τον ΕΦΚΑ, ακόμη και αν βρίσκονται ήδη σε άλλη ρύθμιση, όπως για παράδειγμα στις 72 δόσεις. Βασική προϋπόθεση είναι οι οφειλές να έχουν δημιουργηθεί έως τις 31 Δεκεμβρίου 2024.
Η ρύθμιση αφορά οφειλές προς την Εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία, με δυνατότητα αποπληρωμής σε 100 έως 120 δόσεις. Το επιτόκιο διαμορφώνεται από 5,8% έως 10%, ενώ η ελάχιστη μηνιαία δόση ορίζεται στα 30 ευρώ.
Για να ενταχθεί κάποιος στη νέα ρύθμιση, δεν θα πρέπει να είχε τις συγκεκριμένες οφειλές σε ενεργή ρύθμιση στις 30 Σεπτεμβρίου 2026. Οι αιτήσεις θα μπορούν να υποβάλλονται έως τις 30 Ιουνίου 2027, γεγονός που δίνει στους οφειλέτες ένα επιπλέον χρονικό περιθώριο για να τακτοποιήσουν τις υποχρεώσεις τους.
Σημαντικό είναι επίσης ότι προβλέπεται η δυνατότητα μετάβασης από τις 72 στις 120 δόσεις, ώστε όσοι βρίσκονται ήδη σε προηγούμενη ρύθμιση να μπορούν να ενταχθούν στο νέο πλαίσιο, εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις.
Η ρύθμιση χάνεται εάν δεν καταβληθούν δύο συνεχόμενες δόσεις, αλλά και εάν δεν εξοφλούνται οι τρέχουσες υποχρεώσεις ή δεν τακτοποιούνται οι νέες οφειλές. Από την άλλη πλευρά, όσοι ενταχθούν στη ρύθμιση και εξυπηρετούν κανονικά τις δόσεις τους μπορούν να αποκτήσουν φορολογική ενημερότητα.
Οι αλλαγές στον εξωδικαστικό μηχανισμό
Παράλληλα, τίθενται σε ισχύ και αλλαγές στον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών, με στόχο να επιταχυνθεί η διαδικασία και να ενισχυθεί η προστασία των οφειλετών.
Σύμφωνα με το νέο πλαίσιο, τρεις μήνες πριν από έναν πλειστηριασμό ο πιστωτής θα πρέπει να απευθύνεται στον οφειλέτη και να του προτείνει ρύθμιση προσαρμοσμένη στις οικονομικές του δυνατότητες, ώστε να μπορεί να αποπληρώνει τις υποχρεώσεις του. Η διαδικασία θα πρέπει να ολοκληρώνεται μέσα σε έξι μήνες, ενώ προβλέπεται και υποχρέωση έγγραφης αιτιολόγησης σε περίπτωση απόρριψης της προτεινόμενης ρύθμισης.
Επιπλέον, θεσμοθετείται ρητά ότι όσο υπάρχει ενεργή ρύθμιση δεν μπορεί να πραγματοποιείται πλειστηριασμός. Για τις περιπτώσεις παρατυπιών προβλέπονται αυστηρότερα μέτρα, με τα πρόστιμα να φτάνουν έως και τις 500.000 ευρώ.
Μία ακόμη σημαντική αλλαγή αφορά τις προκαταβολές που ζητούνταν από τους οφειλέτες. Μέχρι σήμερα, σε αρκετές περιπτώσεις έφταναν το 30%, το 40% ή ακόμη και το 50% της οφειλής. Με το νέο πλαίσιο, η προκαταβολή δεν θα μπορεί να ξεπερνά το 15%. Έτσι, για ένα δάνειο 100.000 ευρώ, η προκαταβολή θα μπορεί να φτάνει έως τις 15.000 ευρώ. Παράλληλα, προβλέπεται χαμηλότερο επιτόκιο, το οποίο θα διαμορφώνεται στο 3%.
Στόχος των αλλαγών είναι να μπορούν οι οφειλέτες που αντιμετωπίζουν πραγματικές οικονομικές δυσκολίες να βρίσκουν βιώσιμες λύσεις και να αποπληρώνουν σταδιακά τα χρέη τους, χωρίς να οδηγούνται αναγκαστικά σε πλειστηριασμό. Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στη διάκριση ανάμεσα σε όσους αδυνατούν πραγματικά να εξυπηρετήσουν τις υποχρεώσεις τους και στους στρατηγικούς κακοπληρωτές.
120 δόσεις ή εξωδικαστικός μηχανισμός; Τι συμφέρει τους οφειλέτες
Οι δύο δυνατότητες ρύθμισης έχουν σημαντικές διαφορές και η επιλογή εξαρτάται από το είδος και το ύψος των οφειλών κάθε ενδιαφερομένου. Στη ρύθμιση των 120 δόσεων, η ελάχιστη μηνιαία καταβολή είναι 30 ευρώ, ενώ στον εξωδικαστικό μηχανισμό ανέρχεται στα 50 ευρώ.
Επίσης, η διαδικασία των 120 δόσεων είναι πιο γρήγορη, καθώς ο οφειλέτης μπορεί να προχωρήσει στη ρύθμιση χωρίς να χρειάζεται να περιμένει την ολοκλήρωση της διαδικασίας αξιολόγησης που προβλέπεται στον εξωδικαστικό μηχανισμό. Στην τελευταία περίπτωση, η υποβολή της αίτησης και η αναμονή της απάντησης μπορεί να διαρκέσουν αρκετές εβδομάδες.
Η βασική διαφορά, ωστόσο, αφορά τις οφειλές που μπορούν να ενταχθούν σε κάθε ρύθμιση. Στις 120 δόσεις μπορούν να υπαχθούν χρέη προς την Εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία. Αντίθετα, μέσω του εξωδικαστικού μηχανισμού μπορούν να ρυθμιστούν συνολικά οφειλές προς τράπεζες, Εφορία, ασφαλιστικά ταμεία και άλλους πιστωτές, συμπεριλαμβανομένων των επιχειρηματικών οφειλών. Επομένως, η επιλογή ανάμεσα στις δύο λύσεις εξαρτάται από το προσωπικό οικονομικό προφίλ του οφειλέτη και τις υποχρεώσεις που έχει να αντιμετωπίσει.
Σε κάθε περίπτωση, απαραίτητη προϋπόθεση για τη διατήρηση οποιασδήποτε ρύθμισης είναι να καταβάλλονται κανονικά τόσο οι παλαιότερες οφειλές όσο και οι τρέχουσες υποχρεώσεις. Διαφορετικά, υπάρχει κίνδυνος απώλειας της ρύθμισης και συσσώρευσης νέων χρεών.
