Του Άγγελου Προβιά
ΦΩΤΟ: Λεωνίδας Τζέκας//LarissaPress
«Η ΑΕΛ για μένα είναι η ψυχή μου και δεν το λέω μόνο για τη δουλειά που μου έδωσε, αλλά για τις μεγάλες χαρές που έζησα μέσα από το πρωτάθλημα, τα κύπελλα και τον υπέροχο κόσμο που γνώρισα όλα αυτά τα χρόνια…».
Με αυτά τα λόγια ο κ. Τάκης Καραγιάννης, ο άνθρωπος πίσω από τη θρυλική καντίνα που για 50 χρόνια συνδέει το όνομα της με την ΑΕΛ, περιγράφει τη βαθιά σχέση ζωής που έχει χτίσει ανά τους καιρούς με την ιδέα που λέγεται ΑΕΛ.
Μια καντίνα που έζησε από κοντά τις πιο ένδοξες στιγμές της «Βασίλισσας του Κάμπου», από τη χρυσή δεκαετία του ’80 μέχρι και το σήμερα.
Σχεδόν μισό αιώνα μετά, η ιστορική αυτή καντίνα, που αποτέλεσε σημείο συνάντησης για χιλιάδες Λαρισαίους, περνά πλέον στα χέρια της νέας γενιάς. Ο γιος του, Χρήστος, αναλαμβάνει να συνεχίσει την οικογενειακή παράδοση, κρατώντας ζωντανή μια ξεχωριστή ιστορία της ΑΕΛ.
Η είδηση πως ένα τόσο χαρακτηριστικό κομμάτι της ποδοσφαιρικής Λάρισας αλλάζει σελίδα συγκίνησε παλαίμαχους ποδοσφαιριστές της ομάδας, οι οποίοι βρέθηκαν έξω από το γήπεδο Αλκαζάρ για να αποχαιρετήσουν τον κ. Τάκη και να θυμηθούν στιγμές μιας άλλης εποχής.
Οι Γιάννης Αλεξούλης, Κώστας Κολομητρούσης και ο Τάκης Παραφέστας μίλησαν στη LarissaPress για τον άνθρωπο που συνέδεσε το όνομά του όσο λίγοι με το γήπεδο και τις αναμνήσεις της ΑΕΛ.
Γιάννης Αλεξούλης: «Μακάρι αυτό το όμορφο κομμάτι της Λάρισας να παραμείνει ζωντανό και ανθισμένο όπως το θυμόμαστε»
«Ο Τάκης ήταν κομμάτι από το παζλ που συνέθετε εκείνη τη μεγάλη ομάδα. Ένας άνθρωπος που αγαπούσε πραγματικά την ΑΕΛ, πάντα στη θέση του, πάντα δίπλα στον κόσμο και την ομάδα.
Με τη δουλειά του εξυπηρέτησε και τάισε χιλιάδες φιλάθλους. Μετά από κάθε παιχνίδι, το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να πάμε να φάμε ένα “βρόμικο” για να πάρουμε δυνάμεις.
Τον θεωρούμε δικό μας άνθρωπο και γι’ αυτό η σημερινή ημέρα έχει ιδιαίτερη σημασία. Μετά από σχεδόν μισό αιώνα, περνά τη σκυτάλη στη νέα γενιά και ευχόμαστε η συνέχεια να είναι ακόμη καλύτερη.
Μακάρι αυτό το όμορφο κομμάτι της Λάρισας να παραμείνει ζωντανό και ανθισμένο όπως το θυμόμαστε στις δικές μας εποχές».
Κώστας Κολομητρούσης: «Μια αυθεντική φιγούρα της ΑΕΛ – Πουλούσε έξω από το γήπεδο αλλά έμπαινε μέσα για να προλάβει να δει τις φάσεις»
«Ο κ. Τάκης ήταν μια αυθεντική φιγούρα της ΑΕΛ και της πόλης γενικότερα. Πάντα δίπλα στους αγώνες και ιδιαίτερα στο θρυλικό Αλκαζάρ.
Μετά από κάθε επιτυχία περιμέναμε να τελειώσουμε, να κάνουμε το μπάνιο μας και να βγούμε έξω να φάμε το καθιερωμένο “βρόμικο”. Ήταν ένας άνθρωπος που έτρεχε συνεχώς για την ομάδα και δεν έλειπε ποτέ από κοντά της.
Θυμάμαι χαρακτηριστικά τη δεκαετία του ’80. Πουλούσε έξω από το γήπεδο, αλλά πολλές φορές έμπαινε μέσα για να προλάβει να δει τις φάσεις. Ήταν κομμάτι της καθημερινότητας και της ιστορίας της ομάδας μας.
Τον ευχαριστούμε για όλα αυτά τα χρόνια. Και πιστέψτε με, οι ιστορίες που κουβαλά είναι αμέτρητες…».
Τάκης Παραφέστας: «Στην διαδρομή είχαμε πάντα την καθιερωμένη στάση μας, μετά το παιχνίδι»
«Εύχομαι καλή ξεκούραση στον κ. Τάκη. Ήταν μια χαρακτηριστική μορφή των γηπέδων, πάντα χαμογελαστός, ευδιάθετος και γενναιόδωρος.
Θυμάμαι από το 1975, όταν ήμουν στην ΑΕΛ, την προσπάθειά του να εξελίσσεται συνεχώς και να δημιουργεί κάτι καλύτερο. Μετά τους αγώνες, όταν εμείς οι ποδοσφαιριστές ήμασταν εξαντλημένοι, μας περίμενε πάντα με ένα σάντουιτς έτοιμο χωρίς καν να δεχτεί χρήματα.
Δίπλα του σε όλη αυτή την πορεία είχε τη σύντροφό του, την Ερμιόνη, που στάθηκε συνοδοιπόρος και στήριγμα στον καθημερινό αγώνα της επιβίωσης.
Ήταν άνθρωπος που ζούσε όμως και τα συναισθήματα του κόσμου. Ανάλογα με το αποτέλεσμα του αγώνα άλλαζε και η διάθεση των φιλάθλων, όμως εκείνος παρέμενε πάντα φιλικός και προσιτός.
Μετά τα παιχνίδια είχαμε πάντα τη στάση μας εκεί. Ήταν μια συνήθεια, μια μικρή ιεροτελεστία, όχι όπως συμβαίνει σήμερα που οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές φεύγουν βιαστικά με το αυτοκίνητο ή το πούλμαν…».
Αξίζει να σημειωθεί πως η δραστηριότητα του κ. Τάκη δεν περιορίζεται μόνο γύρω από τα γήπεδα. Όλα αυτά τα χρόνια δίνει το «παρών» και σε πανηγύρια του νομού, αλλά και στη λαϊκή αγορά όπου πάντα με ένα χαμόγελο κάνει αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα.
