Της Εύας Καλογήρου
Η σκηνοθέτης Χριστίνα Βράκα μίλησε στη LarissaPress για την παράσταση «Όμορφη πόλη» του Μέντη Μποσταντζόγλου (Μποστ), που παρουσιάζει η θεατρική ομάδα του Δικηγορικού Συλλόγου Λάρισας, αναδεικνύοντας τόσο την καλλιτεχνική της ταυτότητα όσο και το έντονο κοινωνικό της αποτύπωμα.
Όπως επεσήμανε, πρόκειται για ένα έργο που γράφτηκε το 1972, σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη ιστορικά περίοδο, και επιχειρεί μέσα από τη σάτιρα να σχολιάσει την ελληνική πραγματικότητα. Δεν πρόκειται για μια κλασική επιθεώρηση, αλλά για ένα πολυμορφικό έργο που συνδυάζει σκετς, τραγούδια και ποιητικό λόγο, χωρίς αυστηρή αφηγηματική δομή. «Ο Μποστ σε κάποια σημεία κρατά τον έμμετρο λόγο και την ομοιοκαταληξία και σε άλλα αφήνεται σε ένα πιο ελεύθερο ύφος, κάτι που δίνει μια ιδιαίτερη ροή στο έργο», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Η Χριστίνα Βράκα στάθηκε ιδιαίτερα στους συμβολικούς χαρακτήρες του έργου – τη «μαμά Ελλάς», την «κυρά-Κώσταινα», τον «Πειναλέοντα» και την «Ανεργίτσα» – που αντικατοπτρίζουν μια κοινωνία βαθιά πληγωμένη από τη φτώχεια και την ανέχεια. Όπως ανέφερε, το έργο γεννήθηκε μέσα από μια εποχή όπου η Ελλάδα προσπαθούσε να σταθεί μετά τον πόλεμο και την κατοχή, με τον κόσμο να στερείται ακόμη και τα βασικά αγαθά, ενώ ταυτόχρονα κυριαρχούσαν κοινωνικές αντιθέσεις και πολιτικά γεγονότα που προκαλούσαν αντιδράσεις.
«Αυτό που το κάνει τόσο ενδιαφέρον σήμερα είναι ότι, δυστυχώς, πολλά από αυτά που σατιρίζει παραμένουν οικεία», τόνισε. Η εκμετάλλευση των αδύναμων, οι κοινωνικές ανισότητες, αλλά και η ανάγκη των ανθρώπων να επιβιώσουν με κάθε τρόπο, είναι στοιχεία που εξακολουθούν να αγγίζουν το κοινό. Μέσα από το χιούμορ και την υπερβολή, το έργο δεν περιορίζεται μόνο στη σάτιρα, αλλά επιχειρεί και έναν βαθύτερο σχολιασμό της κοινωνίας.
Ιδιαίτερη μνεία έκανε και στη μουσική, που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της παράστασης και συνδέεται με το έργο του Μίκη Θεοδωράκη, προσδίδοντας έντονο συναισθηματικό και καλλιτεχνικό χαρακτήρα.
Αναφερόμενη στη θεατρική ομάδα, η σκηνοθέτης εξήγησε πως ξεκίνησε το 2019 ως ένα μικρό εργαστήρι θεάτρου και εξελίχθηκε σε μια ζωντανή και δεμένη ομάδα περίπου 20 ατόμων.
«Ξεκινήσαμε με μαθήματα υποκριτικής και θεατρικού παιχνιδιού και σιγά-σιγά προέκυψε η ανάγκη για δημιουργία παραστάσεων. Σήμερα δεν είμαστε απλώς μια ομάδα που ανεβάζει έργα, αλλά μια κοινότητα ανθρώπων που μοιράζεται την ανάγκη για έκφραση και επικοινωνία», ανέφερε.
Η ίδια τόνισε ότι το θέατρο λειτουργεί και ως ένα είδος «καταφυγίου» μέσα στην απαιτητική καθημερινότητα: «Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει ένας χώρος όπου οι άνθρωποι νιώθουν ασφάλεια, μπορούν να εκφραστούν, να δοκιμάσουν πράγματα και να μοιραστούν συναισθήματα. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, δημιουργούνται δεσμοί και μια αίσθηση του “ανήκειν”, που σήμερα λείπει από πολλούς».
Η παράσταση, που έκανε πρεμιέρα χθες Σάββατο με θερμή ανταπόκριση, συνεχίζεται σήμερα Κυριακή στο Αμφιθέατρο του 4ου Δημοτικού Σχολείου Λάρισας, ενώ θα παρουσιαστεί και τη Δευτέρα στο θέατρο «Κώστας Τσιάνος», στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Ερασιτεχνικών Σκηνών «Όλη η πόλη μια σκηνή». Όλες οι παραστάσεις ξεκινούν στις 21:00 (προσέλευση 20:30), ενώ τη Δευτέρα η έναρξη είναι στις 21:15 (προσέλευση 20:45), με τις θέσεις να έχουν ήδη εξαντληθεί.
Η παράσταση πραγματοποιείται με τη στήριξη του Δικηγορικού Συλλόγου Λάρισας.
Συντελεστές της παράστασης:
Οργάνωση Ομάδας: Κατερίνα Λόκα (Πρόεδρος ΣΠΑΔΛ)
Μουσική Σύνθεση: Αθανάσιος Ζιώζιας
Καλλιτεχνική επιμέλεια, εικαστικά, κοστούμια & σκηνικά: Νατάσα Κουτσαμπέλα (Δικηγόρος)
Κατασκευή μέρους σκηνικών: Δημήτρης Γαρυφαλόπουλος (Ηλεκτρολόγος – Μηχανολόγος)
Παραχώρηση στύλου & χορογραφία: Μαρία Πλεξουσάκη – ARTEM Pole Studio
Δημιουργία αφίσας: Εύα Νταή
Ερμηνεύουν (αλφαβητικά):
Ζωή Βαλιώτη, Μένια Γαργάλα, Ανθή Γιάγκα, Φώτης Γιαννούλας, Εύη Διαμάντη, Νίκος Κολοκυθόπουλος, Νατάσα Κουτσαμπέλα, Κατερίνα Κούτσικου, Κωστής Λιλές, Κατερίνα Λόκα, Χρύσα Μούσιου, Δανάη Μπουροτζίκα, Πόλυ Παναγούλη, Ζωή Περιλή, Ιωάννα Πολύζου, Κατερίνα Σταυροπούλου, Θανάσης Φυτιλής
Μουσικός επί σκηνής: Αθανάσιος Ζιώζιας
Συμμετέχει: Αλέξανδρος Παντελιός
Η «Όμορφη πόλη» αποδεικνύει πως το θέατρο παραμένει ένας ζωντανός καθρέφτης της κοινωνίας, ικανός να σατιρίζει, να συγκινεί και να φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά.
