Της Εύας Καλογήρου
ΦΩΤΟ: Λεωνίδας Τζέκας//LarissaPress
Από τη ζωγραφική στην κεραμική και από τις εικόνες του παρελθόντος στη σύγχρονη εικαστική δημιουργία, ο Μιχάλης Βακαλούλης (Vakas) αναζητά τον τρόπο με τον οποίο η μνήμη, οι εμπειρίες και οι πολιτισμικές αναφορές μετατρέπονται σε έργα τέχνης. Με αφετηρία αρχαϊκά ειδώλια, στοιχεία της παράδοσης και προσωπικά βιώματα, δημιουργεί μια εικαστική αφήγηση που συνδέει διαφορετικές εποχές, διατηρώντας ωστόσο τη δική του χαρακτηριστική πινελιά.
Με αφορμή τα εγκαίνια της ατομικής του έκθεσης «Η ανατομία της μνήμης», που πραγματοποιήθηκαν στη γκαλερί Braggart στη Λάρισα, ο καλλιτέχνης μιλά στη LarissaPress για τη διαδρομή του στην κεραμική, την πολιτισμική μνήμη, τις εικόνες που κουβαλά κάθε δημιουργός μέσα του, αλλά και για το τι θα ήθελε να ανακαλύψει ο επισκέπτης μέσα από τα έργα του.

Ακολουθεί η συνέντευξη:
Η έκθεση «Η ανατομία της μνήμης» παρουσιάζει μια διαφορετική πλευρά της καλλιτεχνικής σας δημιουργίας. Τι ήταν αυτό που σας οδήγησε από τη ζωγραφική στην κεραμική;
Αφετηρία αυτής της εικαστικής γλώσσας αποτέλεσε το γεγονός μια επίσκεψη στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης όπου φιλοξενούσε μια σειρά από τα κεραμικά του Pablo Picasso. Δεν είναι μια νέα εικαστική ταυτότητα της δουλειάς μου η έκθεση αυτή, αλλά μια σύνδεση το τώρα με τον παρελθόντα χρόνο των έργων μου. Και αυτό διότι μπορεί να διαπιστώσει ο θεατής μια ταύτιση με μοτίβα, χρώματα, γραμμική πινελιά και στα δύο μέρη αυτά. Θα έλεγα μια ανα-παρουσίαση της δομής των έργων με συνδετικό κρίκο την πινελιά μου.
Ο τίτλος της έκθεσης παραπέμπει στη μνήμη. Τι σημαίνει για εσάς η μνήμη και πώς αποτυπώνεται μέσα από τα έργα σας;
Θα αναφερθώ στην πολιτισμική μνήμη μιας και είναι το κομμάτι που εμβάθυνα την έρευνα μου στο το έργο μου. Πολιτισμική μνήμη μέσα από τη διατήρηση με κοινές παραδόσεις στις μέρες μας. Η μνήμη που αποτυπώνεται μέσα από την εικονογραφία ως μια οντότητα συλλογικής ταυτότητας της ιστορίας μας. Η εικαστική έκθεση η ανατομία της μνήμης είναι μια ενότητα όπου τα αρχαϊκά ειδώλια που βρίσκονται σε μουσεία μετατρέπονται σε φορείς γνώσεων και αναδομούνται δημιουργώντας την αίσθηση ότι το κάθε έργο είναι ένα ταξίδι στον χρόνο με άλλη εικαστική γλώσσα.

Στα κεραμικά έργα σας συναντάμε στοιχεία από την αρχαία και τη λαϊκή τέχνη, αλλά και αναφορές στον τόπο καταγωγής σας. Πόσο επηρεάζουν οι ρίζες και οι προσωπικές σας εμπειρίες τη δημιουργία σας;
Στα κεραμικά μου ειδώλια που δεν έχουν την καθημερινή χρηστική χρήση αλλά παρουσιάζονται ως έργα το καθένα μοναδικό συναντάμε στοιχεία από το παρελθόν μιας και αυτή η εικαστική ενότητα στηρίζεται σε αυτήν την ιδέα. Δεν εμπεριέχουν καθαρά γνωρίσματα μιας λαϊκής τέχνης η μιας Naïve Art , μιας παιδικότητας με τον όρο της έλλειψης αυστηρών σχεδιαστικών κανόνων, αλλά εσωκλείουν την μνήμη και την γνώση που απέκτησα μέσα από τις διάφορες εικόνες που συνάντησα και αντιλήφθηκα. Ο καλλιτέχνης έχει πάντα γνώμονα το παρελθόν, τις εικόνες που φέρει στην μνήμη του, τα γεγονότα που τον επηρέασαν, τις γνώσεις που απέκτησε, τα ταξίδια που πραγματοποίησε και άλλα πολλά. Αυτά όλα τα στοιχεία τον ακολουθούν για πάντα. Είναι ένα συνονθύλευμα της εμπειρικής του ματιάς και της εικαστικής του αντιμετώπισης.

Τι θα θέλατε να κρατήσει ο επισκέπτης φεύγοντας από την έκθεση και ποιο συναίσθημα ή προβληματισμό θα θέλατε να του γεννήσουν τα έργα σας;
Ο επισκέπτης που θα έρθει θα ήθελα να δει τα έργα με μια άλλη ματιά από αυτήν της κριτικής και της ταύτισης με άλλα. Κάθε έργο είναι μοναδικό και στέκεται στον χρόνο ως σημείο ταυτότητας του καλλιτέχνη. Ο προβληματισμός η ένα συναίσθημα που θα του γεννηθεί είναι αποδεκτό με όλους τους παραμέτρους. Μπορεί ο χρόνος και η μνήμη να εικονογραφηθούν και αν αυτό επιτυγχάνεται τότε με ποιο στοιχείο θα είναι αποδεκτό σε μια φιλότεχνη κοινωνία; Είναι ένα ερώτημα που δημιουργεί προβληματισμό στον καθένα μας ως μια ελάχιστη στιγμή ευαισθησίας. Ευχαριστώ θερμά.
Η έκθεση «Η ανατομία της μνήμης» φιλοξενείται στη γκαλερί Braggart (Παπακυριαζή 55 & Σκαρλάτου Σούτσου, Λάρισα) και θα διαρκέσει έως τις 15 Δεκεμβρίου 2026.
























