Το Παράρτημα Λάρισας της Πανελλήνιας Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών (Π.Ε.Σ.ΕΚ.) διοργανώνει εκδήλωση με θέμα: Η κοινωνική ασφάλιση σε αδιέξοδο; Προκλήσεις για την υπεράσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων στη μεταμνημονιακή εποχή.
Προσκαλεί τους εν ενεργεία και τους συνταξιούχους εκπαιδευτικούς καθώς και όλους τους συνταξιούχους του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα ώστε να ενημερωθούμε για τις νεότερες εξελίξεις στο Συνταξιοδοτικό – Ασφαλιστικό την Κοινωνική Ασφάλιση και με τον προβληματισμό μας να συμβάλουμε στη διεκδίκηση και επίλυση των αιτημάτων μας.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα εκδηλώσεων του 4ου / 37ου Δημοτικού Σχολείου Λάρισας,(Ανθίμου Γαζή 30 & Κουμουνδούρου 17) την Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2026 και ώρα 5:30 μ. μ.
· Ομιλητής θα είναι ο Βαγγέλης Κουμαριανός: Νομικός, διδάκτωρ Δημοσίου Δικαίου από το Πανεπιστήμιο Paris 1 Panthéon -Sorbonne. Έχει ασχοληθεί επί μακρόν και είναι γνώστης του ασφαλιστικού – συνταξιοδοτικού. Από το 2022 είναι επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής του Πάντιου Πανεπιστημίου.
· Προλογίζει: Το μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής Κολούσιος Αστέριος.
· Συντονίζει: Το μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής Κουφιώτου Λίτσα
Μετά το πέρας της ομιλίας, ο ομιλητής θα απαντήσει σε τυχόν ερωτήσεις για συνταξιοδοτικά θέματα που θα τεθούν από τους/τις συμμετέχοντες/ουσες στην εκδήλωση.
Όπως τονίζεται σε σχετική ανακοίνωση:
“Συνάδελφοι, συναδέλφισσες
Η κυβερνητική υποκρισία χτυπάει κόκκινο. Από τη μία, ο πρωθυπουργός αντιμετωπίζει τις ζωτικές ανάγκες των εργαζομένων και των συνταξιούχων ως επικίνδυνο «δημοσιονομικό βάρος», επισείοντας τον μπαμπούλα της «ευρωπαϊκής επιτήρησης» και των μνημονιακών καταναγκασμών για να αρνηθεί την επαναφορά του 13ου-14ου μισθού/σύνταξης και πραγματικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις. Από την άλλη, η «δημοσιονομική πειθαρχία» πάει περίπατο όταν πρόκειται για την εξυπηρέτηση των νατοϊκών σχεδιασμών και της πολεμικής οικονομίας: δισεκατομμύρια ρέουν ασταμάτητα Απορρίπτουμε το κυβερνητικό επιχείρημα ότι «δε βγαίνουν οι αριθμοί». Λεφτά υπάρχουν, αλλά όχι για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους. Αντί για την αποκατάσταση των μεγάλων και μόνιμων απωλειών, περιορισμένες και αποσπασματικές παροχές και επιδόματα, που δεν αντιμετωπίζουν ούτε την ακρίβεια ούτε τη δραματική συρρίκνωση του εισοδήματός μας. Το ζήτημα είναι ποιες κοινωνικές ανάγκες μπαίνουν σε προτεραιότητα και πού κατευθύνονται οι διαθέσιμοι πόροι.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Απέναντι σε αυτή τη λαίλαπα, η μόνη πραγματική απάντηση βρίσκεται στο δρόμο, στον ενωτικό και ανυποχώρητο αγώνα εργαζομένων και συνταξιούχων. Δε ζητούμε ελεημοσύνη ούτε προεκλογικά φιλοδωρήματα. Διεκδικούμε όσα μας ανήκουν: αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις, επαναφορά του 13ου–14ου μισθού/σύνταξης, ουσιαστικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, στελέχωση της παιδείας, της υγείας, της πρόνοιας, ασφάλισης και όλων των δημόσιων υπηρεσιών με το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό. Όχι στην ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίησή τους. Ουσιαστικά μέτρα κατά της ακρίβειας και της αισχροκέρδειας. Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης και του ειδικού φόρου κατανάλωσης στην ενέργεια.
Απορρίπτουμε το κυβερνητικό επιχείρημα ότι «δε βγαίνουν οι αριθμοί». Λεφτά υπάρχουν, αλλά όχι για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους. Το ζήτημα είναι ποιες κοινωνικές ανάγκες μπαίνουν σε προτεραιότητα και πού κατευθύνονται οι διαθέσιμοι πόροι. Οι κυβερνητικές επιλογές το αποδεικνύουν. Από τη μια, δισεκατομμύρια σε εξοπλιστικά προγράμματα και πολεμικές δαπάνες και ταυτόχρονα φορολογικές ελαφρύνσεις και διευκολύνσεις στο μεγάλο κεφάλαιο. Από την άλλη, για εργαζομένους και συνταξιούχους, αντί για την αποκατάσταση των μεγάλων και μόνιμων απωλειών, περιορισμένες και αποσπασματικές παροχές και επιδόματα, που δεν αντιμετωπίζουν ούτε την ακρίβεια ούτε τη δραματική συρρίκνωση του εισοδήματος μας.
Συνοπτικά, περιλαμβάνει:
· Ιστορική αναδρομή στη λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων και στις απώλειες των συνταξιούχων.
· Καταγραφή των απωλειών στις συντάξεις από το 2010 έως σήμερα, με αναφορές σε μνημονιακούς νόμους, περικοπές, όρια ηλικίας και «προσωπική διαφορά».
· Την κατάργηση της 13ης και 14ης σύνταξης/μισθού και την ιστορία τους, καθώς και τις διεκδικήσεις για την επαναφορά τους.
· Τη σύνδεση των κοινωνικών δαπανών με τις στρατιωτικές δαπάνες και τους εξοπλισμούς.
· Το δημογραφικό και την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, καθώς και την επιστροφή συνταξιούχων στην εργασία («αποσυνταξιοδότηση»).
· Την ιδιωτικοποίηση και χρηματοπιστωτικοποίηση της Κοινωνικής Ασφάλισης”.
