«Κανείς δεν έχει πρόθεση να αναιρέσει τις δυνατότητες της τεχνολογίας στην προσφορά γνώσης, επικοινωνίας και δημιουργίας. Κανείς δεν επιθυμεί -και δεν μπορεί άλλωστε- να γυρίσει το ρολόι της εξέλιξης προς τα πίσω. Όμως, ως κοινωνία δεν μπορούμε να περιοριστούμε στον ρόλο του “νυχτοφύλακα”, παρακολουθώντας τις διάφορες πλατφόρμες, που ελέγχονται από ιδιωτικά συμφέροντα, με προφανές οικονομικό όφελος, να εισβάλουν στον τρυφερό κόσμο των παιδιών μας, προκαλώντας ανυπολόγιστη ζημία».
Τα παραπάνω τόνισε ο Γενικός Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης, κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής επί του νομοσχεδίου του υπουργού Επικρατείας κ. Άκη Σκέρτσου, για την «Απαγόρευση χρήσης επιγραμμικών υπηρεσιών κοινωνικής δικτύωσης από ανηλίκους».
Ο Θεσσαλός πολιτικός σημείωσε, επίσης, ότι «ακούω την κριτική ότι παντού βρίσκονται τρόποι καταστρατήγησης των όρων που έχουν τεθεί. Ας αναγνωρίσουμε, όμως, ότι η Ελλάδα σε αυτό τον κρίσιμο τομέα πρωτοπορεί σε ολόκληρη την Ευρώπη, επιδεικνύοντας γρήγορα αντανακλαστικά σε μια ανάγκη των καιρών. Είναι, λοιπόν, ιδιαίτερα σημαντικό όλα τα κόμματα να συμφωνήσουμε σε αυτήν την νομοθετική πρωτοβουλία, που υπερβαίνει πολιτικές διαφορές και ιδεολογίες, καθώς είναι προφανές ότι όλοι ενδιαφερόμαστε το ίδιο για την προστασία των παιδιών μας, την ψυχική τους υγεία, και το μέλλον τους».
Αρνητικές συνέπειες από την υπερέκθεση στο διαδίκτυο
Ο ΓΓ της ΚΟ της ΝΔ, αναφερόμενος στις αρνητικές συνέπειες της υπερβολικής έκθεσης των ανηλίκων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επισήμανε ότι «μια σχεδόν ολόκληρη γενιά παιδιών καταβυθίστηκε στο διαδικτυακό σύμπαν. Τα αποτελέσματα τα διαβάζουμε σε σχετικές έρευνες, αλλά τα διαπιστώνουμε και στο περιβάλλον μας:
· Εθισμός στο διαδίκτυο, με προσκόλληση στην οθόνη για πολλές ώρες το εικοσιτετράωρο.
· Διαταραχές στον ύπνο, καθώς τα παιδιά ξενυχτούν με τα κινητά ή τους υπολογιστές τους.
· Μείωση της δυνατότητας συγκέντρωσης, που είναι απαραίτητη για την αφομοίωση των πληροφοριών που λαμβάνουν και τη συγκρότηση της προσωπικότητάς τους.
· Φαινόμενα κατάθλιψης και αδυναμίας φυσιολογικής κοινωνικοποίησης.
Επιπλέον, λόγω αυτής της “τρέλας” των “λάικς”, προκύπτει ότι η επιβεβαίωση ενός ανθρώπου είναι συνυφασμένη ακριβώς με αυτήν τη διαδικασία. Η πάση θυσία επιδίωξη της προβολής και της αποδοχής από το διαδικτυακό ακροατήριο οδηγεί σε συμπεριφορές και πράξεις που ισοπεδώνουν όποιο αξιακό σύστημα είχε οικοδομήσει η κοινωνία μας έως σήμερα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο η διολίσθηση προς τα κάτω, προς την επιβολή του θορυβώδους κενού, διευρύνεται τάχιστα. Αν και δυστυχώς, πρέπει να ομολογήσουμε, ότι ανάλογες είναι οι τάσεις και στους ενήλικες.
Πέραν αυτών των φαινομένων, εμφιλοχωρούν και άλλα, ακόμη πιο επικίνδυνα, όπως είναι η έκθεσή των ανηλίκων σε ακατάλληλο περιεχόμενο, η παραπλάνηση ανηλίκων από ενήλικες με ανήθικους σκοπούς, αλλά και το μπούλινγκ, ο εκφοβισμός, που καταλήγει σε σοβαρές ψυχικές ασθένειες». Και πρόσθεσε ότι «ως εκ τούτου, η πρωτοβουλία της κυβέρνησης Μητσοτάκη για την απαγόρευση των κοινωνικών δικτύων στα παιδιά μέχρι την ηλικία των 15 ετών ανταποκρίνεται σε μια υπερώριμη ανάγκη και γι’ αυτό θέλω να συγχαρώ τον κ. Σκέρτσο και τους συναρμόδιους υπουργούς».
Με χρυσά γράμματα η εποχή Βαρθολομαίου
Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος στην αρχή της ομιλίας του υπογράμμισε ότι καθώς «σήμερα συμπληρώνονται 35 χρόνια από την εκλογή του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου στον θρόνο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως θα ήθελα και από το βήμα της Βουλής των Ελλήνων να εκφράσω τις ευχές μου για υγεία και δύναμη ώστε να επιτελεί για πολλά ακόμη χρόνια την ευθυνοφόρο αποστολή του. Ο πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο 270ος διάδοχος του Αποστόλου Ανδρέα, είναι ο μακροβιότερος πατριάρχης στην ιστορία της πρωτόθρονης εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως που μετρά 17 αιώνες. Με την πολυσχιδή του δράση, όλα αυτά τα χρόνια, υπό τις γνωστές αντίξοες συνθήκες, από το ταπεινό Φανάρι το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανέκτησε εκ νέου την αίγλη και το διεθνές κύρος εποχών ισχύος και μεγαλείου. Είμαι βέβαιος ότι η εποχή Βαρθολομαίου θα καταγραφεί με χρυσά γράμματα στην εκκλησιαστική ιστορία».
