Το ερώτημα που θέτει ο πρόεδρος του Πανλαρισαϊκού Συλλόγου, Ιορδάνης Ιωαννίδης, με αφορμή την επίσκεψη του πρωθυπουργού στη Θεσσαλία, είναι σαφές: ποιος θα ακούσει τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους που δοκιμάζονται από το αυξημένο κόστος παραγωγής, τις ζημιές και τη συρρίκνωση του εισοδήματός τους:
«Η επίσκεψη του πρωθυπουργού στη Λάρισα, με επίκεντρο μια μονάδα αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας, θα μπορούσε να αποτελέσει αφορμή για μια ουσιαστική συζήτηση γύρω από το ενεργειακό μέλλον της χώρας. Η αποθήκευση ενέργειας είναι σημαντική για την αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών και τον εκσυγχρονισμό του ενεργειακού συστήματος. Όμως, για τη Θεσσαλία, μια περιοχή που αποτελεί την καρδιά της ελληνικής αγροτικής παραγωγής, υπάρχει ένα ερώτημα που δεν μπορεί να μείνει αναπάντητο: ποιος θα ασχοληθεί επιτέλους με τον πρωτογενή τομέα που βρίσκεται σε ασφυκτική πίεση;
Γιατί η Λάρισα δεν είναι μόνο οι ενεργειακές επενδύσεις, τα έργα και οι κυβερνητικές επισκέψεις. Είναι οι κτηνοτρόφοι που παλεύουν καθημερινά για να κρατήσουν ζωντανές τις εκμεταλλεύσεις τους. Είναι οι αγρότες που αγωνιούν για το αυξανόμενο κόστος παραγωγής. Είναι οι άνθρωποι της υπαίθρου που βλέπουν το εισόδημά τους να συρρικνώνεται, τις υποχρεώσεις να διογκώνονται και το μέλλον τους να γίνεται όλο και πιο αβέβαιο.
Οι επενδύσεις έχουν αξία, αλλά η παραγωγή δεν μπορεί να περιμένει
Κανείς δεν αμφισβητεί τη σημασία των ενεργειακών υποδομών. Η χώρα χρειάζεται επενδύσεις, σύγχρονα δίκτυα και λύσεις που θα συμβάλουν σε ένα βιώσιμο ενεργειακό μέλλον. Όμως, η ανάπτυξη δεν μπορεί να μετριέται μόνο με έργα που εγκαινιάζονται ή με εγκαταστάσεις που επισκέπτονται κυβερνητικά κλιμάκια.
Ανάπτυξη σημαίνει και να μπορεί ο αγρότης να καλλιεργήσει χωρίς να φοβάται ότι θα δουλεύει μια ολόκληρη χρονιά για να βρεθεί στο τέλος χρεωμένος. Σημαίνει να έχει πρόσβαση σε προσιτή ενέργεια για την άρδευση, σε οικονομικά βιώσιμα εφόδια, σε δίκαιες τιμές για τα προϊόντα του και σε ουσιαστική προστασία από τις συνέπειες της κλιματικής κρίσης.
Και στη Θεσσαλία, μετά τις καταστροφικές πλημμύρες των προηγούμενων ετών, η ανάγκη για αποκατάσταση, αντιπλημμυρική θωράκιση και ουσιαστική στήριξη της αγροτικής παραγωγής παραμένει ζήτημα πρώτης γραμμής.
Ακούει η κυβέρνηση τις αγωνίες του αγροτικού κόσμου;
Το ερώτημα δεν είναι αν πρέπει να γίνονται ενεργειακές επενδύσεις. Το ερώτημα είναι αν η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται ότι η ενεργειακή μετάβαση, η οικονομική ανάπτυξη και η επιβίωση του πρωτογενούς τομέα οφείλουν να προχωρούν μαζί.
Τι νόημα έχει να μιλάμε για το ενεργειακό μέλλον, όταν οι άνθρωποι που παράγουν τα τρόφιμα που φτάνουν στο τραπέζι μας αναρωτιούνται αν θα μπορέσουν να συνεχίσουν να καλλιεργούν; Τι σημασία έχει να παρουσιάζονται επενδυτικά σχέδια, όταν η ύπαιθρος ερημώνει, οι νέοι απομακρύνονται από την αγροτική δραστηριότητα και η παραγωγή γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη υπόθεση;
Οι αγρότες δεν χρειάζονται μόνο επισκέψεις και φωτογραφίες. Χρειάζονται συγκεκριμένες απαντήσεις, δεσμεύσεις με χρονοδιάγραμμα και μέτρα που να αποτυπώνονται στην καθημερινότητά τους. Χρειάζονται ουσιαστική μείωση του κόστους παραγωγής, αξιόπιστες υποδομές, δίκαιη αντιμετώπιση στην αγορά και αποτελεσματική στήριξη όταν καταστρέφονται οι καλλιέργειές τους.
Η Θεσσαλία δεν ζητά υποσχέσεις. Ζητά προοπτική.
Ο πρωτογενής τομέας δεν είναι μια δευτερεύουσα δραστηριότητα που μπορεί να περιμένει μέχρι να ολοκληρωθούν οι σχεδιασμοί της κεντρικής εξουσίας. Είναι πυλώνας της οικονομίας, της διατροφικής ασφάλειας και της κοινωνικής συνοχής. Όταν η αγροτική παραγωγή δοκιμάζεται, οι συνέπειες δεν περιορίζονται στα χωριά και στα χωράφια. Αγγίζουν την τοπική αγορά, τις θέσεις εργασίας, τις τιμές των τροφίμων και το μέλλον ολόκληρων περιοχών.
Γι’ αυτό και κάθε επίσκεψη πρωθυπουργού στη Λάρισα θα έπρεπε να συνοδεύεται από μια πραγματική ευκαιρία διαλόγου με τους ανθρώπους της παραγωγής. Όχι από έναν τυπικό διάλογο για τις κάμερες, αλλά από μια ουσιαστική συζήτηση για όσα τους κρατούν σήμερα σε απόγνωση και για όσα πρέπει να γίνουν αύριο.
Κύριε πρωθυπουργέ, η ενέργεια έχει μέλλον. Έχει όμως μέλλον και ο αγρότης της Θεσσαλίας;
Αυτό είναι το ερώτημα που περιμένει απάντηση. Γιατί μια χώρα δεν μπορεί να σχεδιάζει το αύριο, αδιαφορώντας για εκείνους που αγωνίζονται να κρατήσουν ζωντανή την παραγωγή της σήμερα.
Η Λάρισα δεν χρειάζεται μόνο να αποτελεί σταθμό για την παρουσίαση ενεργειακών επενδύσεων. Χρειάζεται να γίνει σταθμός ουσιαστικών αποφάσεων για τον πρωτογενή τομέα.
Και αν η κυβέρνηση θέλει πραγματικά να μιλά για ανάπτυξη, οφείλει να αποδείξει ότι ακούει και εκείνους που, παρά τις δυσκολίες, εξακολουθούν να παράγουν, να δημιουργούν και να κρατούν ζωντανή την ελληνική ύπαιθρο.
Γιατί, όταν ο πρωτογενής τομέας εκπέμπει σήμα κινδύνου, η σιωπή δεν είναι απάντηση. Είναι πολιτική επιλογή».
