Η γήρανση του πληθυσμού, οι αυξανόμενες ανισότητες στην υγεία, η κλιματική αλλαγή, η άνοδος των μη μεταδοτικών νοσημάτων, οι σημαντικές θεραπευτικές εξελίξεις, η ψηφιοποίηση και η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι οι παγκόσμιες τάσεις που διαμορφώνουν το τοπίο στον τομέα της υγείας, ο οποίος έχει φθάσει να απασχολεί σήμερα πάνω από το 10% του συνολικού εργατικού δυναμικού στις περισσότερες χώρες.
Τα στοιχεία παρουσίασε ο καθηγητής Πολιτικής Υγείας και κάτοχος της έδρας Cheng Yong Loo King London School of Economics and Political Science, Ηλίας Μόσιαλος στην ομιλία του με τίτλο «Το Εθνικό Σύστημα Υγείας στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης: Προς μία στρατηγική προσαρμογής», κατά την διάρκεια της τελετής αναγόρευσής του σε επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Βιοϊατρικών Επιστημών της Σχολής Επιστημών Υγείας του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος, που πραγματοποιήθηκε χθες στην Πανεπιστημιούπολη της Θέρμης.
Ο κ. Μόσιαλος ανέφερε ότι πολλές ανεπτυγμένες χώρες δαπανούν πλέον πάνω από 8% του ΑΕΠ για την υγεία, έναντι 6% τη δεκαετία του 1980, ενώ μιλώντας για τις παγκόσμιες προκλήσεις στον τομέα της υγείας επισήμανε πως «τα συστήματα υγείας περιορίζονται από την έλλειψη στρωματοποίησης του κινδύνου».
«Χρειάζεται συντονισμένη προσπάθεια για τη χρήση εργαλείων εκτίμησης κινδύνου, ώστε να εντοπίζονται και να προτεραιοποιούνται οι ασθενείς υψηλότερου κινδύνου. Οι ασθενείς υψηλού κινδύνου αντιστοιχούν στο μεγαλύτερο μέρος του κόστους των συστημάτων υγείας. Επομένως, η βελτίωση της κατανομής των πόρων και της παροχής υπηρεσιών απαιτεί επανασχεδιασμό του τρόπου διαχείρισης και φροντίδας τους, καθώς και του τρόπου αποζημίωσης γιατρών και νοσοκομείων», εξήγησε.
Αναφερόμενος στον ρόλο της Τεχνητής Νοημοσύνης και στον τρόπο που αυτή αλλάζει τη σχέση γιατρού- ασθενούς ο κ. Μόσιαλος τόνισε ότι «θα πρέπει να δώσουμε στους αλγορίθμους τις υποχρεώσεις που έχει ένας άνθρωπος», δηλαδή «να λέει με τι εκπαιδεύτηκε και τι μεγιστοποιεί, να έχει νομική υποχρέωση απέναντι στο συμφέρον του ασθενούς, να δοκιμάζεται σαν φάρμακο- πριν και μετά την κυκλοφορία».
«Η ακαδημαϊκή ιατρική δεν είναι θεατής για αυτό είναι σημαντικό να αγοράζουμε μόνο ό,τι είναι διαφανές, να μελετάμε ό,τι εγκαθιστάμε και να διδάσκουμε τις μεθόδους για την αμφισβήτηση των αλγορίθμων», σημείωσε, καταλήγοντας πως «μπορούμε να γίνουμε πρωτοπόροι, αλλά πρέπει να κινηθούμε με μεγάλα βήματα» και «το ΕΣΥ στην εποχή της ΤΝ χρειάζεται ένα ενιαίο πλαίσιο συλλογής και διαλειτουργικότητας δεδομένων, ισχυρή αναλυτική ικανότητα και σαφείς κανόνες για την ΤΝ, με διαφάνεια, λογοδοσία, αξιολόγηση».
Για μία προσωπικότητα παγκόσμιας εμβέλειας, έναν πρωτοπόρο και οραματιστή της επιστημονικής έρευνας, της οικονομίας της υγείας και της χάραξης δημόσιων πολιτικών έκανε λόγο ο πρύτανης του ΔΙΠΑΕ, καθ. Σταμάτης Αγγελόπουλος, εξαίροντας τη συμβολή του κ. Μόσιαλου στον χώρο της Υγείας. «Η ανακήρυξη του καθηγητή Ηλία Μόσιαλου σε Επίτιμο Διδάκτορα του Πανεπιστημίου μας δεν αποτελεί απλώς μία τυπική ακαδημαϊκή πράξη. Είναι η έμπρακτη αναγνώριση και ηθική επιβράβευση ενός ανθρώπου του οποίου η πολυετής επιστημονική διαδρομή έχει αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα στον παγκόσμιο χάρτη της δημόσιας υγείας, της στρατηγικής διαχείρισης κρίσεων και της βιωσιμότητας των υγειονομικών συστημάτων.
Για το Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος, ένα ίδρυμα εξωστρεφές, δυναμικό και προσανατολισμένο στην αριστεία και την κοινωνική προσφορά, η τιμητική ένταξη του Καθηγητή Ηλία Μόσιαλου στην ακαδημαϊκή μας οικογένεια αποτελεί τεράστια τιμή. Το έργο του συνιστά πυξίδα για τους φοιτητές και τους ερευνητές μας, υπενθυμίζοντάς μας ότι η επιστήμη οφείλει να υπηρετεί τον άνθρωπο και την κοινωνία, ειδικά στις πιο δύσκολες στιγμές τους», επισήμανε.
Ο Ηλίας Μόσιαλος είναι Καθηγητής Πολιτικής Υγείας και κάτοχος της έδρας Cheng Yong Loo King London School of Economics and Political Science (LSE). Διευθύνει το LSE Health, ένα από τα μεγαλύτερα ερευνητικά κέντρα του LSE, και είναι συν- διευθυντής του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για τα Συστήματα και τις Πολιτικές Υγείας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Από το 2014 έως το 2023 υπηρέτησε ως Καθηγητής Διοίκησης Υπηρεσιών Υγείας στην Ιατρική Σχολή του Imperial College London. Είναι Fellow του Faculty of Public Health, Fellow του Royal College of Physicians του Λονδίνου και Honorary Consultant Δημόσιας Υγείας στο NHS Αγγλίας. Από το 2025 διδάσκει σε αγγλόφωνο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος.
Το ερευνητικό του έργο εστιάζει σε συστήματα και πολιτικές υγείας, με έμφαση στη δημόσια υγεία, τη χρηματοδότηση, την προσβασιμότητα και την ποιότητα των υπηρεσιών υγείας. Εστιάζει επίσης στη βελτιστοποίηση της φαρμακευτικής πολιτικής, την αντιμετώπιση της μικροβιακής αντοχής και τη φροντίδα του καρκίνου. Ανέπτυξε, μεταξύ άλλων, το κίνητρο Options Market for Antibiotics για την προώθηση της φαρμακευτικής καινοτομίας στα αντιβιοτικά.
Το 2009, το LSE Health τιμήθηκε με το Βραβείο της Βασίλισσας Ελισάβετ ΙΙ για την Ανώτερη Εκπαίδευση (Queen’s Anniversary Prize). Το 2010, έλαβε το Μετάλλιο Andrija Stampar από την Ευρωπαϊκή Ένωση Σχολών Δημόσιας Υγείας. Έχει βραβευτεί με το Baxter Award της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Διοίκησης Υγείας (2002, 2007), ενώ το 2021 το βιβλίο του Challenges to Tackling Antimicrobial Resistance (Cambridge University Press, 2020) αναγνωρίστηκε ως Outstanding Academic Title. Το 2022 τιμήθηκε με το Helen Clark Award για τη συμβολή του στην έρευνα της φαρμακευτικής πολιτικής.
