Τα drones θα μπορούσαν να συμβάλουν στη μείωση του χρόνου που απαιτείται για να φτάσει ένας απινιδωτής σε ανθρώπους που υφίστανται καρδιακή ανακοπή εκτός νοσοκομείου σύμφωνα με ερευνητές.
Μόνο στη Βρετανία καταγράφονται περισσότερες από 30,000 καρδιακές ανακοπές εκτός νοσοκομείου κάθε χρόνο, στις οποίες οι υπηρεσίες επείγουσας ιατρικής βοήθειας επιχειρούν να επαναφέρουν τον ασθενή στη ζωή σύμφωνα με το British Heart Foundation. Ωστόσο λιγότεροι από ένας στους δέκα ανθρώπους επιβιώνουν από ένα τέτοιο περιστατικό, ενώ ορισμένοι από όσους επιβιώνουν μένουν με νευρολογικά προβλήματα.
Ένας σημαντικός παράγοντας που μπορεί να επηρεάσει την επιβίωση είναι το πόσο γρήγορα οι ασθενείς αποκτούν πρόσβαση στη θεραπεία. Κάθε λεπτό χωρίς καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ/CPR) και απινίδωση μειώνει την πιθανότητα επιβίωσης κατά 10%.
«Ως οργανισμοί EMS (υπηρεσίες επείγουσας ιατρικής βοήθειας) και ως γιατροί των υπηρεσιών αυτών έχουμε ως στόχο να βοηθήσουμε τους ασθενείς με καρδιακή ανακοπή να υποβληθούν σε απινίδωση όσο το δυνατόν νωρίτερα», λέει ο Μάθιου Χέιντε καθηγητής ιατρικής στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Henri-Mondor στο Créteil της Γαλλίας.
Έρευνα του Χέιντε και της ομάδας του έδειξε ότι τα drones θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να αυξηθεί η πρόσβαση σε αυτές τις σωτήριες συσκευές. Για να εξετάσει το ζήτημα η ομάδα ανέλυσε τον αριθμό και την τοποθεσία 28,349 περιστατικών καρδιακής ανακοπής εκτός νοσοκομείου που σημειώθηκαν μεταξύ 2011 και 2024 σε διοικητικές περιοχές της ευρύτερης περιοχής του Παρισιού. Το κεντρικό Παρίσι εξαιρέθηκε από την ανάλυση.
Η ομάδα διασταύρωσε τα περιστατικά αυτά με τις τοποθεσίες των σταθερών αυτόματων εξωτερικών απινιδωτών (AED). Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η προσβασιμότητα στους 1,893 AED παρουσίαζε σημαντικές διαφορές σε ολόκληρη την περιοχή.
«Μόνο το 30% όλων των περιστατικών καρδιακής ανακοπής εκτός νοσοκομείου]σημειώθηκε σε απόσταση έως 500 μέτρων μέσω του οδικού δικτύου από τον πλησιέστερο καταγεγραμμένο σταθερό AED» αναφέρει η Δρ. Χίλαρι Μίνκα γιατρός επειγόντων περιστατικών στο νοσοκομείο Lariboisière στο Παρίσι και πρώτη συγγραφέας της μελέτης.
Η ομάδα διαπίστωσε ότι θα χρειάζονταν 910 επιπλέον σταθεροί AED ώστε το 84,5% των καταγεγραμμένων περιστατικών καρδιακής ανακοπής να βρίσκεται σε απόσταση έως 500 μέτρων από έναν AED, ενώ για κάλυψη του 100% των περιστατικών θα χρειάζονταν 1,712 επιπλέον σταθεροί AED. Ωστόσο, με τη χρήση drones που θα επιχειρούσαν σε ακτίνα 4 χλμ. θα μπορούσε να αυξηθεί η κάλυψη με λιγότερες συσκευές.
«Καθώς προσθέταμε βάσεις για drones, ο αριθμός των επιπλέον σταθερών AED που απαιτούνταν μειωνόταν σημαντικά» εξηγεί η Μίνκα. Σημείωσε ότι με 100 βάσεις drones και 26 επιπλέον σταθερούς AED, περισσότερο από το 97% των περιστατικών καρδιακής ανακοπής θα βρισκόταν είτε σε απόσταση έως 500 μέτρων από έναν σταθερό AED είτε σε απόσταση περίπου 4 χιλιομέτρων (2,5 μιλίων) από μια βάση drone. Με 200 βάσεις drones και μόλις τέσσερις επιπλέον AED, θα καλυπτόταν περισσότερο από το 99% των περιστατικών.
Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης το ποσοστό των περιστατικών καρδιακής ανακοπής που θεωρούνταν αρκετά κοντά σε έναν υπάρχοντα σταθερό AED ώστε η συσκευή να μπορούσε να παραληφθεί και να επιστραφεί στον ασθενή μέσα σε πέντε λεπτά, μετ’ επιστροφής. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι μόνο το 30%-40% των περιστατικών καρδιακής ανακοπής είχε πρόσβαση στους υπάρχοντες σταθερούς AED μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα, χρησιμοποιώντας το οδικό δίκτυο μετακίνησης.
Ο Χέιντε πρόσθεσε ότι το ποσοστό αυτό ήταν αισιόδοξο. «Στη Γαλλία, μόνο το 8% των ασθενών με καρδιακή ανακοπή εκτός νοσοκομείου επωφελείται από τη χρήση ενός δημόσιου AED πριν από την άφιξη των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης. Ένας από τους παράγοντες είναι πως ένα μεγάλο ποσοστό των AED δεν είναι προσβάσιμο, για παράδειγμα επειδή βρίσκονται σε κλειστούς ιδιωτικούς χώρους που δεν είναι ανοιχτοί όλες τις ώρες».
