“Επί σχεδόν δύο εβδομάδες ακούγαμε ότι η δημοτική αρχή δεν σέβεται το Δημοτικό Συμβούλιο. Ότι δεν θέλει συζήτηση. Ότι δεν ενημερώνει. Ότι θεωρεί το Δημοτικό Συμβούλιο εμπόδιο. Ότι οι διαδικασίες για εμάς είναι «περιττή πολυτέλεια». Σήμερα λοιπόν το θέμα ήρθε στο Δημοτικό Συμβούλιο. Σε τακτική συνεδρίαση. Η προηγούμενη απόφαση ανακαλείται. Η αναντιστοιχία που εντοπίστηκε διορθώνεται. Το θέμα επανεισάγεται. Υπάρχει νέα εισήγηση. Υπάρχει συζήτηση.
Υπάρχει η δυνατότητα κάθε παράταξης και κάθε δημοτικού συμβούλου να ρωτήσει, να ζητήσει διευκρινίσεις, να τοποθετηθεί και, στο τέλος, να ψηφίσει. Και τι επέλεξε να κάνει η παράταξη που επί τόσες ημέρες καταγγέλλει την απαξίωση του Δημοτικού Συμβουλίου; Αποχώρησε από το Δημοτικό Συμβούλιο”.
Τα παραπάνω επεσήμανε ο δήμαρχος Λαρισαίων κ. Θανάσης Μαμάκος αμέσως μετά την αποχώρηση της συμπαράταξης Λαρισαίων, σημειώνοντας με νόημα πως “με την εντιμότητα αυτής της δημοτικής αρχής δεν θα παίζει κανείς”.
Αναλυτικά η απάντηση του δημάρχου Λαρισαίων:
Υπάρχει εδώ μια αντίφαση που δεν μπορεί να κρυφτεί. Μας είπανε ότι δεν έπρεπε να γίνει κατεπείγουσα συνεδρίαση. Σήμερα που γίνεται τακτική συνεδρίαση, πάλι υπάρχει πρόβλημα.
Μας είπανε ότι το θέμα πρέπει να συζητηθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο. Το φέρνουμε στο Δημοτικό Συμβούλιο και αποχωρούν. Μας είπανε ότι θέλουν ενημέρωση. Είχαν όλο αυτό το διάστημα κάθε δυνατότητα να απευθυνθούν στην υπηρεσία και στον αρμόδιο Αντιδήμαρχο. Και σήμερα είχανε τη δυνατότητα να ζητήσουν εδώ κάθε διευκρίνιση που θεωρούσατε αναγκαία. Και επιλέξατε να φύγουν.
Συγγνώμη, αλλά κάπου εδώ πρέπει να τελειώσει η κατασκευή περί δήθεν απαξίωσης του Δημοτικού Συμβουλίου. Το Δημοτικό Συμβούλιο δεν απαξιώνεται όταν συζητά και αποφασίζει. Και ασφαλώς δεν υπερασπίζεσαι το κύρος του αποχωρώντας από αυτό τη στιγμή που καλείται να αποφασίσει.
Σήμερα το Δημοτικό Συμβούλιο γνωρίζει το αντικείμενο, την έκταση, τη διάρκεια, το εκτιμώμενο οικονομικό αντικείμενο και τη χρηματοδότηση. Δεν εγκρίνει σήμερα τις αναλυτικές τιμές μονάδας και τους όρους της διακήρυξης. Αυτά θα εξεταστούν στο επόμενο προβλεπόμενο στάδιο από το αρμόδιο όργανο. Αυτό δεν το αποφάσισε ο Δήμαρχος. Αυτό προβλέπει η διαδικασία. Και δεν μπορούμε κάθε φορά να ξαναγράφουμε τη διαδικασία ανάλογα με το ποιο πολιτικό επιχείρημα εξυπηρετεί τον καθένα. Για τα λάθη. Ακούσαμε ξανά για λάθη σε αριθμούς σε δελτίο Τύπου. Ναι. Υπήρξαν αριθμητικές ανακρίβειες σε επικοινωνιακό υλικό. Διορθώθηκαν. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να αναγνωρίζω ένα λάθος. Ξέρετε ποια είναι η διαφορά μας; Όταν εντοπίζουμε κάτι που πρέπει να διορθωθεί, το διορθώνουμε. Αυτό κάναμε και με την προηγούμενη απόφαση. Δεν κρυφτήκαμε.
Δεν προσπαθήσαμε να την αφήσουμε όπως είναι. Την ανακαλούμε και επαναφέρουμε το θέμα ώστε να μην υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία για τη διαδικασία που θα ακολουθήσει. Αυτό κάποιοι το ονομάζουν «αλαλούμ». Εγώ το ονομάζω ανάληψη ευθύνης.
Για τις υπόνοιες όμως υπάρχει ένα όριο. Ακούστηκαν και πάλι αναφορές σε άλλους διαγωνισμούς, σε εταιρείες, σε αποφάσεις, σε Επιτρόπους. Και επειδή βλέπω εδώ και καιρό μια προσπάθεια να ενώνονται άσχετες μεταξύ τους υποθέσεις ώστε να δημιουργείται κάθε φορά μια σκιά, θέλω να είμαι απολύτως ξεκάθαρος. Με την εντιμότητα αυτής της δημοτικής αρχής δεν θα παίζει κανείς.
Όποιος έχει συγκεκριμένο στοιχείο για παράνομη πράξη, εύνοια, συναλλαγή ή οτιδήποτε άλλο, να το καταθέσει. Εδώ. Με όνομα. Με γεγονός. Με στοιχείο. Και αν υπάρχει κάτι, πρώτος εγώ θα ζητήσω να διερευνηθεί μέχρι τέλους. Αλλά οι υπαινιγμοί του τύπου «η τάδε εταιρεία», «ο τάδε διαγωνισμός», «θυμηθείτε τι έγινε εκεί» δεν αποτελούν στοιχεία.
Η πολιτική κριτική μπορεί να είναι όσο σκληρή θέλετε. Η σπίλωση ανθρώπων χωρίς στοιχεία είναι άλλο πράγμα. Και εκεί προσωπικά δεν κάνω ούτε ένα βήμα πίσω. Αλλά υπάρχει ένα ερώτημα που έμεινε τελικά αναπάντητο.
Ακούσαμε μια μεγάλη ομιλία. Ακούσαμε για το Γραφείο Τύπου. Για δημοσιεύματα. Για δημοσιογράφους. Για το κατεπείγον. Για την Πρόεδρο. Για το Ωδείο. Για την οικία Αλεξάνδρου. Για τις παιδικές χαρές. Για άλλες συμβάσεις. Για άλλες εταιρείες. Ένα πράγμα δεν ακούσαμε. Τη θέση της μείζονος αντιπολίτευσης για το θέμα που σήμερα καλείται να αποφασίσει το Δημοτικό Συμβούλιο.
Θέλουν να προχωρήσει η διαδικασία για τη συντήρηση του πρασίνου ή όχι;
Αυτό ήταν το ερώτημα. Και υπήρχε ένας πολύ απλός τρόπος να απαντηθεί. Με την ψήφο τους.
Θα μπορούσανε να ψηφίσουν υπέρ. Θα μπορούσανε να ψηφίσουν κατά. Θα μπορούσανε να ψηφίσουν λευκό και να εξηγήσουν γιατί. Επέλεξαν να μην ψηφίσουν καθόλου. Άρα, μετά από τόσες ημέρες καταγγελιών, ακόμη δεν ξέρουμε κάτι πολύ απλό: Ποια είναι η πρότασή τους για το πράσινο της Λάρισας;
Γιατί εμείς έχουμε πρόταση. Εμείς λέμε καθαρά: Θέλουμε καλύτερη συντήρηση. Θέλουμε περισσότερες παρεμβάσεις. Θέλουμε μεγαλύτερη έκταση να καλύπτεται. Θέλουμε καλύτερη εικόνα στις γειτονιές. Και είμαστε διατεθειμένοι να αναλάβουμε και την πολιτική και την οικονομική ευθύνη αυτής της επιλογής. Θα ελεγχθούμε για τις τιμές. Θα ελεγχθούμε για τη διαδικασία. Θα ελεγχθούμε για την εκτέλεση. Και στο τέλος θα ελεγχθούμε από τους πολίτες για το αποτέλεσμα. Δεν ζητάμε ασυλία από τον έλεγχο. Ζητάμε να κριθούμε πάνω στα πραγματικά δεδομένα και τελικά πάνω στο αποτέλεσμα.
Και θα πω κάτι τελευταίο. Ακούστηκε ότι «οι θεσμοί πρέπει να μένουν όρθιοι όταν εμείς θα έχουμε φύγει». Συμφωνώ απολύτως. Και γι’ αυτό ακριβώς οι θεσμοί δεν μπορεί να χρησιμοποιούνται ως σκηνικό πολιτικής αποχώρησης όταν δεν μας βολεύει η απόφαση που πρέπει να πάρουμε. Οι θεσμοί μένουν όρθιοι όταν όλοι αναλαμβάνουμε την ευθύνη που μας αναλογεί μέσα σε αυτούς. Εμείς θα μείνουμε εδώ. Θα συζητήσουμε. Θα ψηφίσουμε. Θα αποφασίσουμε. Και θα αναλάβουμε την ευθύνη της απόφασής μας. Γιατί γι’ αυτό μας έστειλαν οι πολίτες στο Δημοτικό Συμβούλιο. Όχι μόνο για να μιλάμε. Αλλά και για να αποφασίζουμε”.
