Γράφει η Σταυρούλα (Λίνα) Πάσχου, Επ. Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας ΕΚΠΑ
Νέα σημαντικά δεδομένα για τη φαρμακευτική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας έρχονται από τη μελέτη GLORY-2, που δημοσιεύθηκε στο έγκριτο, διεθνές επιστημονικό περιοδικό JAMA, και αφορούν τη θεραπεία με mazdutide σε ενήλικες με παχυσαρκία στην Κίνα. Η mazdutide χορηγείται υποδορίως μία φορά την εβδομάδα και ανήκει σε μια νεότερη κατηγορία φαρμάκων που δρουν ταυτόχρονα στους υποδοχείς δύο ορμονών, του GLP-1 και της γλυκαγόνης. Πρόκειται για μια διαφορετική φαρμακολογική προσέγγιση σε σχέση με τις θεραπείες που στοχεύουν μόνο το GLP-1.
Στη μελέτη GLORY-2 συμμετείχαν 461 ενήλικες με παχυσαρκία, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν για 60 εβδομάδες. Από αυτούς, 307 έλαβαν mazdutide και 154 εικονικό φάρμακο. Τα αποτελέσματα ήταν ιδιαίτερα σημαντικά: μετά από 60 εβδομάδες θεραπείας, οι συμμετέχοντες που έλαβαν mazdutide παρουσίασαν κατά μέσο όρο απώλεια 16,65% του αρχικού σωματικού τους βάρους, έναντι 1,50% στην ομάδα του placebo. Η διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων ήταν 15,15 ποσοστιαίες μονάδες και ήταν στατιστικά ιδιαίτερα σημαντική. Παράλληλα, το 84,3% όσων έλαβαν mazdutide πέτυχαν απώλεια τουλάχιστον 5% του αρχικού τους βάρους, έναντι 33,1% στην ομάδα του placebo.
Τι είναι όμως αυτό που κάνει τη mazdutide διαφορετική; Η δράση της GLP-1 δεν περιορίζεται στη μείωση της όρεξης και στην αύξηση του αισθήματος κορεσμού. Η mazdutide δρα επιπλέον στον υποδοχέα της γλυκαγόνης, επηρεάζοντας και τον μεταβολισμό. Αυτή η διπλή δράση αποτελεί ένα από τα ενδιαφέροντα νέα πεδία στην ανάπτυξη θεραπειών για την παχυσαρκία. Η mazdutide έχει ήδη λάβει έγκριση στην Κίνα για τη μακροχρόνια διαχείριση του σωματικού βάρους σε ενήλικες με υπέρβαρο ή παχυσαρκία, ενώ τα νέα δεδομένα ενισχύουν περαιτέρω το επιστημονικό ενδιαφέρον γύρω από τη θεραπεία.
Η σημασία αυτών των ευρημάτων είναι μεγαλύτερη αν θυμηθούμε ότι η παχυσαρκία αποτελεί χρόνια ενδοκρινολογική/μεταβολική νόσο και όχι απλώς ένα ζήτημα θέλησης ή αισθητικής. Η αντιμετώπισή της πρέπει να έχει ως στόχο όχι μόνο τη μείωση του αριθμού στη ζυγαριά, αλλά κυρίως τη βελτίωση της υγείας, τη μείωση του καρδιομεταβολικού κινδύνου και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Η δυνατότητα χορήγησης μιας αποτελεσματικής θεραπείας μόνο μία φορά την εβδομάδα μπορεί επίσης να διευκολύνει τη μακροχρόνια συμμόρφωση των ασθενών.
Παράλληλα, χρειάζεται προσοχή. Στη GLORY-2 οι γαστρεντερικές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν συχνότερες με τη mazdutide σε σχέση με το placebo. Επιπλέον, τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης μελέτης αφορούν κινεζικό πληθυσμό και δεν μπορούν αυτομάτως να μεταφερθούν σε όλους τους πληθυσμούς. Χρειαζόμαστε περισσότερα δεδομένα για τη μακροχρόνια αποτελεσματικότητα, την ασφάλεια, τη διατήρηση της απώλειας βάρους και την επίδραση σε διαφορετικές ομάδες ασθενών.
Για την κλινική πράξη, επομένως, η mazdutide αποτελεί ένα πολλά υποσχόμενο νέο όπλο στη θεραπευτική φαρέτρα των ενδοκρινολόγων κατά της παχυσαρκίας, αλλά όχι ένα φάρμακο που αντικαθιστά τις υπάρχουσες επιλογές. Το ενδιαφέρον των επόμενων ετών θα είναι να δούμε πώς θα συγκριθεί άμεσα με τις ήδη διαθέσιμες θεραπείες, ποιοι ασθενείς θα ωφελούνται περισσότερο από τη διπλή δράση GLP-1/γλυκαγόνης και εάν τα σημαντικά ποσοστά απώλειας βάρους μεταφράζονται και σε μακροπρόθεσμη μείωση των επιπλοκών της παχυσαρκίας.
Η εξέλιξη αυτή δείχνει, πάντως, ότι η θεραπεία της παχυσαρκίας περνά σε μια νέα εποχή, όπου η εξατομικευμένη φαρμακευτική παρέμβαση αποκτά ολοένα μεγαλύτερο ρόλο. Για τον ασθενή, το ζητούμενο δεν είναι απλώς να χάσει κιλά, αλλά να αποκτήσει μια θεραπεία που μπορεί να διατηρήσει μακροπρόθεσμα, με ασφάλεια, καλή ποιότητα ζωής και ουσιαστικό όφελος για τη συνολική του υγεία, πάντα με σωστή ενδοκρινολογική παρακολούθηση.
