Το τελευταίο αντίο είπε σήμερα ο πολιτικός κόσμος στον Ιωάννη Βαρβιτσιώτη. Η εξόδιος ακολουθία του ιστορικού στελέχους της Νέας Δημοκρατίας (της οποίας υπήρξε αντιπρόεδρος) και επί μακρών διατελέσαντα υπουργού σε τομείς πρωταρχικής σημασίας, όπως το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, Παιδείας, Εμπορίου και Δικαιοσύνης, έγινε στη Μητρόπολη Αθηνών.
Μετά το τέλος της εξόδιου ακολουθίας, εκφώνησε επικήδειο εις μνήμην του Ιωάννη Βαρβιτσιώτη εκφωνήσει ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης.
Μεταξύ άλλων ο πρωθυπουργός ανέφερε στον επικήδειό του: «Ανέλαβε όποια αποστολή του ζητήθηκε. Ήταν παρών σε κάθε μάχη, όποτε χρειάστηκε», ανέφερε ο πρωθυπουργός. «Προσέφερε τις συμβουλές του απλόχερα. Απέδειξε έμπρακτα ότι μπορεί να υπάρξει δημιουργική ζωή μετά την πολιτική. Σεβαστέ μας Γιάννη, μας αφήνεις μια βαριά κληρονομιά».
Ο επικήδειος του Κυριάκου Μητσοτάκη
Αναλυτικά όσα είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στον επικήδειό του:
Αποχαιρετούμε σήμερα έναν πολιτικό που δεν πέρασε απλώς από τον δημόσιο βίο, αλλά, μαζί με άλλους της γενιάς του, τον διαμόρφωσε.
Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ήταν φτιαγμένος από το σπάνιο μέταλλο μιας άλλης εποχής.
Υπήρξε ο τελευταίος μιας μεγάλης πολιτικής σχολής, που αντιλαμβανόταν την πολιτική όχι ως πεδίο πρόσκαιρων εντυπωσιασμών, αλλά ως πεδίο προσφοράς και ευθύνης.
Συνδύαζε δύο σπάνιες αρετές: έναν δημιουργικό ριζοσπαστισμό και μια απόλυτη αίσθηση καθήκοντος, στοιχεία που του επέτρεψαν να υπηρετήσει με συνέπεια τον τόπο και την παράταξή του, την ενωμένη και νικηφόρα Νέα Δημοκρατία.
Υπηρέτησε από κάθε θέση που του ζητήθηκε να αναλάβει. Ήταν παρών σε κάθε δύσκολη μάχη, με κορυφαία ίσως τη συμβολή του στη συνταγματική αναθεώρηση του 2001, ως εισηγητής της μειοψηφίας, όταν, χάρη και στην υπεύθυνη στάση της αντιπολίτευσης, επιτεύχθηκε μια σημαντική θεσμική μεταρρύθμιση.
Ο χαρακτήρας του τον έκανε αγαπητό τόσο στους φίλους όσο και στους πολιτικούς του αντιπάλους. Ο σεβασμός προς το πρόσωπό του ήταν καθολικός, ιδιαίτερα από τους νεότερους. Ανάμεσά τους κι εγώ, που είχα την τύχη να τον παρακολουθήσω από κοντά, στο πλευρό του πατέρα μου. Τις πολύτιμες συμβουλές του τις προσέφερε πάντα απλόχερα. Τις άκουσα το 2017, στον πατρογονικό Μυστρά, όπου γνώρισα τον άνθρωπο πίσω από τον πολιτικό.
Υπήρξε εξαίρετος νομικός, αλλά και βαθύς γνώστης και αναλυτής της ιστορίας και του πολιτισμού μας. Γι’ αυτό, όταν με θάρρος επέλεξε να αποχωρήσει από το πολιτικό προσκήνιο, παραχωρώντας χώρο στη νέα γενιά, απέδειξε ότι υπάρχει δημιουργική ζωή και μετά την ενεργό πολιτική. Μετατράπηκε σε έναν ακούραστο περιηγητή της Ελλάδας και της ιστορίας της.
Από το μυαλό, ιδιαίτερα των νεότερων, δεν πρόκειται να σβήσει ποτέ η πορεία του στην πολιτική. Βρέθηκε δίπλα στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ως ένας από τους στυλοβάτες της παράταξης. Πάνω απ’ όλα, όμως, υπήρξε ένας άξιος οικογενειάρχης. Ευτύχησε να δει τα παιδιά του να προοδεύουν, το καθένα στον δρόμο που επέλεξε.
Η μοίρα θέλησε να φύγει ανήμερα των γενεθλίων του, βλέποντας τη χώρα να προχωρά, παρά τις δυσκολίες, το κόμμα του να εξακολουθεί να πρωταγωνιστεί και τους απογόνους του να φέρουν με υπερηφάνεια το όνομά του.
Μας αφήνει μια βαριά πολιτική παρακαταθήκη: την προσήλωση στις αξίες, την αίσθηση του καθήκοντος και, πάνω απ’ όλα, την πολιτική ευγένεια. Αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη κληρονομιά του και εκείνη που σήμερα μας λείπει περισσότερο.
Για όλα αυτά, η Ελλάδα και η μεγάλη παράταξη της Νέας Δημοκρατίας σε ευχαριστούν.
Ο επικήδειος του Κυριάκου Μητσοτάκη
Αναλυτικά όσα είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στον επικήδειό του:
Αποχαιρετούμε σήμερα έναν πολιτικό που δεν πέρασε απλώς από τον δημόσιο βίο, αλλά, μαζί με άλλους της γενιάς του, τον διαμόρφωσε.
Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ήταν φτιαγμένος από το σπάνιο μέταλλο μιας άλλης εποχής.
Υπήρξε ο τελευταίος μιας μεγάλης πολιτικής σχολής, που αντιλαμβανόταν την πολιτική όχι ως πεδίο πρόσκαιρων εντυπωσιασμών, αλλά ως πεδίο προσφοράς και ευθύνης.
Συνδύαζε δύο σπάνιες αρετές: έναν δημιουργικό ριζοσπαστισμό και μια απόλυτη αίσθηση καθήκοντος, στοιχεία που του επέτρεψαν να υπηρετήσει με συνέπεια τον τόπο και την παράταξή του, την ενωμένη και νικηφόρα Νέα Δημοκρατία.
Υπηρέτησε από κάθε θέση που του ζητήθηκε να αναλάβει. Ήταν παρών σε κάθε δύσκολη μάχη, με κορυφαία ίσως τη συμβολή του στη συνταγματική αναθεώρηση του 2001, ως εισηγητής της μειοψηφίας, όταν, χάρη και στην υπεύθυνη στάση της αντιπολίτευσης, επιτεύχθηκε μια σημαντική θεσμική μεταρρύθμιση.
Ο χαρακτήρας του τον έκανε αγαπητό τόσο στους φίλους όσο και στους πολιτικούς του αντιπάλους. Ο σεβασμός προς το πρόσωπό του ήταν καθολικός, ιδιαίτερα από τους νεότερους. Ανάμεσά τους κι εγώ, που είχα την τύχη να τον παρακολουθήσω από κοντά, στο πλευρό του πατέρα μου. Τις πολύτιμες συμβουλές του τις προσέφερε πάντα απλόχερα. Τις άκουσα το 2017, στον πατρογονικό Μυστρά, όπου γνώρισα τον άνθρωπο πίσω από τον πολιτικό.
Υπήρξε εξαίρετος νομικός, αλλά και βαθύς γνώστης και αναλυτής της ιστορίας και του πολιτισμού μας. Γι’ αυτό, όταν με θάρρος επέλεξε να αποχωρήσει από το πολιτικό προσκήνιο, παραχωρώντας χώρο στη νέα γενιά, απέδειξε ότι υπάρχει δημιουργική ζωή και μετά την ενεργό πολιτική. Μετατράπηκε σε έναν ακούραστο περιηγητή της Ελλάδας και της ιστορίας της.
Από το μυαλό, ιδιαίτερα των νεότερων, δεν πρόκειται να σβήσει ποτέ η πορεία του στην πολιτική. Βρέθηκε δίπλα στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ως ένας από τους στυλοβάτες της παράταξης. Πάνω απ’ όλα, όμως, υπήρξε ένας άξιος οικογενειάρχης. Ευτύχησε να δει τα παιδιά του να προοδεύουν, το καθένα στον δρόμο που επέλεξε.
Η μοίρα θέλησε να φύγει ανήμερα των γενεθλίων του, βλέποντας τη χώρα να προχωρά, παρά τις δυσκολίες, το κόμμα του να εξακολουθεί να πρωταγωνιστεί και τους απογόνους του να φέρουν με υπερηφάνεια το όνομά του.
Μας αφήνει μια βαριά πολιτική παρακαταθήκη: την προσήλωση στις αξίες, την αίσθηση του καθήκοντος και, πάνω απ’ όλα, την πολιτική ευγένεια. Αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη κληρονομιά του και εκείνη που σήμερα μας λείπει περισσότερο.
Για όλα αυτά, η Ελλάδα και η μεγάλη παράταξη της Νέας Δημοκρατίας σε ευχαριστούν.
