Η δημοκρατική λειτουργία των κομμάτων, η θωράκιση θεσμικού ρόλου του βουλευτή, οι αρχές καλής νομοθέτησης και η αυθεντική ερμηνεία των νόμων βρίσκονται στον πυρήνα των προτάσεων της Νέας Δημοκρατίας, για την αναθεώρηση των άρθρων 29Σ, 60Σ, 73Σ και 77Σ, που θα συζητηθούν σήμερα, Τρίτη, στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος.
Η Νέα Δημοκρατία προτείνει να περιληφθούν στις αναθεωρητέες διατάξεις:
Άρθρο 29 (πολιτικά κόμματα):
Τα κόμματα λαμβάνουν υπόψιν αρχές δημοκρατικής λειτουργίας- Νόμος να ορίζει τις προϋποθέσεις ίδρυσης και λειτουργίας πολιτικού κόμματος-Το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο του άρθρου 100 να ελέγχει τη συνδρομή των προϋποθέσεων συμμετοχής του πολιτικού κόμματος στις εκλογές.
H Νέα Δημοκρατία εισηγείται την πρόβλεψη επιφύλαξης νόμου στο άρθρο 29 o οποίος θα ορίζει τις προϋποθέσεις ίδρυσης και δημοκρατικής εσωτερικής λειτουργίας των πολιτικών κομμάτων. Περισσότερη εσωτερική δημοκρατία στα κόμματα, θα σημάνει καλύτερη δημοκρατία των κομμάτων, έχει δηλώσει ο Γενικός Εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας Ευριπίδης Στυλιανίδης (σ.σ. έχει αναφερθεί στην πρόταση της ΝΔ για τα άρθρα 29Σ και 60Σ σε προηγούμενη συνεδρίαση).
Ο ίδιος έχει σημειώσει ότι «η συνεχής και όχι μόνο η κατ’αρχήν παρακολούθηση της λειτουργίας των δημοκρατικών αρχών και κανόνων μέσα στα κόμματα από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, κατά το άρθρο 100, θα επιτρέψει, ως Δημοκρατική Πολιτεία, να παρακολουθούμε καλύτερα και να αντιμετωπίζουμε πληρέστερα αντιδημοκρατικές αποκλίσεις σαν αυτές που ζήσαμε με το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής, κρίνοντας διαρκώς τη συνδρομή των προϋποθέσεων συμμετοχής ενός κόμματος στις εκλογές».
«Τα ελληνικά κόμματα διέπονται από την αρχή της κομματικής αυτοτέλειας. Απουσιάζει ένας Νόμος των Κομμάτων, όπως στο Γερμανικό μοντέλο, που θα εξειδικεύει και θα προσδιορίζει τη δημοκρατική δομή και λειτουργία τους, καθώς και θα κατοχυρώνει την εσωκομματική δημοκρατία. Αυτή κατά την άποψή μου είναι η θεσμική αιτία για τη δημιουργία αρχηγικών κομμάτων. Αυτά συνδυαζόμενα με τη διαφθορά, την αναξιοπιστία, το ρουσφέτι των παραδοσιακών φορέων εξουσίας, οδήγησαν τους πολίτες και κυρίως τους νέους στην αποστασιοποίηση από την πολιτική», έχει επίσης δηλώσει ο κ. Στυλιανίδης.
Άρθρο 60 (Δικαίωμα ψήφου, παραίτηση από το αξίωμα):
Θωράκιση θεσμικού ρόλου του βουλευτή κατά την άσκηση της νομοθετικής και ελεγκτικής του αρμοδιότητας και κατά την επικοινωνία με την εκλογική του περιφέρεια, σύμφωνα με το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής, και αντίστοιχη υποχρέωση των μελών της κυβέρνησης να ανταποκρίνονται στον κοινοβουλευτικό έλεγχο.
Στόχος είναι «η θεσμική θωράκιση του ρόλου του Βουλευτή και σε συνταγματικό επίπεδο, προκειμένου να «ξανατονώσουμε» τον νομοθετικό ρόλο(πρόταση νόμου), τον ελεγκτικό ρόλο(κοινοβουλευτικός έλεγχος) και το διαμεσολαβητικό ρόλο του Βουλευτή (επικοινωνία με την εκλογική του περιφέρεια)».
«Καθίσταται συνταγματική υποχρέωση των Υπουργών να απαντούν τεκμηριωμένα στον κοινοβουλευτικό έλεγχο των Βουλευτών καθώς επίσης καθίσταται υποχρεωτική η συστηματική επικοινωνία του Βουλευτή με την εκλογική του περιφέρεια και η διαφανής δημόσια μεταφορά των δίκαιων συλλογικών ή ατομικών ζητημάτων προς την εκτελεστική εξουσία δια του κοινοβουλίου», έχει δηλώσει ο γενικός εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας.
Άρθρο 73 (δικαίωμα πρότασης νόμων) παρ.1:
Συνταγματική κατοχύρωση αρχών καλής νομοθέτησης: Επαρκούς προνομοθετικής διαβούλευσης, αξιολόγησης της εφαρμογής του νόμου και μέτρων κωδικοποίησης της νομοθεσίας.
Άρθρο 77 (αυθεντική ερμηνεία των νόμων)
Δυνατότητα παραπομπής ζητημάτων αντισυνταγματικότητας του νόμου μετά την ψήφιση και πριν από τη δημοσίευσή του από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό ή τη Βουλή στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να παραπέμπει έως ένα ψηφισμένο νομοσχέδιο ανά βουλευτική σύνοδο. Για την παραπομπή από τη Βουλή απαιτείται η κατάθεση αιτήματος της απόλυτης πλειοψηφίας του όλου αριθμού των βουλευτών.
Τα ψηφισμένα νομοσχέδια των άρθρων 51 και 54 παραπέμπονται υποχρεωτικά στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, πριν από τη δημοσίευσή τους.
Έως την έκδοση της απόφασης του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου κωλύεται η δημοσίευση του νόμου.
