Γράφει ο Νίκος Ράπτης
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη συμπεριλαμβάνει στα επιτεύγματά της τους πολλούς εξοπλισμούς, που μας διαβεβαιώνει πως αποκατέστησαν την στρατιωτική ισορροπία με την Τουρκία ή και οδήγησαν σε υπεροπλία της Ελλάδας.
Αλλά «ο ελέφαντας στο δωμάτιο» στη σχέση πολεμικής ικανότητας Ελλάδας-Τουρκίας είναι η πολιτική του ΝΑΤΟ για εξομοίωση των στρατιωτικών δαπανών όλων των κρατών-μελών του σε συγκεκριμένο, «κλειδωμένο» ποσοστό του ΑΕΠ (3.5% ή 5%). Αυτή την πολιτική την προσυπέγραψε με ενθουσιασμό ο Έλληνας πρωθυπουργός το 2025. Παριστάνει μάλιστα έκτοτε τον Ηρακλή της, και μοιάζει να θεωρεί ότι «αποκαθιστά» κάποια «δικαιοσύνη».
Το πρόβλημα είναι πως με αυτή τη νατοϊκή επιλογή «κλειδώνει» η συντριπτική υπεροπλία της Τουρκίας επί της Ελλάδας.
Εξηγούμαι: σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, το 2024 η Ελλάδα είχε στρατιωτικές δαπάνες, σαν ποσοστό του ΑΕΠ, 163% όσο η Τουρκία (3.1% έναντι 1.9%). Όμως, σε απόλυτες τιμές, οι στρατιωτικές δαπάνες μας μετά βίας έφθαναν στο 1/3 των τουρκικών ($8δις έναντι $26 δις).
Πώς εξηγείται αυτό; Η απάντηση είναι απλή: η τουρκική οικονομία είναι υπερπενταπλάσια από την ελληνική ($1,359δις έναντι $256δις). Για να έφτανε σήμερα η Ελλάδα την (αλήστου μνήμης) σχέση 7:10 (που θεωρούσαν ιδεώδη οι ΗΠΑ για την ισορροπία στο Αιγαίο έως το 1990), θα έπρεπε να υπερδιπλασιάζαμε εδώ και τώρα τις στρατιωτικές μας δαπάνες!
Τα καλά νέα είναι πως η νατοϊκή πολιτική σχεδιάζεται να έχει ολοκληρωθεί το 2035. Τα κακά νέα είναι πως μέχρι τότε η τουρκική οικονομία -και άρα οι στρατιωτικές της δαπάνες- θα έχουν αυξηθεί πολύ περισσότερο από όσο οι ελληνικές, και θα είναι από εξαπλάσιες (σύμφωνα με το ΔΝΤ) έως σχεδόν δεκαπλάσιες (σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ).
Συμπερασματικά, υπογράφοντας ανενδοίαστα την πολιτική του ΝΑΤΟ για εξομοίωση των στρατιωτικών δαπανών σαν ποσοστό του ΑΕΠ, η Ελλάδα έβαλε ένα επικό αυτογκόλ στα εθνικά της συμφέροντα. Με αυτή την πολιτική, έως το 2035, οι στρατιωτικές μας δαπάνες σε σχέση με τις τουρκικές θα χειροτερέψουν απότομα, κατά δύο έως τρεις φορές (από το σημερινό 1:3 σε 1:6-1:9 του 2035). Η Ελλάδα αποδέχτηκε ενθουσιωδώς, και χωρίς τον παραμικρό αστερίσκο, μία νατοϊκή πολιτική που τη βλέπει ξεκάθαρα σαν απλό συμπλήρωμα του τουρκικού στρατού εναντίον της Ρωσίας (ή όποιου άλλου εχθρού υποδείξει το ΝΑΤΟ). Ο «ρεαλισμός» των κυβερνήσεων Μητσοτάκη μετέτρεψε τον ελληνικό στρατό σε μία ακόμα ταξιαρχία των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων. «Κλείδωσε» πως οι στρατιωτικές μας δαπάνες θα αυξάνουν, αλλά οι τουρκικές θα αυξάνουν πολύ περισσότερο! Πάει πολύ αυτό να παρουσιάζεται σαν εθνική πολιτική!
Γιατί χαίρονται όμως και χαμογελούν οι διάφοροι αξιωματούχοι για τους υπέρογκους εξοπλισμούς μας, ενώ ταυτόχρονα η πολιτική τους έχει «κλειδώσει» την επικυριαρχία της Τουρκίας στο Αιγαίο; Αν ήμουν τοξικός, σε αυτό το σημείο θα θύμιζα πως οι εξοπλισμοί θεωρούνται θερμοκήπιο της διαφθοράς. Σύμφωνα με το SIPRI, το 40% της διαφθοράς στις παγκόσμιες εμπορικές συναλλαγές αφορά μόνο τους εξοπλισμούς. Ευτυχώς όμως, στην πατρίδα μας είναι αδιανόητο και να σκεφτούμε ακόμα πως υπάρχουν Έλληνες πολιτικοί ή στρατιωτικοί αξιωματούχοι που να βάζουν τις μίζες πάνω από την πατρίδα!
