Σε ανακοίνωση της «Συμπαράταξης Λαρισαίων» αναφέρονται:
Η σημερινή εικόνα των άδειων βάσεων φόρτισης των ηλεκτρικών ποδηλάτων στη Λάρισα αποτελεί την πιο χαρακτηριστική αποτύπωση μιας δημοτικής αρχής που επενδύει περισσότερο στην επικοινωνία παρά στη λειτουργία των έργων που παραδίδει στους πολίτες.
Η Δημοτική Αρχή Μαμάκου κλήθηκε να λειτουργήσει ένα έργο ενταγμένο, με χρηματοδότηση και συμβασιοποιημένο από την προηγούμενη Δημοτική Αρχή Καλογιάννη.
Ένα έργο που σχεδιάστηκε ως σύγχρονη παρέμβαση βιώσιμης κινητικότητας και ως στοιχείο της «έξυπνης πόλης» σήμερα βρίσκεται ουσιαστικά εκτός λειτουργίας, με περίπου 50 από τα 60 ηλεκτρικά ποδήλατα να έχουν υποστεί φθορές ή βλάβες και να παραμένουν ανενεργά. Και μέχρι σήμερα δεν έχουμε κανένα απολογισμό (με ποιοτικά και αριθμητικά χαρακτηριστικά) της εφαρμογής των ΚΧ ποδηλάτων στην πόλη.
Η πορεία είναι γνωστή: οι καταστροφές οδηγούν σε απαξίωση και ακολουθεί η… «απόσυρση».
Η δημοτική αρχή του κου Μαμάκου προσπαθεί τώρα να μεταθέσει τις ευθύνες στους πολίτες και στους ανήλικους χρήστες. Όμως δεν μπορεί να επικαλείται κανείς την «κακή χρήση» για να κρύψει την απουσία οργάνωσης, ελέγχου και συντήρησης.
Δεν μπορεί κάθε αποτυχία να βαφτίζεται απλώς «κακή συμπεριφορά των πολιτών».
Όταν λειτουργείς ένα δημόσιο σύστημα κοινόχρηστης μετακίνησης, οφείλεις να έχεις προβλέψει από την πρώτη ημέρα μηχανισμούς εποπτείας και συνεχή τεχνική υποστήριξη. Διαφορετικά, δεν μιλάμε για βιώσιμη κινητικότητα, αλλά για μια ακριβή βιτρίνα που κατέρρευσε με το πρώτο σοβαρό πρόβλημα.
Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι ότι η λύση που προωθείται τώρα είναι η επιβολή χρέωσης και οικονομικής προδέσμευσης για τους χρήστες. Δηλαδή, ένα έργο που παρουσιάστηκε ως δωρεάν παροχή προς τους πολίτες αλλάζει μοντέλο λειτουργίας επειδή η δημοτική αρχή απέτυχε να το διαχειριστεί.
Η βιώσιμη κινητικότητα δεν είναι απλώς μια επικοινωνιακή καμπάνια και δεν μπορεί να εξαντλείται σε φωτογραφίες στελεχών της δημοτικής αρχής. Απαιτεί συνέπεια, σχέδιο, λογοδοσία και σοβαρή διοίκηση.
Δυστυχώς, η δημοτική αρχή του κ. Μαμάκου αποδεικνύει για ακόμη μία φορά ότι γνωρίζει να στήνει εύκολα το σκηνικό των εγκαινίων, αλλά αδυνατεί να διαχειριστεί όσα ακολουθούν όταν σβήσουν τα φώτα και μείνει μόνο η πραγματικότητα της πόλης.
