Γράφει ο Βασίλης Ζωγράφος
Δεν χρειάζεται να δούμε τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των δημοσκοπήσεων για να διαπιστώσουμε το μεγάλο έλλειμμα αξιοπιστίας της αντιπολίτευσης. Είναι ολοφάνερη η έλλειψη δυναμικής αντιπολίτευσης, απέναντι στην συντηρητική κυβερνητική του κ. Μητσοτάκη.
Σ’ ό,τι αφορά την Ριζοσπαστική Αριστερά η συσπείρωση όλων των δυνάμεων που κινούνται στο χώρο, επιβάλλεται να γίνει άμεσα. Η ιταλοποίηση είναι προ των πυλών, όπως παράλληλα και η απαξίωση του χώρου.
Σίγουρα οι ευρωεκλογές θα σηματοδοτήσουν σοβαρή ανακατάταξη στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς.
Οι Ευρωεκλογές είναι ο τελευταίος “σταθμός του τρένου ” για την Αριστερά και δεν πρέπει να είναι μοιραίος. Η ανάγκη για συσπείρωση και ενότητας της ευρύτερης Αριστεράς, με τις όποιες ιδεολογικές διαφορές των κομμάτων της και των πολιτικών οργανώσεων που την εκφράζουν είναι μονόδρομος.
Πρέπει να γίνει σήμερα, ίσως αύριο είναι αργά!!!
Να λάβουν υπόψη όλοι τους, πως απέναντί τους έχουν μια καλά οργανωμένη δεξιά, έχουν να αντιμετωπίσουν την “νεοφιλελεύθερη λαίλαπα “του κ.Μητσοτάκη, τα βαθιά διαπλεκόμενα συμφέροντα ντόπια και ξένα.
Έχουν απέναντι μια σοσιαλδημοκρατία που και τα δυο της μάτια είναι καρφωμένα, πως θα βρει ρόλο, να είναι χρήσιμη στο σύστημα, να είναι αρεστή στο μεγάλο Κεφάλαιο. Η Σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα και στην Ευρώπη υπηρέτησε και υπηρετεί, τις αντιλαϊκές πολιτικές κι ας μην τρέφουν αυταπάτες κάποιοι.
Αφήνουμε πίσω την διακυβέρνηση Τσίπρα του 2015-2019 με τα θετικά της και τα αρνητικά της. Όμως πρέπει να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα.
Είχε να αντιμετωπίσει μια χρεωκοπημένη οικονομία, ένα λαό σε απόγνωση, μια αδιάλλακτη αντιδραστική Ε.Ε., καθώς και την εχθρική έως πολεμική πλειοψηφία των συστημικών ΜΜΕ. Η χρεωκοπία της οικονομίας, η διάλυση της κοινωνίας ήταν δημιούργημα του αλήστου μνήμης δικομματισμού (ΝΔ -ΠΑΣΟΚ).
Το σημαντικότερο είναι, πως μπορείς εύκολα και σαν Αριστερά, κάτω από την πίεση του μεγάλου Κεφαλαίου, της ντόπιας και ξένης ολιγαρχίας, την συντηρητική έως αντιδραστική Ε.Ε, να μετακινηθείς σε συντηρητικές θέσεις, ψήφισμα μνημονίου, περικοπές επιδομάτων, συντάξεων, αντί να έρθεις σε ρήξη με την κυρίαρχη αστική τάξη και το μεγάλο κεφάλαιο.
Δεν μπορείς όμως να μείνεις στο χτες, σίγουρα το παίρνεις σοβαρά υπόψη. Υπάρχει το σήμερα και εδώ οι ενωμένες αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις πρέπει να δράσουν από κοινού.
Υπάρχει η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της ΝΔ. Η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη που ξεπουλάει ό,τι πιο παραγωγικό κομμάτι του δημόσιου τομέα π.χ Αεροδρόμια, υποβαθμίζει μέχρι απαξίωσης το Δημόσιο Σύστημα Υγείας, σε όφελος των επιχειρηματικών συμφερόντων, απαξιώνει τη Δημόσια Δωρεάν Παιδεία, σε όφελος των εμπόρων της γνώσης, είναι έτοιμος να καταργήσει το Σύνταγμα για να φέρει τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια στην Ελλάδα, το ίδιο κάνει με την κοινωνική Ασφάλιση κλπ.
Η Αντιπολίτευση πού είναι; Η Αριστερά πού είναι να οργανώσει την αντίσταση;
Πλανάται καθημερινά μέσα στην κοινωνία πως ο κ.Μητσοτάκης και η ΝΔ ,”παίζουν μπάλα μόνοι τους “, δεν υπάρχει αξιόπιστη και δυναμική αντιπολίτευση. Η Αριστερά είναι στα χαμένα….μέσα στην εσωστρέφεια και τις εσωτερικές συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις.
Οι βουλευτές της εξαντλούνται σε κοινωνικές υποχρεώσεις, κάτω από το άγχος της επανεκλογής π.χ σε κόψιμο πίτας, εθιμικές επισκέψεις και λιγότερο ή καθόλου να μπουν μπροστά στην οργάνωση των κινημάτων, των αγώνων και της διεκδίκησης π.χ αγρότες, κτηνοτρόφοι. Πολλές φορές είναι ένα κόμμα μέσα στο κόμμα υποβαθμίζουν και υποτιμούν την οργανωμένη πάλη.
Περνάνε απαρατήρητοι απέναντι στα μεγάλα, διαπλεκόμενα συμφέροντα π.χ Έμποροι γάλακτος και όχι μόνο. Είναι φυσικό η λαϊκή δυσαρέσκεια να μην βρίσκει εκφραστές.
Η νεολαία είναι χωρίς ουσιαστικά στηρίγματα, καταλήγει να παίρνει το δρόμο της ξενιτειάς. Η εργασιακή εκμετάλλευση θυμίζει μεσαίωνα.
Δυστυχώς ένα πολύ μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού, του κόσμου της εργασίας και του μόχθου, έχουν αποδεχθεί την υποταγή τους, στη λογική δεν υπάρχει αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση.
Η Αριστερά δεν είναι στο ύψος της. Δεν οργανώνει τους αγώνες, την αντίσταση. Δεν πείθει, ιδιαίτερα με τον κατακερματισμό της.
Υπάρχει και η καθημερινή προπαγάνδα των συστημικών ΜΜΕ, καλλιεργούν πως η όλη σκληρή δοκιμασία της κοινωνίας είναι “κανονικότητα” που έχει παγιωθεί μέσα από τα μνημόνια.
Πρέπει να γίνει ξεκάθαρο, η Αριστερά πού σέβεται το ρόλο της ,την ιστορική διαδρομή της, να βγει μπροστά. Να φύγει από τη λογική της “κυβερνησιμότητας άνευ όρων “, ιδιαίτερα η ΝΈΑ ΑΡΙΣΤΕΡΆ που θέλει να κάνει μια νέα αρχή και να συσπειρώσει ευρύτερες αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις.
Οι κοινωνικές ανισότητες διευρύνονται. Η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, οι πολλοί πάνε από το κακό στο χειρότερο και οι λίγοι, αυξάνουν τα κέρδη τους, εκμεταλλεύονται τον ιδρώτα των εργαζομένων.
Εδώ χρειάζεται μια Αριστερά που να σέβεται το ρόλο της και να πάρει πάνω της, τα μεγάλα προβλήματα της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού που τον ταλανίζουν χρόνια.
Χωρίς παραγοντισμούς και προσωπικές στρατηγικές.
Να γνωρίζουν όλοι, η ακρίβεια, η ανεργία, η φτώχεια, η έλλειψη υγειονομικής περίθαλψης, η έμφυλη βία, το αντιφασιστικό κίνημα, είναι προβλήματα, στα οποία η Αριστερά πρέπει να πρωταγωνιστήσει. Υποχρεούται να οργανώσει την αντίσταση, πρωτοπόρα να βγει μπροστά, να αγωνιστεί για την εξάλειψή τους.
