Στο αρχείο παραμένει η δικογραφία υποκλοπών έπειτα από μια ακόμη αρνητική απάντηση της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου για επανεκκίνηση της δικαστικής διερεύνησης της υπόθεσης και ανάσυρση της υπόθεσης, μετά τη μηνυτήρια αναφορά που κατέθεσε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών ο Γιάννης Παπαδόπουλος, εν ενεργεία στέλεχος της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών τον περασμένο Σεπτέμβριο.
Ο Γιάννης Παπαδόπουλος στρεφόταν κατά των Ταλ Ντίλιαν, Φέλιξ Μπίτζιου, Ιωάννη Λαβράνου και Σάρας Χάμου, οι οποίοι έχουν καταδικαστεί για την υπόθεση των υποκλοπών, υπογραμμίζοντας ως κρίσιμο στοιχείο την ιδιότητά του, αφού πρόκειται για εν ενεργεία στέλεχος της ΕΥΠ, με υπηρεσιακά καθήκοντα που συνδέονται με τη διαχείριση ιδιαίτερα ευαίσθητων και διαβαθμισμένων πληροφοριών. Στη μηνυτήρια αναφορά ζητούσε να μην περιοριστεί η έρευνα μόνο στα πρόσωπα που έχουν ήδη βρεθεί στο επίκεντρο της δικαστικής διαδικασίας, αλλά να διερευνηθεί συνολικά ο τρόπος λειτουργίας του δικτύου που φέρεται να συνδέεται με τη χρήση του Predator, καθώς και ο ρόλος τυχόν άλλων προσώπων.
Το σκεπτικό
«Οχι» στην ανάσυρση από το αρχείο είπε ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Μπακέλας, που απέρριψε το αίτημα για περαιτέρω διερεύνηση του ενδεχομένου κατασκοπείας, αλλά και τις καταγγελίες που στρέφονταν κατά των τεσσάρων ιδιωτών που έχουν ήδη καταδικαστεί πρωτοδίκως. Στην εισαγγελική διάταξη, η μήνυση χαρακτηρίζεται «αστήρικτη στον νόμο», ενώ για το σκέλος της κατασκοπείας επισημαίνεται ότι δεν προέκυψαν νέα στοιχεία ή αποδείξεις που να δικαιολογούν την ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο.
Ειδικότερα, ως προς το ενδεχόμενο κατασκοπείας, ο εισαγγελέας επικαλείται τις προηγούμενες εισαγγελικές κρίσεις, δηλαδή τα πορίσματα του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση, καθώς και την πράξη του πρώην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, με τις οποίες η συγκεκριμένη πτυχή της υπόθεσης είχε τεθεί στο αρχείο. Οπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, έχει δημιουργηθεί «οιονεί δεδικασμένο», το οποίο δεν επιτρέπει την ανάσυρση της δικογραφίας και την κίνηση ποινικής δίωξης για τα ίδια πραγματικά περιστατικά, εφόσον δεν έχουν προκύψει νέα στοιχεία.
Στο σκεπτικό σημειώνεται ότι δεν διαπιστώθηκε η ύπαρξη κρατικού απορρήτου, η οποία είναι απαραίτητη για τη θεμελίωση του αδικήματος της κατασκοπείας, σύμφωνα με το άρθρο 148 του Ποινικού Κώδικα. Μάλιστα, ο εισαγγελέας υπογραμμίζει ότι «μόνη η ιδιότητα ορισμένων παθόντων – χρηστών τηλεφωνικών συνδέσεων που επιμολύνθηκαν με το παράνομο λογισμικό ως κρατικών αξιωματούχων ή υπαλλήλων, όπως ο μηνυτής, δεν αρκεί για τη θεμελίωση του εν λόγω εγκλήματος». Παράλληλα, επισημαίνεται ότι στη νέα μήνυση δεν περιλαμβάνονται ούτε προσκομίζονται αποδείξεις που να μην είχαν ήδη αξιολογηθεί από τις εισαγγελικές αρχές κατά την προηγούμενη έρευνα.
Η εκκρεμοδικία για τους τέσσερις καταδικασθέντες
Αναφορικά με τις καταγγελίες σε βάρος των τεσσάρων ιδιωτών, οι οποίοι έχουν καταδικαστεί πρωτοδίκως σε συνολική ποινή 126 ετών και οκτώ μηνών ο καθένας, με εκτιτέα τα οκτώ έτη, ο εισαγγελέας επικαλείται την ύπαρξη εκκρεμοδικίας. Ειδικότερα, η πρωτοβάθμια καταδικαστική απόφαση δεν έχει καταστεί αμετάκλητη, καθώς οι κατηγορούμενοι έχουν ασκήσει εφέσεις και η εκδίκαση της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό έχει προσδιοριστεί για τις 11 Δεκεμβρίου 2026.
Σύμφωνα με τη διάταξη, η εκκρεμοδικία αποτελεί «αρνητική δικονομική προϋπόθεση», η οποία «εμποδίζει την άσκηση νέας (δεύτερης) ποινικής δίωξης και την πρόοδο της σχετικής διαδικασίας, κατά των ίδιων προσώπων για τις ίδιες πράξεις», από τη στιγμή που έχει ήδη ασκηθεί ποινική δίωξη και έχει εκδοθεί πρωτοβάθμια απόφαση.
Επιπλέον, για την πράξη της παράβασης του άρθρου 370Β παρ. 1 του Ποινικού Κώδικα, που αφορά την παράνομη πρόσβαση σε πληροφοριακό σύστημα, ο εισαγγελέας επισημαίνει ότι δεν υποβλήθηκε έγκληση εντός της νόμιμης τρίμηνης προθεσμίας και επικαλείται την ύπαρξη δεδικασμένου, καθώς έχει καταστεί αμετάκλητο το σκέλος της πρωτοβάθμιας απόφασης με το οποίο έπαυσε οριστικά η ποινική δίωξη για 108 παθόντες που δεν υπέβαλαν εμπρόθεσμα έγκληση, μεταξύ των οποίων και ο μηνυτής.
Τέλος, απορρίπτεται ο ισχυρισμός περί εφαρμογής της επιβαρυντικής περίστασης του άρθρου 370Α παρ. 5 του Ποινικού Κώδικα, καθώς, όπως αναφέρεται, η συγκεκριμένη διάταξη προστέθηκε με τον νόμο 5002/2022 και τέθηκε σε ισχύ στις 9 Δεκεμβρίου 2022, δηλαδή μετά τον χρόνο τέλεσης των καταγγελλόμενων πράξεων, που τοποθετούνται στις 17 Μαρτίου και στις 18 Νοεμβρίου 2021.
Η εισαγγελική διάταξη καταλήγει ότι ούτε από την προηγούμενη έρευνα ούτε από τη νέα μήνυση προέκυψε η τέλεση άλλης αξιόποινης πράξης, καθώς δεν περιέχονται «νέα στοιχεία ή αποδείξεις, που δεν αξιολογήθηκαν και κρίθηκαν ήδη».
























