Με έντονο ενδιαφέρον ολοκληρώθηκε σήμερα το διήμερο εκδηλώσεων για τη συμπλήρωση 80 χρονών από την δολοφονία του κομμουνιστή δημοσιογράφου Κώστα Βιδάλη που οργάνωσαν οι ΚΟ Λάρισας και ΜΜΕ του ΚΚΕ, στη Θεσσαλία:
“Κατά την πρώτη ημέρα των εκδηλώσεων οι ΚΟ ΜΜΕ του ΚΚΕ επισκέφτηκαν και ξεναγήθηκαν στο «Μουσείο Αμπελακίων Περιόδου 1940 – 1949» όπου στεγαζόταν το παράνομο τυπογραφείο που τύπωνε εφημερίδες, προκηρύξεις και ανακοινώσεις του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ την περίοδο της Αντίστασης.
Στην ξενάγηση «ζωντάνεψε» η σημαντική προσπάθεια που γινόταν εκείνη την περίοδο για να ενημερώνεται, να οργανώνεται και να εμψυχώνεται ο λαός. Όσοι συμμετείχαν είχαν την ευκαιρία να δουν την κρύπτη, το παράνομο υλικό και το παράθυρο της κουζίνας, από όπου οι σύντροφοι παραλάμβαναν το υλικό για να το διανείμουν μέσα σε λίγες ώρες στα χωριά. Ακόμα είδαν αρκετά βιβλία και φωτογραφίες αγωνιστών και αγωνιστριών της περιόδου 1940 – 1949 αλλά και των αγώνων του λαού μας τα επόμενα χρόνια.
Την Κυριακή το πρωί οι ΚΟ Λάρισας και ΜΜΕ του ΚΚΕ βρέθηκαν στη Μελία του νομού Λάρισας για να καταθέσουν στεφάνια τιμώντας την μνήμη του Κώστα Βιδάλη στο μνημείο που έχει ανεγερθεί προς τιμήν του στον τόπο του μαρτυρίου του, εκεί που στις 14 Αυγούστου του 1946, άφηνε την τελευταία του πνοή δολοφονημένος από τη συμμορία του Σούρλα.
Ενώ λίγο αργότερα πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση των Οργανώσεων στο κατάμεστο Χατζηγιάννειο Πνευματικό Κέντρο στην οποία μίλησε ο Τάσος Γαλανόπουλος, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και της Συντακτικής Επιτροπής του «Ριζοσπάστη». Στην εκδήλωση παρευρέθηκε ο Κύριλλος Παπασταύρου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και διευθυντής του «Ριζοσπάστη».
Το άνοιγμά της έγινε από τον Γιάννη Παντελίδη, μέλος του ΓΠ Θεσσαλίας του ΚΚΕ ενώ στο τέλος της εκδήλωσης ακολούθησε μουσικό αφηγηματικό αφιέρωμα για την ζωή και την δράση του Κώστα Βιδάλη που επιμελήθηκαν οι Οργανώσεις Λάρισας του Κόμματος και της ΚΝΕ. Συμμετείχαν οι Ευγενία Μαμανού (αρμόνιο), Λίνα Νούτσου (τραγούδι) και Αίγλη Δάβαρη, Βασίλης Καρμίρης (αφηγήσεις).
Το «παρών» στην εκδήλωση έδωσε αντιπροσωπεία της Ένωσης Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Θεσσαλίας – Στερεάς Ελλάς – Εύβοιας με επικεφαλής τον Δημήτρη Χορταριά, πρόεδρό της.
Στον χώρο της εκδήλωσης φιλοξενήθηκε έκθεση με ταμπλό που αποτύπωναν αρχειακό υλικό, εφημερίδες και στοιχεία για τον αντιστασιακό, επαναστατικό Τύπο της δεκαετίας του ΄40 η οποία μαγνήτισε το ενδιαφέρον δεκάδων επισκεπτών αλλά και έκθεση βιβλίου με εκδόσεις της «Σύγχρονης Εποχής».
Αναφερόμενος στην δολοφονία του Κώστα Βιδάλη, ο Τ. Γαλανόπουλος στην ομιλία του ανέδειξε ότι η αστική τάξη και το κράτος της δεν διστάζουν μπροστά σε κανένα έγκλημα για να υπερασπιστούν την εξουσία τους, την κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων επισημαίνοντας ότι απέναντι στους νέους κλονισμούς του συστήματος εκείνο που είναι επιβεβαιωμένο είναι ότι «τα διδάγματα αυτά, ότι κανένας δισταγμός δεν επιτρέπεται απέναντι σε έναν αδίστακτο αντίπαλο, καμία ταλάντευση δεν επιτρέπεται τις αποφασιστικές στιγμές, καμία αυταπάτη για “επιστροφή σε κάποια υποτιθέμενη ομαλότητα”, αλλά ότι ο δρόμος της εργατικής τάξης και του λαού προς τα εμπρός περνάει μέσα από τη σύγκρουση με το παλιό».
Αναδεικνύοντας την καθοριστική συμβολή του Κώστα Βιδάλη στην εξασφάλιση της σύνταξης, της έκδοσης, της κυκλοφορίας του «Ριζοσπάστη» συνέδεσε την στάση ζωής του με εκείνη των πολλών άλλων αγωνιστών και συντακτών του «Ριζοσπάστη» σημειώνοντας, ότι «τιμάμε και διδασκόμαστε όχι μόνο από τη θυσία τους και τη λεβεντιά τους, αλλά απ’ τη ζωή τους, γιατί ο Βιδάλης όπως και χιλιάδες άλλοι αγωνιστές πέθανε όπως έζησε, μαχόμενος κι αγωνιστής, όρθιος και στην πρώτη γραμμή, που πάει να πει παραδίδοντας σκυτάλη, αφήνοντας σπορά και παρακαταθήκη στους επόμενους».
Εξηγώντας τι είναι εκείνο που καθορίζει την στάση του κομμουνιστή δημοσιογράφου σήμερα, ο Τ. Γαλανόπουλος σημείωσε πως αυτός «κρίνεται στο κατά πόσο μέσα από τις γραμμές του Κόμματος, μέσα στην οργανωμένη δράση και με την προσωπική συμβολή, μπορεί να ευθυγραμμίζει την προσωπική του “πυξίδα” – τις γνώσεις και τη δράση του – με τον μαγνητικό βορρά της εποχής μας, τα συμφέροντα της πιο πρωτοπόρας, ικανής και πιο βαθιά καταπιεσμένης τάξης της Ιστορίας, της εργατικής τάξης που αντικειμενικά επωμίζεται το καθήκον της απελευθέρωσης από τα δεσμά της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.
Αλλά και παίρνει την απόφαση να βαδίσει εκεί που δείχνει η “πυξίδα”, να υπηρετήσει τα καθήκοντα που αυτή βάζει, να δείξει το δρόμο αυτό και σε άλλους, πείθοντας και σπάζοντας προκαταλήψεις κι αυταπάτες, συγκεντρώνοντας δυνάμεις για την ανατροπή, οργανώνοντας, διαπαιδαγωγώντας με τη δράση, το παράδειγμα, τη σκέψη, σε σύγκρουση με την εργοδοσία, το αστικό κράτος, τους ανθρώπους τους κάτω απ’ όλες τις συνθήκες».
Στη συνέχεια ο Τ. Γαλανόπουλος ανέδειξε την ενορχυστρωμένη προσπάθεια της αστικής τάξης να πείσει με κάθε μέσο τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα για «το τέλος της Ιστορίας», για την αιωνιότητα του συστήματος της εκμετάλλευσης ξεχωρίζοντας τον ρόλο των αστικών ΜΜΕ σε αυτήν την υπόθεση. Σε αυτό το πλαίσιο υπογράμμισε την μεγάλη ευθύνη και τον ρόλο των κομμουνιστών δημοσιογράφων αλλά και τον αναντικατάστατο ρόλο του κομματικού – επαναστατικού Τύπου.
Προσδιορίζοντας αυτήν την ευθύνη επικαλέστηκε το κείμενο του Μπ. Μπρεχτ «Πέντε δυσκολίες στο γράψιμο της αλήθειας» εξηγώντας πως σε συνθήκες ιμπεριαλιστικής ειρήνης και πολέμου αυτή θα πρέπει να γράφεται απτά για κάθε εργαζόμεο, να αποκαλύπτει τους δύο κόσμους που τα συμφέροντά τους βρίσκονται σε διαρκή σύγκρουση αλλά και να φωτίζει την διέξοδο, να γίνεται όπλο και εφόδιο για να ανοίγει ο δρόμος της αντατροπής του καπιταλισμού.
Κλείνοντας την ομιλία του, επεσήμανε την σημασία της αύξησης της κυκλοφορίας, της μελέτης και αξιοποίησης του «Ριζοσπάστη» ως βασικής προϋπόθεσης ώστε ο κάθε κομμουνιστής παντού, να μπορεί να γίνεται οργανωτής, καθοδηγητής μαζών, να διευρύνει και να βαθαίνει τους αγωνιστικούς δεσμούς του με τους ανθρώπους του μόχθου, με γνώμονα τα ταξικά τους συμφέροντα και ανάγκες”.
