Του ΛΕΥΤΕΡΗ ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ
Για κάποιον παράξενο λόγο το βιβλίο του Ρωμανού Γεροδήμου Οδηγός επιβίωσης για τον 21ο αιώνα (εκδ Athens Voice) το είχα για μεγάλο διάστημα στον σάκο μου και το άνοιγα πάντα μέσα στο αεροπλάνο. Επειδή τον Ρωμανό τον παρακολουθώ στενά, λαμβάνοντας το εξαιρετικό του newsletter κάθε εβδομάδα στο mail μου, ένιωθα πως δεν είχα αποκοπεί από το βιβλίο. Κατά τη διάρκεια ενός πρόσφατου ταξιδιού μου στο εξωτερικό αφοσιώθηκα πλήρως, κάτι που είχε ως συνέπεια… τη σκέψη.
Κάθε βιβλίο σίγουρα προκαλεί σκέψεις και νοητικά ταξίδια. Το εν λόγω όμως του Γεροδήμου λειτουργεί ως κάτι ελαφρώς διαφορετικό: ως πυξίδα νοητικού ταξιδιού. Μια πυξίδα που λειτουργεί με μπαταρίες ελπίδας, αισιοδοξίας και αγάπης.
Πώς είναι δυνατόν όμως αυτές οι «μπαταρίες ελπίδας, αισιοδοξίας και αγάπης» να κινούν σκέψεις που αναδύονται από έναν κόσμο ταραγμένο, γεμάτο ανασφάλεια και μαυρίλα; Πώς γίνεται ένας συγγραφέας να ανατέμνει με χειρουργική ασφάλεια όσα συμβαίνουν γύρω μας, να ακτινογραφεί το διεθνές περιβάλλον, να προβλέπει δυσοίωνες, για την ανθρωπότητα, καταστάσεις, αλλά το βιβλίο του να εκπέμπει ένα ζεστό άρωμα ελπίδας;
«Η ανθρώπινη επαφή» είναι η απάντηση. Η «κοινότητα», οι «ανθρώπινες σχέσεις», τα «δίκτυα υποστήριξης». Αυτά είναι τα κλειδιά που ξεκλειδώνουν τη σκέψη του συγγραφέα, καθώς ο αναγνώστης οδηγείται μαζί του στο ταξίδι της εποχής, μα και του μέλλοντος μας.
Μια πυξίδα που λειτουργεί με μπαταρίες ελπίδας, αισιοδοξίας και αγάπης.
Όπως ήδη τονίζεται ξεκάθαρα από τον τίτλο του, το βιβλίο αποτελεί έναν οδηγό επιβίωσης. Έχουμε ανάγκη έναν τέτοιο οδηγό; Κι αν χρειαστεί να επιβιώσουμε, από τι θα είναι αυτό;
Ο Ρωμανός Γεροδήμος μεταφέρει στο βιβλίο του τις γνώσεις και τις εμπειρίες του. Παρακολουθώντας με μάτι κοσμοπολίτικο για χρόνια όλες τις μεγάλες αλλαγές που κλόνισαν συθέμελα την υπαρξιακή μας υπόσταση, ο ίδιος αποφασίζει να μην μείνει σε διαπιστώσεις αναλύοντας την σύγχρονη πραγματικότητα. Τολμά να προτείνει. Και δεν χρησιμοποιώ τυχαία το ρήμα «τολμά» καθότι ως γνωστό όποιος προτείνει μπαίνει αυτόματα στην κατηγορία εκείνη των ανθρώπων που είναι πολύ πιο εύκολο να απορριφθεί.
Στο σημείο λοιπόν αυτό αναδύεται το αίσθημα αγάπης για τον άνθρωπο που διακατέχει τον συγγραφέα. Διαβάζεις τα κείμενα του βιβλίου και αισθάνεσαι πως δεν είσαι μόνος. Για σκεφτείτε το λίγο. Πόσοι γνωστοί σας (πολύ δε περισσότερο άγνωστοι) σας έχουν δείξει με τις πράξεις τους πως δεν πρέπει να αισθάνεστε μόνοι, απέναντι στα όσα χαοτικά συμβαίνουν κάθε μέρα γύρω σας;
Ο συγγραφέας ανάμεσα σε πολλά άλλα προτείνει και το Κίνημα της Τραπεζαρίας. Εδώ θα σταθώ λίγο περισσότερο. Με απλά λόγια λέει πως θα ήταν υπέροχο, ανακουφιστικό και ελπιδοφόρο αν κάθε βδομάδα σε προκαθορισμένη ώρα και σπίτι, μια παρέα ανθρώπων θα φορούσε τα καλά της, θα κουβαλούσε ο καθένας το φαγητό που θα είχε μαγειρέψει ο ίδιος και θα καθόταν γύρω από την τραπεζαρία ενός σπιτιού για να φάει με τους φίλους του, έτοιμος να συζητήσει για ένα προκαθορισμένο θέμα. Χωρίς άγχος και κινητά τηλέφωνα το βράδυ θα κυλούσε και όταν η παρέα θα έλεγε καληνύχτα, θα μοιραζόταν ότι θα είχε απομείνει από το μαγειρεμένο φαγητό, ορίζοντας το επόμενο ραντεβού.
Ο Γεροδήμος εξηγεί αναλυτικά το πώς θα έπρεπε όλο αυτό το σκηνικό να στηθεί. Σαν άλλον σκηνοθέτης στήνει με ακρίβεια ένα σκηνικό σωτήριας απόδρασης από τις σύγχρονη φυλακή του χρόνου και της ανούσιας διασκέδασης. Στρώνει τραπεζομάντιλο φιλίας, προτείνοντας, ουσιαστικά την ενδυνάμωση μιας σχέσης ανάμεσα σε φίλους.
Για (ξανα)σκεφτείτε. Πώς ήταν αλήθεια χτισμένα και διαμορφωμένα τα σπίτια των περασμένων δεκαετιών; Γιατί οι χώροι ήταν ξεχωριστοί; Δηλαδή, γιατί υπήρχε ξεχωριστή κουζίνα, τραπεζαρία και σαλόνι; Πότε αυτά ενοποιήθηκαν; Και σε τι οδήγησε αυτή η νέα διαρρύθμιση; Οι σκέψεις μου πολλές. Και οι δρόμοι της σκέψεις άλλοτε διασταυρώνονται και άλλοτε απομακρύνονται μεταξύ τους. Κάθε μια, γεννά και την επόμενη.
Αυτό πετυχαίνει ο συγγραφέας. Πετυχαίνει επίσης να σε γεμίσει με χρήσιμες πληροφορίες. Και στο τέλος να σου εξηγήσει γιατί μέσα σε τόσο σκοτάδι και φόβο, δεν πρέπει να φοβάσαι. Διαβάστε τον και θα με θυμηθείτε. Κι αν θέλετε να κάνετε και ένα δώρο στον εαυτό σας, εγγραφείτε στο newsletter του. Έτσι θα με θυμάστε κι εμένα κάθε βδομάδα…
