Με τη διπλή τους παρέμβαση για τα εθνικά θέματα Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς επιβεβαίωσαν τη συναντίληψη τους για τα ελληνοτουρκικά και την κριτική τους προς την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ο καθένας με τον τρόπο του και από τη δική του θέση.
Με την παρουσία του Αντώνη Σαμαρά στην ομιλία Καραμανλή στο Πολεμικό Μουσείο οι δύο πρώην πρωθυπουργοί διέψευσαν τις φήμες περί απόστασης στην μεταξύ τους σχέση. Στο πεδίο των εντυπώσεων δεν είναι δίχως σημασία και η παρουσία του έτερου πρώην προέδρου του κόμματος Βαγγέλη Μεϊμαράκη στο Πολεμικό Μουσείο, σε συνδυασμό με το ότι οι και οι τρεις απουσίαζαν από την πρόσφατη γιορτή για τα 52 χρόνια της ΝΔ.
Με την τοποθέτησή του ο Κώστας Καραμανλής διέψευσε και τη φημολογία περί προσέγγισης με τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η σχέση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη έχει διαρραγεί ανεπανόρθωτα. Είναι άλλης τάξης ζήτημα το πώς τοποθετείται σε ένα ενδεχόμενο αποχώρησης από την ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη και εάν θα επηρεαστεί σε μία τέτοια περίπτωση η στάση του έναντι ενός κόμματος Σαμαρά.
Σαφής προειδοποίηση Καραμανλή για ενεργειακό καλώδιο
Είναι σαφές ότι Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς μοιράζονται την ίδια θέση για τα ελληνοτουρκικά αν και φυσικά δεν ταυτίζονται πλήρως. Ο Κώστας Καραμανλής άσκησε κριτική στην εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης αλλά και όσων μοιράζονται την αντίληψη ότι είναι υπερβολική η ευαισθησία που δείχνουν οι επικριτές της ελληνοτουρκικής προσέγγισης. Απέρριψε δίχως ονομαστική αναφορά την πολιτική των «ήρεμων νερών» αλλά χαρακτήρισε «αρνητική εξέλιξη για τα εθνικά συμφέροντα» το τουρκολιβυκό μνημόνιο και απηύθυνε συγκεκριμένη προειδοποίηση προς την κυβέρνηση όσον αφορά καλώδιο σύνδεσης, απορρίπτοντας κατηγορηματικά το ενδεχόμενο να δωθεί ενημέρωση στην Τουρκία όπως άφησε ανοικτό ο Γιώργος Γεραπετρίτης απαντώντας στη σχετική τοποθέτηση του Χακάν Φιντάν.
Απέρριψε τις αιτιάσεις ότι όσοι έχουν ευαισθησία για τις τουρκικές προκλήσεις υπερβάλλουν και ξεκαθάρισε: «Οποιοδήποτε αίτημα για εκχώρηση άδειας από την Τουρκία για το καλώδιο δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Είτε αυτό ονομαστεί ενημέρωση είτε ανακοίνωση είτε όπως αλλιώς. Μετά από αυτό, δεν θα μπορούμε πια να κάνουμε τίποτα στο Αιγαίο, χωρίς την άδεια της Τουρκίας. Ακόμη και το παραμικρό έργο υποδομής μεταξύ των νησιών μας πια».
Για το τουκρολιβυκό μνημόνιο είπε: «Και αναμφίβολα είναι αρνητική εξέλιξη για τα εθνικά μας συμφέροντα η κύρωση του τουρκολυβικού συμφώνου από το λιβυκό Κοινοβούλιο, διότι μπορεί μεν να μην παράγει νομικά αποτελέσματα, είναι όμως επίδειξη δύναμης, επιρροής και πρόκλησης τετελεσμένων, από τους γείτονες».
Ο Κώστας Καραμανλής θέλησε να απαντήσει συνολικά στην χρόνια επιχειρηματολογία που υποβαστάζει την πολιτική της ελληνοτουρκικής προσέγγισης (από την εποχή του Κώστα Σημίτη και της Συμφωνίας του Ελσίνκι) μέσα από το πρίσμα ότι και οι Τούρκοι έχουν τα δίκια τους και ότι ίσως θα έπρεπε η Ελλάδα να είναι πιο διαλλακτική στην αντιμετώπισή της.
Συμπυκνώνοντας λοιπόν υπογράμμισε: «Σφάλλουν λοιπόν και σφάλλουν βαρέως όσοι προωθούν αυτές τις αντιλήψεις (περί υποχωρήσεων και συνεννόησης με την Τουρκία). Διαβάζουν λάθος την στρατηγική της Τουρκίας. Δεν πρόκειται ούτε για παρεξηγήσεις ούτε για επί μέρους μικροδιαφορές που επιδέχονται καλοπροαίρετης διευθέτησης. Πρόκειται για ολοκληρωμένο σχεδιασμό που αποσκοπεί στην συνολική ανατροπή του status quo στο Αιγαίο, στην απόκτηση δικαιωμάτων στην καρδιά του Αιγαίου στην πλάτη των ελληνικών νησιών, για έλεγχο του Αιγαίου μέχρι τον 25ο παράλληλο».
Ευθύνες επέρριψε στους εταίρους ΕΕ και ΗΠΑ που παριστάνουν τους «επιτήδειους ουδέτερους και κρατούν ίσες αποστάσεις μεταξύ θύτη και θύματος» και πρόσθεσε: «Και από πάνω έρχονται και πρόσθετες απαιτήσεις εκ μέρους συμμάχων και εταίρων. Μη μιλάτε με τους Ρώσους, μη συνεργάζεστε με του Κινέζους, στηρίξτε την Αλβανία για ένταξη στην ΕΕ παρ’ ότι κάνει τα μύρια όσα σε βάρος της ελληνικής μειονότητας, αποδεχθείτε την ετεροβαρή συμφωνία των Πρεσπών, αναγνωρίστε το Κοσυφοπέδιο, στείλτε όπλα στην Ουκρανία, ξεχάστε τις γερμανικές αποζημιώσεις για τα αίσχη και ανοσιουργήματα της Κατοχής, υιοθετείστε άκριτα τις υπερβολές της woke agenda, γιατί έτσι το θέλει μια κοσμοπολίτικη ελίτ χωρίς πατρίδα, χωρίς ρίζες, χωρίς σεβασμό στην ιστορική διαδρομή και την εθνική ταυτότητα».
Απάντησε και στις αιτιάσεις ότι η Ελλάδα γίνεται κουραστική όταν θέτει στην ΕΕ και στα διεθνή φόρα τα ζητήματα που την απασχολούν λέγοντας: «Αυτή η προσέγγιση είναι η επιτομή της υποτέλειας. Κανένας δεν σέβεται κάποιον που δεν υπερασπίζεται τα δίκαια του, τις αρχές του, την πατρίδα του. Και κανένας δεν λαμβάνει υπ’ όψιν του σοβαρά αυτόν που δεν αντέχει να ορθώσει το ανάστημά του όταν θίγεται». Η αντίληψη για το ότι η Ελλάδα δεν θα πρέπει συνεχώς να εγείρει προβλήματα στους εταίρους επίσης χρονολογείται από την εποχή Σημίτη και την έχει αποδεχθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο υπουργός Εξωτερικών.
Αντώνης Σαμαράς: Αποπομπή Γεραπετρίτη
Στο ίδιο μήκος κύματος αλλά πολύ πιο οξύς ήταν ο Αντώνης Σαμαράς με το άρθρο του στην εφημερίδα «Εστία», ο οποίος καταλόγισε απερίφραστα αποτυχία στη διαχείριση των εξελίξεων στο τουρκολιβυκό. Μεταξύ άλλων ανέφερε: «Οι πρόσφατες εξελίξεις στη Λιβύη αποτελούν τον ορισμό της αποτυχίας. Αποτυχία στη γεωπολιτική ανάλυση. Αποτυχία στην πρόβλεψη. Αποτυχία στους χειρισμούς. Αποτυχία στο τελικό αποτέλεσμα. Οι ανοησίες που ψελλίζει δεξιά και αριστερά ο -κατά δήλωσή του -“φιλέλληνας” υπουργός των Εξωτερικών, βαθαίνουν δραματικά τις ανησυχίες και τον προβληματισμό μας. Η ευθύνη βεβαίως βαραίνει πρωτίστως τον πρωθυπουργό ο οποίος και τον πιστεύει και τον ανέχεται. Το δόγμα των ήρεμων νερών και η περιβόητη Συνθήκη περί Φιλίας Ελλάδος και Τουρκίας, είναι το κορυφαίο λάθος της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής μετά τις συμφωνίες Μαδρίτης και Ελσίνκι, με τις οποίες αναγνωρίστηκαν ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στην περιοχή. Η αλλαγή της εξωτερικής μας πολιτικής, με την αυτονόητη αποπομπή Γεραπετρίτη, είναι μονόδρομος. Δεν αξίζει ούτε στην ιστορία της χώρας, ούτε στην ιστορία της Παράταξης αλλά ούτε και στην αξιοπρέπεια του λαού μας, η πολιτική των υποκλίσεων».
