Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, το 2ο΄ Γυμνάσιο Φαρσάλων αφιέρωσε χρόνο σε ένα ζήτημα ιδιαίτερα σημαντικό για τη ζωή και την καθημερινότητα των εφήβων: την ψυχική υγεία, τη συναισθηματική ισορροπία και την ανάγκη κάθε ανθρώπου να αισθάνεται ότι ακούγεται, γίνεται κατανοητός και υποστηρίζεται.
Η πρωτοβουλία αφορούσε το τμήμα Γ2 και υλοποιήθηκε υπό την εποπτεία της φιλολόγου και Συμβούλου Σχολικής Ζωής, κ. Ζωής Μουχτή, έπειτα από παρότρυνση και καθοδήγηση της διευθύντριας του σχολείου, κ. Παρασκευής Τασιοπούλου. Αναγνωρίζοντας τις ανάγκες της συγκεκριμένης μαθητικής ομάδας, αλλά και τη σημασία της προσωπικής έκφρασης κάθε μαθητή και μαθήτριας, η κ. Μουχτή αφιέρωσε μία διδακτική ώρα σε μια συζήτηση με ουσιαστικό περιεχόμενο και επίκεντρο τους ίδιους τους εφήβους.
Στόχος της δράσης ήταν να δοθεί στα παιδιά η ευκαιρία να προσεγγίσουν την έννοια της ψυχικής υγείας, να αναγνωρίσουν παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν την ψυχική τους ισορροπία και να εκφράσουν ελεύθερα τις σκέψεις, τους προβληματισμούς και τις προτάσεις τους. Παράλληλα, επιδιώχτηκε να καλλιεργηθεί ένα κλίμα εμπιστοσύνης, αποδοχής και αλληλοσεβασμού, μέσα στο οποίο κάθε μαθητής θα μπορούσε να αισθανθεί ότι η φωνή του έχει αξία.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, οι μαθητές προβληματίστηκαν γύρω από ερωτήματα όπως: Τι σημαίνει πραγματικά ψυχική υγεία; Ποιοι παράγοντες μπορούν να την επηρεάσουν αρνητικά; Πώς διαμορφώνονται τα συναισθήματα και η ψυχική μας κατάσταση μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον, στο σχολείο και στις κοινωνικές μας συναναστροφές; Ποιες συμπεριφορές μάς πληγώνουν και ποιες μας βοηθούν να νιώθουμε ασφάλεια, αποδοχή και ηρεμία;
Τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να μοιραστούν τις απόψεις τους για τις δυσκολίες που μπορεί να συναντούν στην καθημερινότητά τους, αλλά και να αναζητήσουν τρόπους με τους οποίους μπορούν να προστατεύουν την ψυχική τους ισορροπία. Η συζήτηση ανέδειξε τη σημασία της επικοινωνίας, της κατανόησης, της αποδοχής της διαφορετικότητας, της ουσιαστικής φιλίας και του σεβασμού τόσο προς τον εαυτό μας όσο και προς τους γύρω μας.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η ατομική γραπτή δραστηριότητα που ακολούθησε. Κάθε μαθητής και μαθήτρια κατέγραψε σε ένα χαρτί τη δική του αντίληψη για την ψυχική υγεία, αποτυπώνοντας με προσωπικό τρόπο τι σημαίνει γι’ αυτόν να αισθάνεται ψυχικά καλά. Παράλληλα, κλήθηκε να σκεφτεί και να καταγράψει μια δραστηριότητα ή μια απλή καθημερινή στιγμή που θα μπορούσε να του προσφέρει ηρεμία, χαρά και ευτυχία.
Οι γραπτές αυτές αποτυπώσεις αποτέλεσαν μια μικρή, αλλά ουσιαστική άσκηση αυτογνωσίας. Έδωσαν στα παιδιά τη δυνατότητα να στραφούν προς τον εσωτερικό τους κόσμο, να αναγνωρίσουν όσα τα κάνουν να αισθάνονται όμορφα και να συνειδητοποιήσουν ότι η φροντίδα της ψυχικής υγείας ξεκινά, μεταξύ άλλων, από την αναγνώριση των αναγκών και των συναισθημάτων μας.
Γιατί η ψυχική υγεία δεν αφορά μόνο την απουσία δυσκολιών. Συνδέεται με την ικανότητά μας να αναγνωρίζουμε και να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας, να διαχειριζόμαστε τις προκλήσεις της ζωής, να δημιουργούμε ουσιαστικές σχέσεις και να ζητάμε βοήθεια όταν τη χρειαζόμαστε. Ιδιαίτερα στην εφηβεία, μια περίοδο γεμάτη αλλαγές, αναζητήσεις και έντονα συναισθήματα, η ύπαρξη ενός υποστηρικτικού οικογενειακού, σχολικού και κοινωνικού περιβάλλοντος είναι καθοριστικής σημασίας.
Το σχολείο, άλλωστε, δεν είναι μόνο ένας χώρος μετάδοσης γνώσεων. Είναι και ένας χώρος συνάντησης, επικοινωνίας, προσωπικής ανάπτυξης και συναισθηματικής καλλιέργειας. Μέσα από ανάλογες δράσεις, οι μαθητές ενθαρρύνονται να μιλούν για όσα τους απασχολούν, να ακούν ουσιαστικά ο ένας τον άλλον και να κατανοούν ότι κανείς δεν χρειάζεται να αντιμετωπίζει μόνος του τις δυσκολίες του.
Μία διδακτική ώρα μπορεί να γίνει μια πολύτιμη ευκαιρία για να ακουστούν σκέψεις που συχνά μένουν ανείπωτες. Μπορεί να μας θυμίσει ότι πίσω από κάθε μαθητή/-τρια υπάρχει ένας ξεχωριστός άνθρωπος, με τις δικές του ανάγκες, τις δικές του ανησυχίες, τα όνειρα και τις ευαισθησίες του.
Και ίσως αυτό να είναι ένα από τα σημαντικότερα μηνύματα της Παγκόσμιας Ημέρας Ψυχικής Υγείας: να μάθουμε να ακούμε περισσότερο, να κρίνουμε λιγότερο, να δείχνουμε κατανόηση και να δημιουργούμε χώρους όπου κάθε παιδί μπορεί να αισθάνεται ασφαλές, αποδεκτό και ελεύθερο να είναι ο εαυτός του.
Γιατί η ψυχική υγεία αξίζει τη φροντίδα μας κάθε μέρα — και κάθε παιδί αξίζει να νιώθει ότι κάποιος το ακούει πραγματικά.
