Σε νέα προκλητική κίνηση προέβη η Άγκυρα, μετά την αντι-NAVTEX με την οποία αμφισβητεί την ελληνική και κυπριακή ΑΟΖ και κάνει λόγο για «τουρκική υφαλοκρηπίδα».
Η Άγκυρα επαναφέρει τις αμφισβητήσεις της κατά Ελλάδας και Κύπρου επιχειρώντας να εμφανιστεί ως η αρμόδια αρχή για την έγκριση γεωφυσικών ερευνών σε εκτεταμένες θαλάσσιες περιοχές.
Η νέα τουρκική προκλητική NAVTEX αφορά τις προγραμματισμένες εργασίες του ερευνητικού πλοίου KOBI RUEGG για το υποθαλάσσιο καλωδιακό σύστημα μεταφοράς δεδομένων East to Med Corridor (EMC), με ημερομηνία έναρξης την 21η Οκτωβρίου 2026.
Η πρόκληση της Τουρκίας αφορά στις γεωγραφικές συντεταγμένες που δημοσιοποιεί, καθώς και στην προσπάθειά της να συνδέσει τις συγκεκριμένες δραστηριότητες με τις μονομερείς διεκδικήσεις της στην Ανατολική Μεσόγειο.
Σύμφωνα με τις συντεταγμένες, οι δύο γραμμές των ερευνών εκτείνονται από τη θαλάσσια περιοχή νοτίως της Ρόδου και ανατολικά της Κρήτης, διασχίζοντας μεγάλο τμήμα της Ανατολικής Μεσογείου και καταλήγοντας δυτικά της Κύπρου.
Η Άγκυρα δεν περιορίζεται στην αναγγελία της δραστηριότητας του ερευνητικού πλοίου, αλλά δηλώνει ρητά ότι «οι εργασίες έχουν συντονιστεί και εγκριθεί από τις αρμόδιες τουρκικές αρχές». Με τη συγκεκριμένη κίνηση επιχειρεί να εμφανίσει ως δεδομένη την τουρκική δικαιοδοσία σε περιοχές όπου υφίστανται αντικρουόμενες διεκδικήσεις.
Επαναφέρει, δε, τις προβαλλόμενες αξιώσεις της στον ΟΗΕ (αναφορά στο έγγραφο A/74/757), που εστάλει στις 18 Μαρτίου 2020, γνωστοποιώντας τα εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας που διεκδικεί στην Ανατολική Μεσόγειο.
Στο πλαίσιο αυτό, η Άγκυρα επιχειρεί να προσδώσει νομική νομιμοποίηση στις μονομερείς διεκδικήσεις της, παρά το γεγονός ότι η γνωστοποίηση θαλάσσιων ορίων στον ΟΗΕ δεν συνεπάγεται τη διεθνή αναγνώρισή τους.
Πρόκειται για θαλάσσιο χώρο στον οποίο οι τουρκικές διεκδικήσεις συγκρούονται με την ελληνική θέση και το Δίκαιο της Θάλασσας ορίζει ρητά ότι τα νησιά διαθέτουν δικαιώματα υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ.
Η Άγκυρα προσπαθεί κατά πάγια τακτική να «ακυρώσει» την επήρεια των ελληνικών νησιών στην οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών, προβάλλοντας τις τουρκικές αξιώσεις σε σημαντικό τμήμα της Ανατολικής Μεσογείου.
Παράλληλα αμφισβητεί και την ΑΟΖ της Κύπρου.
Παράλληλα, ζητείται από τα παραπλέοντα πλοία να τηρούν απόσταση ασφαλείας πέντε ναυτικών μιλίων από το ερευνητικό σκάφος, ενώ οι αναφερόμενες ζώνες ερευνών έχουν συνολικό πλάτος δέκα ναυτικών μιλίων.
