Το παράρτημα Λάρισας της ΠΕΑΑΕΑ-ΔΣΕ-ΠΠ επισημαίνει ότι έχουν περάσει ογδόντα δύο χρόνια από την απελευθέρωση της Ελλάδας από τη γερμανική κατοχή, με την καθοριστική συμβολή των οργανωμένων δυνάμεων λαού και νεολαίας κάτω από τις σημαίες του ΕΑΜ, ΕΛΑΣ και ΕΠΟΝ, με την καθοδήγηση του ηρωικού ΚΚΕ. Ήταν αγώνας που είχε και διεθνιστική διάσταση αφού συνέβαλλε αποφασιστικά στην Αντιφασιστική Νίκη των Λαών, που ολοκληρώθηκε με την νικηφόρα προέλαση του Κόκκινου Στρατού μέχρι το Ράιχσταγκ.
Από τότε αρχίζουν οι προσπάθειες παραχάραξης και παραποίησης της ιστορικής αλήθειας, με στόχο τη δημιουργία ενός ευνοϊκού ιδεολογικοπολιτικού περιβάλλοντος, ώστε να σβήσουν απ’ την ιστορική μνήμη και τη συνείδηση των λαών τα ναζιστικά εγκλήματα, στη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου και της στρατιωτικής κατοχής χωρών. Με αυτό θέλουν να στηρίξουν στις λαϊκές συνειδήσεις το αφήγημα της κοινής Ευρωπαϊκής πορείας μέσα σε μια ενωμένη Ευρώπη που υπηρετεί απρόσκοπτα τα συμφέροντα του κεφαλαίου, έχοντας ως επίσημη ιδεολογία τον αντικομμουνισμό, την ταύτιση φασισμού κομμουνισμού, την άθλια- ανιστόρητη θεωρία των δύο άκρων, βαφτίζοντας την 9η Μάη την ημέρα της Μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης των λαών σε ημέρα της Ευρώπης.
Στα πλαίσια αυτά αντιπαλεύουμε τις διαχρονικές παρεμβάσεις του Γερμανικού Υπουργείου Εξωτερικών και άλλων κρατικών φορέων της Γερμανίας που χρηματοδοτούν προγράμματα “επεξεργασίας” για αλλοίωση της ιστορικής αλήθειας, με τη συμμετοχή και στελεχών Ελληνικών κυβερνήσεων και “ιστορικών”. Σεμινάρια και συνέδρια ιστορίας διοργανώθηκαν από το “Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον”, με σκοπό την άμβλυνση στις συνειδήσεις της δολοφονικής δράσης στη γερμανική κατοχή, που περιλαμβάνει την προσπάθεια της εξίσωσης του θύματος με το θύτη, την όξυνση του αντικομμουνισμού και την αποσιώπηση της εγκληματικής ιδεολογίας του ναζισμού.
Στις μέρες μας οργανώνεται συνέδριο με τίτλο «Αρχαιολογία και Κατοχή 1941-1944» υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού.
Στην αφίσα του συνεδρίου εμφανίζεται υπερμεγέθης σημαία της Βέρμαχτ πάνω από την Ακρόπολη, προφανώς ως προϊόν φωτομοντάζ, ενώ μια βασική εισήγηση του ερευνητή, στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Valentin Schneider τιτλοφορείται «Μακάρι να ήμουν εκεί όταν υψώθηκε η σημαία στην Ακρόπολη. Ορίζοντες της φαντασίας και πραγματικότητα της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα (1941-1944/45)».
Η αφίσα μεν αποσύρθηκε, ύστερα από τις διαμαρτυρίες, η ουσία όμως μένει ίδια. Το συνέδριο εντάσσεται στην από καιρό επιδίωξη αναθεώρησης της ιστορικής μνήμης, ωραιοποίησης της γερμανικής κατοχής, αποσιώπησης της υποχρέωσης του γερμανικού κράτους να πληρώσει τις γερμανικές αποζημιώσεις με ευθύνη των ελληνικών κυβερνήσεων, που δεν τις διεκδικούν για να μην χαλάσουν οι συμμαχικές σχέσεις με την καπιταλιστική Γερμανία και, όπως έχει ειπωθεί, του σχεδιασμού του κοινού μέλλοντος Γερμανίας-Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η έκθεση που εγκαινιάζεται αποτελεί, όπως δηλώνουν οι οργανωτές, καρπό της συνεργασίας του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αθηνών και έχει τίτλο: “Διαιρεμένο παρελθόν. Ελληνογερμανικές σχέσεις σε σκοτεινούς καιρούς”. Με λίγα λόγια επιχειρούν να υποβαθμίσουν σήμερα σε απλή ελληνογερμανική “διαίρεση” (!!!!) τη βάρβαρη ναζιστική κατοχή, με τις μαζικές δολοφονίες αμάχων, το πλιάτσικο στην παραγωγή, τον λιμό, τις καταστροφές στις υποδομές και την κλοπή του κατοχικού δανείου.
Άλλο ένα πρόγραμμα με παρόμοιες στοχεύσεις είναι το πρόγραμμα “Μνήμες Κατοχής στην Ελλάδα” και αναφέρεται σε εκπαιδευτικό πρόγραμμα για διδασκαλία από εκπαιδευτικούς στα σχολεία, στην Ελλάδα και τη Γερμανία, που αλλοιώνει αντιεπιστημονικά τη μέθοδο διδασκαλίας της ιστορίας της Κατοχής. Χρηματοδοτείται από το υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας, το ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος», το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και το Γερμανικό ίδρυμα «Μνήμη, Ευθύνη και Μέλλον», σε συνεργασία με το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το εγχείρημα εντάσσεται στις επιδιώξεις της Γερμανίας για την αναθεώρηση της Ιστορίας του Β΄ΠΠ, προκειμένου να βελτιώνει την εικόνα της και να προωθεί την εξωτερική της πολιτική. Βασικός στόχος είναι να σβήσουν από τη συνείδηση της νεολαίας την ιστορία της αντίστασης του λαού, με κύριο εκφραστή το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ, την ΕΠΟΝ. Να χαθεί δηλαδή η εποποιία της Εθνικής Αντίστασης και η ιστορική της σημασία για το σήμερα, ότι δηλαδή ο λαός έχει την δύναμή να χτίσει το δικό του μέλλον.
Βεβαίως με παρεμβάσεις της ΠΕΑΑΕΑ-ΔΣΕ-ΠΠ και την αντίθεση των ΟΛΜΕ-ΔΟΕ, μετά από τη δική μας παρέμβαση, αποτράπηκε η επίσημη διδασκαλία στα σχολεία, αλλά συνεχίζουν να προσπαθούν να το επιβάλλουν με πρωτοβουλίες πρόθυμων καθηγητών.
Η καπιταλιστική Γερμανία δεν διστάζει να αποδεχτεί ορισμένα εγκλήματα των ναζί, όταν αυτά δεν συνδέονται με την καπιταλιστική εξουσία. Η καπιταλιστική Ελλάδα αναφέρεται στην ΕΑΜική Αντίσταση, αλλά την αποσυνδέει από την αμφισβήτηση της καπιταλιστικής εξουσίας πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος του Β΄ΠΠ.
Όπως ομολογούν οι εμπνευστές του προγράμματος, άλλα θα διδάσκονται οι μαθητές στην Γερμανία, άλλα στην Ελλάδα. Δηλαδή θα γίνεται προσαρμογή στα αντίστοιχα εκπαιδευτικά προγράμματα. Ενώ θα διδάσκονται δύο διαφορετικές ιστορικές αλήθειες, από το ίδιο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, τολμούν να ισχυρίζονται ότι με αυτή τη μέθοδο θα δημιουργούνται «οι προϋποθέσεις για ένα κοινό μέλλον των λαών».
Στα δικά μας μάτια το ζήτημα της αποτίμησης της δολοφονίας χιλιάδων αγωνιστών πατριωτών, ανάμεσα τους των 200 κομουνιστών της Πρωτομαγιάς του 1944 στην Καισαριανή, σημαίνει αγώνας στο σήμερα για μια Ελλάδα του λαού της. Αλλά αυτό δεν το αποδέχονται με τις τοποθετήσεις τους αρκετοί “ιστορικοί”, που αρνούνται την κίνηση της ιστορίας προς τα μπρος για την κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και αποφεύγουν την αναφορά στον όρο «Κομμουνιστές» που ήταν μπροστάρηδες στην απελευθερωτική πάλη, ξεχνώντας την ανακοίνωση της Στρατιωτικής Γερμανικής Διοίκησης της Ελλάδος :
«Εις τας 27 – 4 – 1944 εφόνευσαν Κομμουνισταί αντάρται κατόπιν υπούλου επιθέσεως παρά τους Μολάους έναν Γερμανό στρατηγόν και τρεις συνοδούς του……
Ως αντίποινα απεφασίσθη: Η εκτέλεσης 200 Κομμουνιστών την ημέραν της 1 – 5 – 1944 ..»
Σε αντίθεση με όσους πασχίζουν για την πλαστογράφηση της Ιστορίας εμείς ως απόγονοι των μαχητών της Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και οι Πολιτικοί Πρόσφυγες, που ζήσαμε και γευτήκαμε τα πλεονεκτήματα του σοσιαλισμού που οικοδομήθηκε τον 20ο αιώνα, θα συνεχίσουμε αταλάντευτα να υπερασπιζόμαστε τις αξίες που αναδείχτηκαν από τη δράση του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, κόντρα στα συμφέροντα και τους απάνθρωπους σχεδιασμούς της αστικής τάξης, των ευρωατλαντικών συμμάχων της και των απολογητών τους. Αγωνιζόμαστε μαζί με τους εργαζόμενους, με το λαό, να ευοδωθούν τα δικά τους οράματα για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση. Παλεύουμε απαιτώντας από την ελληνική κυβέρνηση να διεκδικήσει από τη Γερμανία τις πολεμικές αποζημιώσεις, που είναι λεφτά του ελληνικού λαού.
