Του Τάσου Τσιαπλέ, επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Θεσσαλίας
Ο τομέας της ιχθυοκαλλιέργειας είναι από τους σημαντικότερους, αναπτυσσόμενους και κερδοφόρους για το κεφάλαιο παραγωγικούς και εξαγωγικούς κλάδους της ελληνικής οικονομίας, με δεδομένα τα φυσικά πλεονεκτήματα της χώρας μας.
Η Ελλάδα είναι πρώτη στην Ε.Ε στη θαλάσσια παραγωγή μεσογειακών ειδών, κατέχει ηγετική θέση διεθνώς, αποτελώντας πεδίο σημαντικής κερδοφορίας για τους επιχειρηματικούς ομίλους του κλάδου, την ίδια ώρα που επικρατούν συνθήκες «γαλέρας» για τους εργαζόμενους σ’ αυτές τις μονάδες, με εντατικοποίηση, χαμηλούς μισθούς, με σημαντικό μέρος τους να εργάζεται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και μέσω εργολάβων.
Οι επιχειρήσεις αυτού του κλάδου μετά τα περιοριστικά μέτρα της πανδημίας, εξασφάλισαν από την κυβέρνηση και την Ε.Ε. αρκετά εκατομμύρια ευρώ, σε αντίθεση με τους βιοπαλαιστές αλιείς που πήραν ψίχουλα. Τον Ιούνιο του 2021 τους δωρίσθηκαν 25.000.000 €. Ενώ για τις επιπτώσεις στον κλάδο από την ενεργειακή κρίση και τον πόλεμο στην Ουκρανία, το Συμβούλιο Αλιείας της Ε.Ε, όπως και το ΥΠΑΑΤ, αποφάσισαν μέτρα στήριξης για τον κλάδο, κυρίως με την ενεργοποίηση του άρθρου που αφορά τις αποζημιώσεις των επιχειρήσεων σε τομείς της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας για διαφυγόν εισόδημα ή πρόσθετο κόστος.
Διαχρονικά η πολιτική όλων των κυβερνήσεων στις υδατοκαλλιέργειες ευθυγραμμιζόταν και εξειδίκευαν την Κοινή Αλιευτική Πολιτική (ΚΑλΠ) της Ε.Ε, στο πλαίσιο της αντιλαϊκής Στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Κύριος στόχος είναι η ενίσχυση του βιομηχανικού μοντέλου παραγωγής αλιευμάτων και η ταυτόχρονη διάλυση ουσιαστικά της παράκτιας και μέσης αλιείας στη χώρα μας.
Με βάση τη σχεδιαζόμενη χωροθέτηση, που εξυπηρετεί τους επιχειρηματικούς ομίλους, επιχειρείται σε διάφορες περιοχές της χώρας η εγκατάσταση νέων υδατοκαλλιεργειών, ιχθυοκαλλιεργειών και μυδοκαλλιεργειών, όπως αυτήν της μυδοκαλλιέργειας που θέλουν να κάνουν στα παράλια του Νομού Λάρισας (Στόμιο).
Αν υλοποιηθεί αυτός ο σχεδιασμός, με τις νέες μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας και μυδοκαλλιέργειας, θα αποτελέσει ένα έγκλημα σε βάρος του λαού και του περιβάλλοντος των περιοχών αυτών, με μόνους ωφελημένους ορισμένους μεγαλοεπιχειρηματίες. Κάτοικοι και επισκέπτες θα βιώνουν καθημερινά την τραγική περιβαλλοντολογική υποβάθμιση των θαλασσών αυτών των περιοχών.
Η πολιτική αυτή θα οδηγήσει επίσης σε μεγαλύτερο περιορισμό και καταστροφή την παράκτια αλιεία. Οι επιπτώσεις θα είναι δυσμενείς για την υγεία των κατοίκων γιατί θα αυξηθεί η ποσότητα των κλουβιών και των ψαριών, όποτε και το περίσσευμα των διατροφικών σκευασμάτων που χρησιμοποιούνται και τα περιττώματα της ιχθυοκαλλιέργειας. Έτσι θα αυξηθεί η ορατή θόλωση των θαλάσσιων υδάτων, αλλά και ο κίνδυνος νέκρωσης περιοχών του βυθού, όχι μόνο κάτω απ’ τις δεξαμενές και τα κλουβιά, αλλά και ευρύτερα.
Η Λαική Συσπείρωση Θεσσαλίας, είναι αντίθετη με αυτά τα σχέδια, την ΚΑλΠ και την πολιτική όλων των κυβερνήσεων ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, που την υλοποίησαν και συνεχίζουν να την υλοποιούν.
Εμείς υποστηρίζουμε ότι η ανάπτυξη του τομέα της αλιείας, πρέπει να γίνεται με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες, για φτηνό υγιεινό και ποιοτικό ψάρι, συνδυασμένα με την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος.
Η Λαική Συσπείρωση Θεσσαλίας, δεν είναι ενάντια στις ιχθυοκαλλιέργειες γενικά και αόριστα, αλλά ενάντια στην αχαλίνωτη επέκταση και παράδοση τους σε επιχειρηματικά συμφέροντα. Διακηρύσσει καθαρά ότι οι υδατοκαλλιέργειες μπορούν να αξιοποιηθούν προς όφελος των λαϊκών αναγκών, μόνο στα πλαίσια της εργατικής εξουσίας και μιας κεντρικά σχεδιασμένης οικονομίας με κοινωνικοποιημένα τα μέσα παραγωγής, που θα παίρνει υπόψη τις ανάγκες των ανθρώπων και του περιβάλλοντος.
Αγωνιζόμαστε για να μην εφαρμοστεί, αλλά να αποσυρθεί το Προεδρικό Διάταγμα για την επέκταση των «Περιοχών Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών».
Να μην επεκταθεί η ανάπτυξη των ιχθυοκαλλιεργειών, που εκτός των προαναφερόμενων επιπτώσεων θα συμβάλλει στην υποβάθμιση των αναγκών των κατοίκων πολλών περιοχών για ψάρεμα, ξεκούραση, θαλάσσια μπάνια, κλπ. Να μην γίνει μονάδα μυδοκαλλιέργειας στα παράλια του Νομού Λάρισας.
Προστασία των βιοπαλαιστών ψαράδων, με λήψη μέτρων στήριξης τους.
Να εξασφαλισθούν οι προϋποθέσεις δραστικής μείωσης των επιβλαβών επιπτώσεων στην υγεία των κατοίκων και το περιβάλλον από τις υπάρχουσες ιχθυοκαλλιέργειες.
Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και προστασία των συνθηκών εργασίας των εργαζομένων σ’ αυτές τις μονάδες.
Όχι στην Κοινή Αλιευτική Πολιτική της ΕΕ και της κυβέρνησης που την υλοποιεί.
