Την Τετάρτη 23 Σεπτέμβρη 2026 στην αίθουσα εκδηλώσεων του «Μουσείου Θεσσαλικής Ζωής» της οικογένειας Συρμακέζη, στην Ελάτεια, η ερασιτεχνική Ομάδα «Λόγος & Μουσική» παρουσίασε το αφιέρωμα στον Σταύρο Κουγιουμτζή, με τίτλο «Άσε με πάλι να σου πω». Το αφιέρωμα πραγματοποιήθηκε με τη συνεργασία του Συλλόγου Φίλων του Μουσείου Θεσσαλικής Ζωής.
Η εκδήλωση ξεκίνησε με το καλωσόρισμα των καλεσμένων από την πρόεδρο του συλλόγου Φίλων του Μουσείου Θεσσαλικής Ζωής, Αγγέλα Σιτρά, η οποία αναφέρθηκε στις δράσεις του νεοσύστατου συλλόγου αλλά και στη συνεργασία του μουσείου και του συλλόγου με την ομάδα «Λόγος και Μουσική», τονίζοντας : «Εγκαινιάζουμε σήμερα τη νέα περίοδο του Μουσείου, μ’ αυτήν την υπέροχη εκδήλωση και θα συνεχίσουμε με άλλες εκδηλώσεις μας σ΄ αυτόν τον όμορφο χώρο». Στη συνέχεια παρουσίασε την ομάδα «Λόγος και Μουσική, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «έχει κάνει τον πολιτισμό τρόπο δημιουργίας για τους ανθρώπους του τόπου μας με τη μουσική και το λόγο του».
Ακολούθησε η προβολή ενός 12λεπτου βίντεο που ανακάλυψε ο οικοδεσπότης της βραδιάς, Κώστας Συρμακέζης, μια δημιουργία του μουσείου Μπενάκη, που αφηγείται την ιστορία με δύο αγαπημένες φίλες, μία Ελληνίδα-χριστιανή και μία Τουρκάλα-μωαμεθανή που βίαια αποχωρίζονται στη Σμύρνη κατά τη μικρασιατική καταστροφή και πολλά χρόνια μετά οι εγγονές τους συναντιόνται… Η μνήμη της καταστροφής παραμένει ζωντανή… Γιατί προσφυγιά δεν είναι μόνο οι απώλειες ανθρώπων, είναι και μνήμες ανθρώπων. Ήταν ένα βίντεο με άμεση σχέση με τον Σταύρο Κουγιουμτζή, που γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, αλλά κουβαλούσε μέσα του την κληρονομιά μιας πατρίδας που χάθηκε…
Στη σύντομη παρέμβασή του ο Κώστας Συρμακέζης είπε : «Θέλω να σας ευχαριστήσω πολύ όλους που ήρθατε απόψε εδώ. Για μένα είναι μια ιδιαίτερη σημειολογικά βραδιά μετά την περιπέτεια της υγείας μου. Εύχομαι καλή διασκέδαση».
Στη συνέχεια ο υπεύθυνος επικοινωνίας της ομάδας, Δημήτρης Γουγουλιάς, μίλησε για τη ζωή και το έργο του Σταύρου Κουγιουμτζή, λέγοντας : «Ρώτα έναν μέσο φίλο σου αν ξέρει το Σταύρο Κουγιουμτζή και θα λάβεις απάντηση αρνητική. Κι έπειτα ρώτα τον αν ξέρει το τραγούδι “Κάπου νυχτώνει” ή το “Είσαι ωραία σαν αμαρτία” ή το “Μη μου θυμώνεις μάτια μου” ή το “Κόκκινο Φουστάνι” και θα σου αποκριθεί εντυπωσιασμένος, με την πολύ χαρακτηριστική ερωταπάντηση, “A ναι !, αυτός τα ‘γραψε;”… Φτώχεια, κλασικές σπουδές, σπουδαίο έργο, αφάνεια. Αυτή ήταν η ζωή, αν θα έπρεπε να συνοψιστεί σε λίγες αράδες, ενός ανθρώπου με ορατό έργο και αόρατη παρουσία, που πέθανε το 2005… Παρά τις κλασικές σπουδές του ήταν πολύ κοντά στο λαϊκό τραγούδι, διάλεγε άμεσους στίχους και επίσης έγραφε και πολύ ωραίους δικούς του. Ήταν ο άνθρωπος που δεν έγραψε ποτέ κατά παραγγελία και δεν έζησε κατά παραγγελία. Δεν είχε ποτέ την αγωνία και το άγχος της προβολής, ούτε τη ματαιοδοξία γιατί γνώριζε την ουσιαστική αξία της μουσικής, του τραγουδιού και του λόγου, και μόνο με αυτά τα όπλα πάλευε στη ζωή του».
Ακολούθησε ένα μουσικό πρόγραμμα σε τρεις ενότητες, με κείμενα και τραγούδια από τα μέλη της ομάδας.
Τα κείμενα έγραψε η Φλώρα Γαϊτάνου-Γουγουλιά και αφηγήθηκαν η Μαίρη Παπακανάκη-Πανδρεμμένου και η Χαρίκλεια Μακρυγιάννη.
Έπαιξαν και τραγούδησαν με αλφαβητική σειρά οι μουσικοί της ομάδας : Ζαχαρίας Γκάνιαρης – τραγούδι, ντέφι, Γιαννακοπούλου Κωνσταντίνα – φυσαρμόνικα, κιθάρα, τραγούδι, Χάρης Καραμπέρης – τραγούδι, Κρυσταλία Μακατού – κρουστά, Παναγιώτης Σδράλης – στον ήχο και το μπουζούκι, Ροδόπη Τσόκανου-Τσόγια -πιάνο και Μαρίτσα Τσούμαρη – Γκάνιαρη – κιθάρα – τραγούδι, η οποία είχε και την επιμέλεια της μουσικής.
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους : ο Διοικητής του Α.Τ. Τεμπών, Πρόδρομος Χαρισμανίδης, ο Πρόεδρος του Πολιτιστικού Κέντρου Εκπαιδευτικών Ν. Λάρισας, Αργύρης Γιουρούκης, αντιπροσωπεία του Ελληνορωσικού συνδέσμου Λάρισας με την πρόεδρό του Φάϊνα Κοστάνα, άνθρωποι από το χώρο της υγείας, φίλοι του μουσείου και πολύς κόσμος
