Σε ανακοίνωση της Λαϊκής Συσπείρωσης Λάρισας επισημαίνονται τα εξής:
Προβλέψιμη και αναμενόμενη η συνάντηση του κυβερνητικού Δημάρχου με τον εκπρόσωπο της κυβέρνησής του, Υπουργό Εμπορίας της Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη. Η ανταλλαγή φιλοφρονήσεων και τα όσα διεμήφθεισαν δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά επιβεβαιώνουν το γάντζωμα της παρούσας δημοτικής αρχής στις συγκεκριμένες στρατηγικές της δεσμεύσεις.
Τί δεν παρακολουθήσαμε και τί δεν ακούσαμε όμως; Το να μπουν επί τάπητος οι προτεραιότητες της πόλης. Δεν ακούσαμε για τον τομέα της πρωτοβάθμιας υγείας, της πιο κρίσιμης βαθμίδας δηλαδή που συγκρατεί περιστατικά και προλαβαίνει τον κατακλυσμό τους στα ΤΕΠ των νοσοκομείων και την οποία πρωτοβάθμια σμπαράλιασαν όλες οι κυβερνήσεις προ και ιδίως επί μνημονίων με πρόθυμους εργολάβους Υπουργούς-εκτελεστές σαν τον ίδιο τον Γεωργιάδη. Η οποία πρωτοβάθμια δεν υπάρχει και δεν αντικαθίσταται ούτε με την κοροϊδία του ΣΥΡΙΖΑ με τις ΤΟΜΥ ούτε με αντίστοιχες άλλες τοπικές δομές ανακύκλωσης του προβλήματος που συνιστούν ασπιρίνη στον καρκίνο. Εξάλλου είναι γνωστό πως οι Δήμοι ανέλαβαν μέσω των κοινωνικών ιατρείων να διασπάσουν το ενιαίο και καθολικό δικαίωμα της πρόσβασης όλων στο εθνικό σύστημα υγείας, με αποτέλεσμα σήμερα να βλέπουμε τον δήμαρχο να παραδέχεται ότι ανάλογα με τις αρμοδιότητες και τις δυνάμεις του Δήμου παρέχει κάποιες υπηρεσίες υγείας. Διότι αυτή είναι η στόχευση που αποτελεί γραμμή της ΝΔ στην τοπική διοίκηση∙ το να περάσει στην ευθύνη του Δήμου μετά την προσχολική αγωγή και τα σχολεία, να περάσει και η πρωτοβάθμια υγεία.
Από κει και πέρα κουβέντα για επαρκή και γενναία χρηματοδότηση του συστήματος υγείας του οποίου οι πόροι είναι και ελλιπείς και προέρχονται μόνο κατά 60% από το κράτος, για στελέχωση των νοσοκομειακών μονάδων με γιατρούς όλων των ειδικοτήτων, για κτιριακή αναβάθμιση και όχι ταρατατζούμ για ανακαίνιση ενός τμήματος. Δεν ακούσαμε φυσικά να εκφραστεί η πολιτική θέση κατά της εμπορευματοποίηση της υγείας. Και μια σειρά από αμέτρητα άλλα αιτήματα που συμπληρώνουν μια ατέλειωτη λίστα εκκρεμοτήτων και διεκδικήσεων ταυτόχρονα που επίμονα θέτει το αγωνιστικό κίνημα των γιατρών πανελλαδικά και στην πόλη μας και τα οποία σχετίζονται άμεσα με την ποιότητα ζωής του Δημότη, του λαού της Λάρισας.
Και όλα αυτά μάλιστα όταν δεν έχει περάσει ούτε ένας χρόνος από τότε που στο Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης οι εκπρόσωποι των γιατρών μέσω της ΕΙΝΚΥΛ και του Ιατρικού Συλλόγου έθεσαν το πολύ σοβαρό ζήτημα της μεθόδευσης κατάργησης της παιδιατρικής του ΓΝΛ αλλά και του κλεισίματος και μεταφοράς της παιδοχειρουργικής, στο πλαίσιο συνολικής απαξίωσης και υπονόμευσης, που προστίθεται μόνο σε άφθονα περιστατικά απαξίωσης και υπονόμευσης κλινικού έργου πραγματικών γιατρών μέσω διαφόρων παρεμβάσεων και μεθοδεύσεων από συγκεκριμένα συμφέροντα.
Και για ποιο πράγμα επίσης δεν ακούσαμε κουβέντα; Για τις πολιτικές αιτίες. Για την κοινή συνισταμένη Δημοτικής Αρχής και Κυβέρνησης που δεν βγάζουν άχνα για την πολεμική οικονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την «ατζέντα 2030» η οποία προτεραιοποιεί για τα δικά της συμφέροντα την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών και τις επιπλέον περικοπές κοινωνικών δικαιωμάτων. Για τα 800 δισεκατομμύρια ευρώ της Κάγια Κάλας και του προγράμματος «ReArmEurope» τα οποία αρπάζονται και από την υγεία μαζί και από άλλους τομείς και παροχές του λαού. Για το χρηματιστήριο του πολέμου που μπορεί να βάλει χέρι ακόμα και στα αποθεματικά των συνταξιούχων. Και εδώ ο κατάλογος είναι εξίσου μακρύς. Γιατί όλα αυτά που αποτελούν καθημερινά εμπόδια για έναν γιατρό να είναι σε θέση να παρέχει τις υπηρεσίες του και να ασκήσει το λειτούργημά του αλλά και για έναν ασθενή να μπορεί εν έτει 2026 να έχει πρόσβαση σε καθολική, δημόσια και δωρεάν υγεία είναι προϊόντα αυτής της πολιτικής.
Αυτή είναι η κύρια αντίθεση λοιπόν, από την μία περαιτέρω εμπορευματοποίηση, παροχή υπηρεσιών έναντι μάλιστα αδρής αμοιβής, υγεία δηλαδή για λίγους και για όποιον μπορεί να την πληρώσει και από την άλλη πρόσβαση όλων σε μια υγεία συλλογικό κοινωνικό αγαθό. Για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται σύγκρουση με την πολιτική της ΕΕ και της κυβέρνησης και στον χώρο της υγείας την οποία η Δημοτική Αρχή αποδέχεται και υπηρετεί ως τοπικός τους βραχίονας. Εμείς προβάλλουμε ακριβώς την δική μας εναλλακτική και συμπορευόμαστε με το εργατικό και λαϊκό κίνημα και τα αιτήματά του. Αυτό είναι το μόνο που μπορεί να αλλάξει συνολικά την ατζέντα και να προτάξει τις δικές του προτεραιότητες.
