Σε επιστολή του Λουκά Αποστολίδη αναφέρονται τα εξής:
Συγκλονιστικές οι μαρτυρίες των γονιών στη δίκη των Τεμπών. Η μάνα της Φρατζέσκας ενώπιον του Δικαστηρίου αναφέρθηκε στις συγκλονιστικές λέξεις της κόρης της που αγκάλιασε όλη η κοινωνία. «Δεν έχω οξυγόνο», «Μάρθη σ’αγαπώ», ακούστηκαν στην αίθουσα του δικαστηρίου. Σήμερα όμως ο Γεράσιμος ο μοναδικός επιζών του 1ο βαγονιού γιορτάζει τη ζωή του. Μια ζωή που συνεχίζεται μέσα από έναν δύσκολο και καθημερινό αγώνα. Έναν αγώνα που κανείς δεν μπορεί να καταλάβει πραγματικά, αν δεν τον έχει ζήσει.
Ο Γεράσιμος συνεχίζει να παλεύει. Να παλεύει για να μπορέσει να δει, να καταλάβει, να μιλήσει, να σταθεί ξανά όρθιος. Να μπορέσει κάποια στιγμή να εκφράσει με τη δική του φωνή όλα όσα έζησε. Και υπάρχει μια ημέρα που πολλοί περιμένουν με αγωνία. Η ημέρα που ο Γεράσιμος θα μπορέσει να σταθεί μπροστά στη Δικαιοσύνη και να μιλήσει ο ίδιος για την τραγωδία. Να καταθέσει όσα θυμάται, όσα γνωρίζει και όσα έζησε. Να ακουστεί η δική του μαρτυρία και να αναζητηθεί η αλήθεια για δικαιοσύνη και λύτρωση.
Μέχρι τότε, ο αγώνας του και ο αγώνας μας ως συνήγοροι στη δίκη συνεχίζονται. Και σήμερα, που είναι η γιορτή του, δεν του ευχόμαστε μόνο «χρόνια πολλά». Του ευχόμαστε δύναμη. Του ευχόμαστε να κερδίσει κάθε μικρή και μεγάλη μάχη. Να έρθει η στιγμή που θα μπορέσει ξανά να μιλήσει, να σταθεί στα πόδια του και να πει ο ίδιος την ιστορία του.
Γιατί η αλήθεια αξίζει να ακουστεί. Χρόνια πολλά, Γεράσιμε. Κράτα γερά!! Η ελπίδα παραμένει ζωντανή και η μέρα που θα μπορέσεις να μιλήσεις με τη δική σου φωνή είναι μια μέρα που όλοι περιμένουμε ενώπιον της Δικαιοσύνης να καταθέσεις την Αλήθεια των πραγματικών γεγονότων που έζησες.
