Υπάρχουν σχολικές αυλές στις οποίες το πρώτο κουδούνι κουβαλά κάτι περισσότερο από την επιστροφή στα θρανία. Κουβαλά μνήμες, πρόσωπα, γενιές ολόκληρες που πέρασαν από τις ίδιες πόρτες. Μια τέτοια μέρα ήταν η σημερινή στα Εκπαιδευτήρια Μαίρης Ν. Ράπτου στη Λάρισα, ένα σχολείο που επί σχεδόν επτά δεκαετίες κρατά σταθερή τη δική του εκπαιδευτική ταυτότητα, με αναφορά στην πατρίδα, την ορθόδοξη πίστη, την οικογένεια και την ευθύνη απέναντι στον άλλο.
Μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί όλων των σχολικών βαθμίδων των Εκπαιδευτηρίων συγκεντρώθηκαν από το πρωί στον αύλειο χώρο του Δημοτικού Σχολείου, όπου τελέστηκε ο καθιερωμένος αγιασμός από τον πατέρα Βησσαρίωνα Αγορίτσα. Για τα πρωτάκια ήταν η πρώτη γνωριμία με έναν καινούριο κόσμο. Για τους μεγαλύτερους, μια επιστροφή σε γνώριμα πρόσωπα, φίλους και αίθουσες.
Ο πρόεδρος των Εκπαιδευτηρίων κ. Ηρακλής Γερογιώκας, επέλεξε να μιλήσει περισσότερο για το τι σημαίνει σχολείο και λιγότερο για βαθμούς και επιδόσεις. Θυμήθηκε μια φράση της Μαίρης Ράπτου που, όπως είπε, συμπυκνώνει ολόκληρη την εκπαιδευτική φιλοσοφία του σχολείου: «Τα παιδιά ζουν, δεν προετοιμάζονται για τη ζωή εδώ απλά, αλλά ζουν».
«Τα χρόνια που περνούν τα παιδιά μας στο δημοτικό δεν είναι μια προετοιμασία για το γυμνάσιο, για το λύκειο ή για το πανεπιστήμιο. Είναι η ζωή τους σήμερα», τόνισε, ζητώντας από τα παιδιά να χαρούν το σχολείο, να μάθουν, να παίξουν, να κάνουν φίλους και να ανακαλύψουν τις δυνατότητές τους. Έβαλε όμως δίπλα στη χαρά και τα όρια. «Θέλουμε ένα σχολείο με χαμόγελο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ένα σχολείο χωρίς όρια», είπε, μιλώντας για κανόνες, αρχές, ευθύνη, σεβασμό στον δάσκαλο και στον συμμαθητή.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη σχέση σχολείου και οικογένειας, επιμένοντας πως οι δύο πλευρές βρίσκονται στην ίδια πλευρά και έχουν κοινό στόχο. Ζήτησε ανοιχτό διάλογο με τους γονείς και μια σχέση εμπιστοσύνης που θα ακολουθεί το παιδί σε όλη τη σχολική του διαδρομή. Ο κ. Γερογιώκας μίλησε για την ιστορία και την παράδοση, για την αγάπη προς την πατρίδα, την εμβάθυνση στην ορθόδοξη πίστη, την αξία της οικογένειας, της ευγένειας και της προσφοράς. «Η αποστολή αυτού εδώ του σχολείου δεν είναι μόνο να δημιουργήσει καλούς μαθητές. Είναι να συμβάλλει στη διαμόρφωση καλών ανθρώπων, χρήσιμων στην κοινωνία και στο έθνος», είπε.
Λίγο αργότερα, ο ιδιοκτήτης των Εκπαιδευτηρίων κ. Νίκος Ράπτης επέλεξε να πει στα παιδιά μια ιδιαίτερη ιστορία. Μόνο που αυτή η ιστορία είχε συμβεί μόλις μία ημέρα νωρίτερα στο Παρίσι. Μίλησε για τον Λαρισαίο γιατρό Αδριανό Γολέμη, απόφοιτο των Εκπαιδευτηρίων, ο οποίος παρουσιάστηκε στο Παρίσι ως μέλος της αποστολής PAM-6 και πρόκειται, σύμφωνα με τον σημερινό σχεδιασμό, να γίνει ο πρώτος Έλληνας που θα ταξιδέψει στο Διάστημα, με την πτήση να προγραμματίζεται για το δεύτερο εξάμηνο του 2027.
Ο κ. Ράπτης τον θυμήθηκε παιδί ακόμη, στα ίδια θρανία των Εκπαιδευτηρίων Μ. Ράπτου, για 14 χρόνια. Όχι ως εκείνον που ξεχώριζε θορυβωδώς από όλους τους άλλους, αλλά ως έναν μαθητή που βοηθούσε, δούλευε, κοιτούσε τους καλύτερους και έβαζε κάθε φορά τον πήχη λίγο πιο ψηλά. «Όλοι σας μπορούμε να γινόμαστε καλύτεροι», είπε στα παιδιά. Και ύστερα έδωσε στη μικρή αυτή ιστορία το νόημα που ήθελε: «Ο στόχος μας θα είναι πάντα τα άστρα». Στην περίπτωση του Αδριανού Γολέμη, τα άστρα είναι κυριολεκτικά ο προορισμός. Για τα παιδιά που τον άκουγαν το πρωί στην αυλή, μπορεί να είναι οτιδήποτε εκείνα αποφασίσουν κάποτε να κυνηγήσουν. Αρκεί, όπως τους είπε, να κοιτούν λίγο ψηλότερα.
Χαιρετισμό απηύθυνε και ο βουλευτής Λάρισας κ. Χρήστος Καπετάνος, ο οποίος στάθηκε στην ανάγκη τα παιδιά, πέρα από τις γνώσεις, να μαθαίνουν να συνεργάζονται, να δημιουργούν φιλίες, να πέφτουν και να ξανασηκώνονται. «Στο τέλος της ημέρας αυτό που μετράει είναι να είστε ευτυχισμένα παιδιά», σημείωσε.
Τις ευχές τους για τη νέα χρονιά έδωσαν ακόμη ο αντιπρόεδρος της ΔΕΥΑΛ κ. Γιώργος Καλόγηρος και η αντιδήμαρχος Αγροτικής και Περιαστικής Ανάπτυξης κ. Ελισσάβετ Παπαδοπούλου, με την τελευταία να μιλά και ως μητέρα δύο παιδιών που βρίσκονταν ανάμεσα στους μαθητές.
Ύστερα ήρθε η γνώριμη στιγμή κάθε πρώτης μέρας. Οι γονείς έμειναν για λίγο πίσω και τα παιδιά πέρασαν τις πόρτες των αιθουσών. Εκεί γνώρισαν τους δασκάλους με τους οποίους θα μοιραστούν τους επόμενους μήνες μαθήματα, χαρές, δυσκολίες, φιλίες και μικρές καθημερινές νίκες. Το πρώτο κουδούνι είχε ήδη χτυπήσει. Από σήμερα αρχίζει πάλι η ζωή του ιστορικού σχολείου της Λάρισας.
