Στα ζητήματα των φυσικών καταστροφών απαιτείται ένας συνολικός κεντρικός σχεδιασμός πρόληψης, αντιμετώπισης και αποκατάστασης και αυτά πρέπει να αποτελούν προτεραιότητα ενός κράτους που θα έχει την ευθύνη με ισχυρές κρατικές υπηρεσίες, διαρθρωμένες κατάλληλα, στελεχωμένες με όλο το αναγκαίο προσωπικό και τα μέσα, τις υποδομές.
Αυτό επισήμανε ο Γιώργος Λαμπρούλης, βουλευτής του ΚΚΕ, μιλώντας στη Βουλή, επί του σχεδίου νόμου της κυβέρνησης περί «στεγαστικής αρωγής και λοιπών ενισχύσεων μετά από φυσικές καταστροφές».
Ωστόσο, πρόσθεσε, για το αστικό κράτος που υπηρετούν όλες οι κυβερνήσεις και τα αστικά κόμματα, προτεραιότητα δεν είναι η ευημερία των πολιτών και η προστασία του περιβάλλοντος, αλλά το πώς θα προωθούνται η εμπορευματοποίηση και συγκέντρωση της γης σε λίγους, η παράδοση των φυσικών πόρων, του δασικού πλούτου και της γης στους επιχειρηματικούς ομίλους.
«Έτσι οι ανάγκες του λαού μπαίνουν στο ζύγι του “κόστους – οφέλους”, της επίσημης πολιτικής της ΕΕ που θεωρεί ότι είναι καλύτερα να πληρώνεις αποζημιώσεις και αυτές κουτσουρεμένες από το να παίρνεις μέτρα προστασίας και αποκατάστασης για πλημμύρες, σεισμούς, φωτιές ή άλλες καταστροφές» επισήμανε, επικαλούμενος και το περιβόητο πόρισμα της Ολλανδικής Εταιρείας «MES» μετά τις τεράστιες καταστροφές του Daniel στη Θεσσαλία.
Τόνισε ότι ΕΕ και ελληνικές κυβερνήσεις επιχειρούν να περιορίσουν για το αστικό κράτος το κόστος για την αποκατάσταση και να μεταφερθεί στις πλάτες του λαού προκειμένου να εξασφαλίζονται κεφάλαια για τη στήριξη των επιχειρηματικών ομίλων και των πολεμικών εξοπλισμών των ιμπεριαλιστών του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Υπογράμμισε ακόμα ότι ενώ ο λαός υποφέρει από τις φυσικές καταστροφές, για τους ομίλους αυτές είναι ευκαιρίες για κέρδη, αναφερόμενος στις ασφαλιστικές εταιρείες που αναζητούν πεδίο δόξης λαμπρό για τα κέρδη τους.
Αναφέρθηκε στους σεισμόπληκτους της Λάρισας και των Τρικάλων όπου παρά τις υποσχέσεις για γρήγορη αποκατάσταση των πληγέντων, 5,5 χρόνια μετά το μαρτύριο τους συνεχίζεται, με 150 οικογένειες να εξακολουθούν να μένουν σε ακατάλληλα μικροσκοπικά κοντέινερ σε συνθήκες καύσωνα και ψύχους, ενώ άλλες μένουν σε επικίνδυνα σπίτια.
Κατήγγειλε ότι αρκετές οικογένειες αποκλείστηκαν από το επίδομα των 600 ευρώ, ενώ υπάρχουν ακόμα εκκρεμότητες με την καταβολή μέρους του επιδόματος των 1.200 έως 6.000 ευρώ για επισκευή και οικοσκευή για λαϊκές οικογένειες αλλά και για δεκάδες επαγγελματίες που υπέστησαν ζημιές στα μαγαζιά τους.
Υπογράμμισε ακόμα ότι η κατεδάφιση αρκετών «κόκκινων» σπιτιών δεν έχει ολοκληρωθεί σε πολλά χωριά και οι άνθρωποι παραμένουν δίχως μόνιμη και αξιοπρεπή κατοικία αφού δεν μπορούν ουσιαστικά να χτίσουν νέο σπίτι ή να το επισκευάσουν.
Κατήγγειλε ακόμα την κυβέρνηση που με το πλαίσιο αποκατάστασης μεταφέρει το βάρος στους ίδιους τους πληγέντες με σύνθετα χρηματοδοτικά σχήματα που ουσιαστικά αποσύρουν την κρατική ευθύνη και τελικά οι σεισμόπληκτοι σπρώχνονται στις τράπεζες, οι οποίες μάλιστα, δεν αναγνωρίζουν τα άτοκα δάνεια που έχει υποσχεθεί η κυβέρνηση, σε πολλές περιπτώσεις θέτουν αυστηρά κριτήρια ενώ ακόμα και τα ποσά που προβλέπονται δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες.
Όσον αφορά τα σχολεία, κατήγγειλε ότι πολλά κτίρια στην περιοχή δεν έχουν κατασκευαστεί, με εξαίρεση το σχολείο στο Δαμάσι που κατασκευάστηκε από μεγάλη τεχνική εταιρεία, «όχι από ευαισθησία, αλλά ως ανταπόδοση στα πάμπολλα μεγάλα δημόσια έργα που παίρνει με αναθέσεις από την κυβέρνηση».
Τέλος, χαρακτήρισε υποκριτικές και τις καταγγελίες των άλλων κομμάτων, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ κλπ. που κατηγορούν την κυβέρνηση μόνο για τη διαχείριση, την ώρα που από κοινού έχουν συνδιαμορφώσει το ίδιο αντιλαϊκό πλαίσιο σε βάρος της ζωής των εργαζομένων και του λαού.
