Την Κυριακή 30 Αυγούστου 2026, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση των παραρτημάτων της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ Λάρισας και Ελασσόνας στον Ξηρόλακκα Καρυάς προς τιμή της ορκωμοσίας της 1ης Αντάρτικης Ομάδας του ΕΛΑΣ. Παρευρέθηκαν: Το μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ Βαγενάς Ελισσαίος, αντιπροσωπείες της Ε.Π. Θεσσαλίας του ΚΚΕ, της Τ.Ε. Υπαίθρου Λάρισας του ΚΚΕ, του Δήμου Τυρνάβου, της Λαϊκής Συσπείρωσης Δήμων Ελασσόνας και Τεμπών, ο Πρόεδρος του Τ.Σ. Καρυάς, ο Μορφωτικός Σύλλογος Τσαριτσάνης, ο Σύλλογος Απανταχού Συκαμνιωτών και απόγονοι από τους αγωνιστές της 1ης αντάρτικης ομάδας.
Στεφάνια κατέθεσαν: Τ.Ε. Υπαίθρου Λάρισας του ΚΚΕ, Δήμος Τυρνάβου, τα παραρτήματα Λάρισας, Ελασσόνας, Λιτοχώρου, το τμήμα παραρτήματος Λάρισας Γόννων, ο Μορφωτικός Σύλλογος Τσαριτσάνης, οι απόγονοι θυμάτων Ολυμπιάδας, οι οικογένειες των Ξυνού, Καραμήτσιου, Πούλιου, Παλάσκα και Πουρουτίδη.
Το άνοιγμα και τον συντονισμό έκανε ο Θανάσης Σερδένης, χαιρετισμό έκανε ο Μιχάλης Κωστίνος από το Λιτόχωρο, απήγγειλε ποίημα η Άννα Ταμουρίδου και η ομιλία έγινε από τον Γραμματέα του Παραρτήματος Ελασσόνας Ηλία Αλέξη.
Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, φίλες και φίλοι.
Εκ μέρους του Παραρτήματος Ελασσόνας της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ, σας καλωσορίζουμε στη σημερινή μας εκδήλωση. Εκδήλωση που γίνεται για να τιμήσουμε την επέτειο από την πραγματοποίηση της 1ης συνδιάσκεψης των Ανταρτών Θεσσαλίας του ΕΛΑΣ και την ορκωμοσία των ΕΛΑΣίτικων ομάδων της περιοχής Κισσάβου- Ολύμπου στην θέση «Μπεχτέσι» μερικά χιλιόμετρα πιο πάνω.
Με αυτό τον τρόπο τιμάμε όλους τους πατριώτες αγωνιστές της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης και τον αγώνα τους ενάντια στην τριπλή κατοχή της πατρίδας μας, από τους Ιταλούς φασίστες, τους Γερμανούς ναζί και τους Βούλγαρους κατακτητές.
Το ΕΑΜ- ΕΛΑΣ ήταν η δύναμη που δεν φοβήθηκε την λαϊκή οργάνωση και αυτενέργεια. Σχεδόν εξαρχής της φασιστικής εισβολής εκδηλώνεται από την πλειονότητα των κατοίκων της επαρχίας Ελασσόνας η θέληση για αντίσταση.
Το Μάη του 1941 καταφθάνουν οι δραπέτες κομμουνιστές απ’ τη Φολέγανδρο στη Θεσσαλία, μεταξύ των οποίων ο Γιώργος Κουτσομάρκος και ο Κώστας Χαλκιάς απ’ την Τσαριτσάνη, στην οποία και επιστρέφουν αναλαμβάνοντας το στήσιμο οργανώσεων του ΚΚΕ στα πιο βασικά χωριά της επαρχίας μας (κομματικές τριάδες).
Ταυτόχρονα συγκεντρώνεται οπλισμός, στρατιωτικό υλικό, τρόφιμα και αρχίζουν προετοιμασίες για την ένοπλη δράση.
Η πρώτη ανταρτοομάδα στον Όλυμπο-Μάης 1942 συγκροτήθηκε με απόφαση της ΚΕ του ΕΛΑΣ στη «Διάβα» του Ολύμπου.
Την ομάδα αποτέλεσαν οι : Νίκος Ξυνός «Σμόλικας», Λευτέρης Παπαστεργίου (Ολυμπίσιος), Κώστας Κηπουρός (Μετσοβίτης), Ξενοφών Παπανικολάου (Φώντας), Μήτσος Πάπας (Ζαγοριανός), Αντώνης Καραμήτσιος (Μπουχαρής), όλοι από την Τσαριτσάνη και ο Βασίλης Οικονόμου από το Δομένικο.
Ο Κώστας Κηπουρός, στο βιβλίο του «Αναμνήσεις από τον ΕΛΑΣ Θεσσαλίας», μας περιγράφει για το ιστορικό της συγχώνευσης των αντάρτικων ομάδων και το άπλωμα της δράσης τους τα εξής:
«Όταν πήγα στην Καρυά Ολύμπου συναντήθηκα κατ’ εντολή που είχα με τον Γκούρο Χρήστο όπου και σχηματίσαμε την πρώτη οργάνωση του ΕΑΜ. Γκούρος Χρήστος, Παπαγιάννης Νίκος, Καραζιάκος Κατσαβός Νίκος, Καβαρατζής Γιάννης, Σαμαράς Γιώργος, Οικονομίδης Δημήτρης, Ρόκος Νίκος και άλλοι. Στις 18 του Μάη το 1942 ήρθε ο Λευτέρης Παπαστεργίου και μας συνάντησε.
Μας ανήγγειλε ότι έγινε δεκτή η πρόταση μας από το θεσσαλικό γραφείο του ΚΚΕ να συγκροτήσουμε ένοπλη αντάρτικη ομάδα.
Σε 2 μέρες στις 20 του Μάη συναντηθήκαμε στο Κουκούλι της Διάβας οι: Νίκος Ξυνός, Λευτέρης Παπαστεργίου, Κώστας Κηπουρός, Δημήτριος Πάπας, Ξενοφών Παπανικολάου και Αντώνης Καραμήτσιος.
Εδώ ο Ξυνός μας διάβασε την απόφαση του θεσσαλικού γραφείου του ΚΚΕ για τη συγκρότηση της ομάδας που την έφερε από τη Λάρισα ο Γιάννης Ταμουρίδης.
Στο Μπεχτέσι, ήρθαν για κατάταξη ο Νίκος Μπάλαλας (Μπαντέκος) και ο Θωμάς Καψάλης και οι δυο από την Τσαριτσάνη.
Από το Μπεχτέσι σε μερικές μέρες φύγαμε για το Λιβάδι του Ολύμπου στην τοποθεσία «Σιάπκα», δυτικά του Ολύμπου.
Η οργάνωση της Καρυάς μας πληροφόρησε ότι συγκροτήθηκαν ακόμη δύο αντάρτικες ομάδες, μία στον κάτω Όλυμπο με αρχηγό τον Δημήτρη Σαρακατσάνη (Μακεδόνα) και υπαρχηγό το Μήτσο Πούλιο (Παππούς) από το Δερελί και η δεύτερη στην Καρίτσα του Ολύμπου με αρχηγό το Γιώργο Βόγια (Καρτσιώτη). Τα παιδιά της δεύτερης ομάδας κάνανε αντίσταση στους Ιταλούς μέσα στο χωριό Καρίτσα.
Η ομάδα μας μεγάλωσε και αριθμούσε πλέον 15 μαχητές. Τους: Νίκο Ξυνό, Λευτέρη Παπαστεργίου, Κώστα Κηπουρό, Δημήτρη Πάπα, Αντώνη Καραμήτσιο, Μπάλαλα Νίκο, Καψάλη Θωμά, Παπανικολάου Ξενοφώντα, όλοι από την Τσαριτσάνη, τον Οικονόμου Βασίλη από το Δομένικο, Μανίκα Θανάση από το χωριό Βλάστη, τον Παναγιώτη και Διονύση από το Λιτόχωρο, τον Βαρβαρούση από το Λιβάδι και τον Αλέκο Βίδρα από τους Φιλιππαίους.
Στις 20/6/1942 στο Μπεχτέσι, έρχεται και η ομάδα του Κάτω Ολύμπου που αποτελούνταν από τον Μήτσο Σαρακατσάνη, τον Μήτσο Πούλιο, τον Χρυσόστομο Μπουροζίκα, τον Γεώργιο Κλαδή (Κέδρο), το Κορδέλα και 3-4 άλλους.»
Αγαπητές φίλες και φίλοι,
Στην πρώτη συνάντηση με τις υπόλοιπες ομάδες που σχηματίστηκαν, στην οποία συμμετείχαν περίπου 30 αντάρτες, αποφασίστηκε η ανάπτυξη των αντάρτικων ομάδων στην περιοχή. Υπογράφεται το ιδρυτικό και καταστατικό που διαβάστηκε μπροστά σε όλους τους αντάρτες.
Έπειτα έγινε η ορκωμοσία των ανταρτών. Η πρώτη εμφάνιση των ανταρτών γίνεται στο χωριό Σκαμνιά.
Ακολούθησε, τον Αύγουστο του 1942, η ιστορική συνδιάσκεψη, η σημασία της οποίας ήταν μεγάλη, καθώς με τις αποφάσεις της και το συντονισμό της δράσης των πρώτων αντάρτικων ομάδων, ξεκίνησε ουσιαστικά ο ένοπλος εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας στην περιοχή Ολύμπου και Κισσάβου από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ.
Η συνδιάσκεψη αποφάσισε:
1. Επίσημη εμφάνιση των ανταρτών στα χωριά σαν λαϊκός απελευθερωτικός στρατός.
2. Ανοιχτό χτύπημα της λεγεώνας και των αντεθνικών στοιχείων.
3. Απονομή της δικαιοσύνης από τους αντάρτες όπου αυτό είναι δυνατό.
4. Να δεκαπλασιασθεί η δύναμη των ανταρτών μέχρι τον Οκτώβρη.
5. Για να εξασφαλιστεί ο συντονισμός δράσης των ανταρτών
κατά ορεινούς όγκους δημιουργούνται αρχηγεία στον Όλυμπο με διοίκηση τους Νίκο Ξυνό και Λευτέρη Παπαστεργίου και στον Κίσσαβο με διοίκηση τον Γιώργο Βόγια, Μήτσο Πούλιο και τον Δημήτρη Σαρακατσάνη.
Μετά το τέλος των εργασιών οι ομάδες ανέλαβαν τις αποστολές τους.
Αρχές του 1943 συγκροτείται η Ενιαία Επαρχιακή Επιτροπή Ελασσόνας του ΕΑΜ ενώ ιδιαίτερα σημαντική ήταν η προσφορά κι η δράση του Θεσσαλικού Ιερού Λόχου, νεολαιίστικης οργάνωσης από τα σπλάχνα της ΟΚΝΕ και στη συνέχεια ιδρυτικό μέλος της θρυλικής ΕΠΟΝ.
Οι ΕΛΑΣίτικες δυνάμεις, ο λαός της περιοχής της Ελασσόνας έδωσε μικρές και μεγάλες μάχες, σκληρές, λαμπρές, καθοριστικής σημασίας για την έκβαση του αγώνα, όπως αυτές στο Λιβάδι, στο Μεταλλείο χρωμίου στον Άγιο Δημήτριο, στο Σαραντάπορο, στην Κρανιά, στον Καράλακκο και βέβαια ο φόρος αίματος και θυσιών που κατέβαλλαν στον αγώνα ήταν πολύ μεγάλος.
Η δράση των αντάρτικων ομάδων, οι ηρωικοί αγώνες, τα αμέτρητα λαϊκά θυσιαστήρια της λευτεριάς, ηλέκτρισαν την αδάμαστη ψυχή του λαού της περιοχής μας και ολόκληρης της Ελλάδας, γέννησαν και γιγάντωσαν τον ανταρτοπόλεμο του ΕΛΑΣ.
Η απελευθέρωση στην επαρχία Ελασσόνας ήρθε στις 25 Οκτώβρη 1944 όταν τα τμήματα της Ταξιαρχίας Ιππικού του ΕΛΑΣ μπήκαν στην επαρχιακή πόλη.
Την 29η Οκτώβρη, μέρα πανηγυρισμού της απελευθέρωσης, η πλατεία «Ελευθερίας» της Ελασσόνας πλημμύρισε από δώδεκα χιλιάδες λαού που έδωσε το παρόν και από τα 64 χωριά της επαρχίας μας, παραταγμένος σε φάλαγγες κάτω από τις σημαίες των οργανώσεων του ΚΚΕ, του ΕΑΜ, της ΕΠΟΝ, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,
η απελευθέρωση της χώρας μας υπήρξε καρπός της τιτάνιας πάλης του ελληνικού λαού στα χρόνια της κατοχής μέσα από τις γραμμές του τεράστιου ΕΑΜικού κινήματος και του ενόπλου τμήματος του, του ΕΛΑΣ, με καθοδηγητή, οργανωτή και κύριο αιμοδότη το τιμημένο ΚΚΕ.
Το ΕΑΜ μαζί με τον ΕΛΑΣ με χιλιάδες μαχητές σε όλη την Ελλάδα, η ΕΠΟΝ, η Εθνική αλληλεγγύη, δημιούργησαν την αθάνατη εποποιία της Εθνικής μας Αντίστασης.
Βέβαια μετά την απελευθέρωση οξύνθηκε η προϋπάρχουσα από τα χρόνια της Κατοχής σκληρή ταξική ένοπλη αναμέτρηση, η οποία είτε θα οδηγούσε είτε στην ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας, µε ταυτόχρονη αποµόνωση των ξένων στηριγμάτων της, είτε στην ήττα των εργατικών – λαϊκών δυνάµεων, στο αποφασιστικό χτύπηµα εναντίον του ΚΚΕ και στην ανασυγκρότηση της καπιταλιστικής εξουσίας. Άλλος δρόµος δεν υπήρχε!
Και το κοµβικό αυτό συμπέρασμα όχι µόνο δεν ακυρώνεται, αλλά επιβεβαιώνεται από τη λαθεµένη συμμετοχή του ΚΚΕ και του ΕΑΜ στη μεταπολεμική κυβέρνηση «Εθνικής Ενότητας» (Σεπτέμβρης 1944).
Οι συνθήκες στη μεταπολεμική Ελλάδα ήταν αυτές που γέννησαν και τον ΔΣΕ. Ένα χρόνο µετά τη Συµφωνία της Βάρκιζας, η κατάσταση που είχε διαμορφωθεί σε βάρος του ΚΚΕ και του ΕΑΜικού κινήµατος ήταν η εξής:
1.289 δολοφονίες, 6.671 τραυματισμοί, 31.632 βασανισµοί, 18.767 λεηλασίες και φυλακίσεις, 84.931 συλλήψεις, 509 απόπειρες φόνου, 265 βιασµοί γυναικών.
Οργίαζαν οι συµµορίες των Σουρλαίων, των Μπαντουβάδων, του Κατσαρέα, του Μαγγανά, του Τσαούς Αντών, της «Χ» του Γ. Γρίβα και δεκάδων άλλων σε όλο τον ελλαδικό χώρο, συνεργατών των κατακτητών και άλλων πληρωμένων δολοφόνων, που τα αστικά πολιτικά κόµµατα και ο κρατικός µηχανισµός είχαν υπό την προστασία τους, µε τη συνδρομή του βρετανικού στρατού.
Όλα αυτά αποτελούν την πιο τρανή απόδειξη ότι οι κοινωνικές αντιθέσεις δεν χωράνε στα ιδεολογήματα περί «εθνικής ομοψυχίας» και κατάργησης των ταξικών διαχωριστικών γραµµών. Ο τρίχρονος αγώνας του ΔΣΕ υπήρξε δίκαιος και αναγκαίος.
Εξέφραζε τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και της βασικής συµµαχικής της δύναµης, της εξαθλιωμένης αγροτιάς και των φτωχών αυτοαπασχολούμενων των πόλεων.
Ο ΔΣΕ ήταν αποτέλεσµα της σκληρής ταξικής σύγκρουσης που είχε τις ρίζες της στην επαναστατική κατάσταση που διαμορφώθηκε κατά την απελευθέρωση της Ελλάδας, με την αποφασιστική ένοπλη δράση του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ υπό την καθοδήγηση του ΚΚΕ.
Η συγκρότηση του ΔΣΕ απέδειξε ότι οι λαθεμένες επιλογές της προηγούμενης περιόδου δεν οφείλονταν σε πρόθεση συμβιβασμού µε τον ταξικό αντίπαλο ή ενσωμάτωσης στην καπιταλιστική εξουσία.
Το ΚΚΕ, ιδρύοντας τον ΔΣΕ έσωσε την τιµή του και την τιµή του λαού και έγραψε την πιο λαµπρή σελίδα στην Ιστορία της ταξικής πάλης στη χώρα µας.
Όλους αυτούς, τους αντάρτες και τις αντάρτισσες, τους μαχητές και τις μαχήτριες, που χιλιάδες έδωσαν και τη ζωή τους, τιμάμε σήμερα με την εκδήλωση μας.
Και η μεγαλύτερη τιμή γι’ όλους αυτούς σήμερα είναι να συνεχίσουμε τον αγώνα για την εκπλήρωση των ιδανικών και των οραμάτων τους.
Γι’ αυτό και ο καθένας από το δικό του μετερίζι δίνουμε τις δυνάμεις μας ώστε να ενισχυθούν οι προϋποθέσεις για τη συγκρότηση ενός πανελλαδικού κινήματος της εργατικής τάξης και φτωχών λαϊκών στρωμάτων, με κοινούς στόχους πάλης και διεκδικήσεις για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του λαού. Ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες, σε έναν κόσμο που φλέγεται από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και την ένταση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, το καθήκον αυτό γίνεται ακόμα πιο επιτακτικό.
Η όλο και μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και στους ευρωΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς, όπως εκφράζεται και με την «ανάγκη» να προστατευτούν οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις στη χώρα, αλλά και κρίσιμες υποδομές (λιμάνια, ενεργειακές υποδομές κ.ά.) επιβεβαιώνετα ότι έχουν μεγαλώσει οι απειλές για τον λαό μας, έχει δυναμώσει ο κίνδυνος να γίνει στόχος αντιποίνων.
Στο πλαίσιο του ιμπεριαλιστικού πολέμου εντάσσεται και η όξυνση της αντιπαράθεσης στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο, όπου μέσα σε ένα κουβάρι σύνθετων αντιθέσεων για να μην ταραχθεί η συνοχή της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, εξελίσσεται και η επιθετικότητα της αστικής τάξης της Τουρκίας, απέναντι και σε κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, σε έναν αγώνα δρόμου που κάνουν οι αστικές τάξεις της περιοχής, μαζί και της Ελλάδας, για το ποια θα καρπωθεί μεγαλύτερο κομμάτι από την πίτα των κερδών, των δρόμων μεταφοράς Ενέργειας κ.ο.κ.
Η οικονομία στην Ευρώπη και στη χώρα μας έχει φορέσει το χακί. Χαμένος από χέρι είναι μόνο ο λαός που βλέπει το εισόδημά του να ροκανίζεται από την ακρίβεια, από τα πανάκριβα καύσιμα και την Ενέργεια, από την πανάκριβη στέγη, από τη φοροληστεία, από τους μισθούς και τις συντάξεις που εξανεμίζονται στη μέση κάθε μήνα. Οι μισές εργατικές και λαϊκές οικογένειες δεν έκαναν ούτε μια εβδομάδα διακοπές. Στα νοσοκομεία δεν υπάρχουν γιατροί και νοσηλευτές, τα σχολεία θα ανοίξουν με λιγότερους εκπαιδευτικούς. Όμως οι διεκδικήσεις του κινήματος βαφτίζονται «σπατάλη» και «παροχολογία».
Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση μοιράζει αφειδώς χρήμα για ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς και πολεμικές επενδύσεις, αποπληρώνει πρόωρα δημόσιο χρέος, αλλά οι τράπεζες και τα funds σαν μανιασμένοι αρπάζουν τα σπίτια του λαού. Στο ρεκόρ των 12,1 δισ. ευρώ έφτασαν τα κέρδη των εισηγμένων στο χρηματιστήριο εταιρειών το 2025, αλλά και φέτος θα πριμοδοτηθούν με νέες φοροαπαλλαγές και εισφοροαπαλλαγές, με νέα κρατικά και ευρωενωσιακά πακέτα.
«Αναγκαία αναπτυξιακά εργαλεία» τα ονομάζουν…
Σε αυτήν τη ζοφερή για τον λαό κατάσταση, τα μέτρα καταστολής εντείνονται μαζί με τους πολιτικούς εκβιασμούς των αστικών κομμάτων.
Τόσο ο πρωθυπουργός όσο και οι αρχηγοί των άλλων αστικών κομμάτων από το βήμα της ΔΕΘ θα επιχειρήσουν – παρά τις επιμέρους διαφορές τους – να χειραγωγήσουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια και να στοιχίσουν τον λαό στους «εθνικούς στόχους» του κεφαλαίου. Να καλλιεργήσουν την ανάγκη κοινωνικής συνοχής και να παραπέμψουν τις προσδοκίες για λύσεις στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές.
Κοινό πρόγραμμα της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων είναι η «δημοσιονομική ευστάθεια» και η στήριξη της πολεμικής οικονομίας, που πληρώνει με νέες θυσίες ο λαός.
Πρόκληση και κοροϊδία είναι και ο διαγκωνισμός τους για τα κοστολογημένα ψίχουλα που ετοιμάζονται να εξαγγείλουν.
Κοινός τους στόχος είναι να περάσει πλατιά μέσα στον λαό ότι είναι αναγκαίο να θυσιάζει τις ανάγκες του, ακόμα και την ίδια του τη ζωή, για να αβγαταίνουν τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων. Γεγονός που τραγικά επιβεβαιώνεται από τους δεκάδες νεκρούς ναυτεργάτες στις εμπόλεμες ζώνες της Μαύρης Θάλασσας και των θαλάσσιων δρόμων της Μέσης Ανατολής. Από τους εκατοντάδες νεκρούς και σακατεμένους στους χώρους δουλειάς. Από τους νεκρούς που μετράμε κάθε χρόνο από τις πλημμύρες και τις πυρκαγιές, όπως και φέτος με τους νεκρούς πυροσβέστες και τα θύματα από τις πυρκαγιές.
Δεν χωρά λοιπόν καμία αναμονή και καμία αυταπάτη. Γι’ αυτό στις 5 Σεπτέμβρη πρέπει να μιλήσει ο λαός! Να αποτελέσει το συλλαλητήριο στη ΔΕΘ μαζική λαϊκή παρέμβαση στις εξελίξεις, σταθμό για αποφασιστική αγωνιστική συνέχεια.
Αγαπητοί συναγωνιστές και συναγωνίστριες, φίλες και φίλοι, το πραγματικά ελπιδοφόρο βρίσκεται στο ρεύμα αμφισβήτησης που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια απέναντι στην πολιτική του κεφαλαίου και των αστικών κομμάτων.
Εμείς οι απόγονοι, οι φίλοι της ΕΑΜικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, που συσπειρωνόμαστε στα παραρτήματα μας αυτό το δρόμο διαλέγουμε, στο πλευρό του λαϊκού κινήματος.
Δίνουμε την υπόσχεση να συνεχίσουμε τον αγώνα στα χνάρια των παλληκαριών που τιμάμε σήμερα με την εκδήλωση μας.
Τιμή και δόξα στους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, στους μαχητές και τις μαχήτριες του ΔΣΕ.
