Με μεγάλη επιτυχία συνεχίζεται από το Θεσσαλικό Θέατρο – στο πλαίσιο της Προγραμματικής Σύμβασης με το Υπουργείο Πολιτισμού – το 6ο Διεθνές Δίκτυο Αρχαίου Δράματος, το οποίο πραγματοποιείται στη Λάρισα από τις 24 έως τις 30 Αυγούστου 2026, σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Λάρισας και την Αντιδημαρχία Πολιτισμού του Δήμου Λαρισαίων, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία χρονιά τη δυναμική και τη διεθνή ακτινοβολία του θεσμού.
Το Διεθνές Δίκτυο Αρχαίου Δράματος αποτελεί έναν πολυεπίπεδο θεσμό καλλιτεχνικής, παιδαγωγικής και ερευνητικής συνάντησης, που φιλοδοξεί να ενεργοποιήσει τον διάλογο ανάμεσα στα κείμενα του αρχαίου δράματος και τις ανάγκες του σύγχρονου πολίτη. Μέσα από βιωματικά εργαστήρια, θεωρητικά σεμινάρια, παρουσιάσεις και συμμετοχικές δράσεις, διαμορφώνει έναν ανοιχτό χώρο έκφρασης και ανταλλαγής μεταξύ φοιτητών Πανεπιστημιακών Τμημάτων Θεατρικών Σπουδών, καταξιωμένων καλλιτεχνών, πανεπιστημιακών, εκπαιδευτών και πολιτών.
Ιδιαίτερη επιτυχία σημείωσαν οι δύο παραστάσεις που παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο της διοργάνωσης στο Β΄ Αρχαίο Θέατρο Λάρισας: «Ρωμαίος και Ιουλιέτα – Μια νύχτα του καλοκαιριού» της Ρηνιώς Κυριαζή και «Ιφιγένεια η εν Αυλίδι» του Σάββα Στρούμπου. Οι δύο παραστάσεις απέσπασαν ενθουσιώδη σχόλια και το θερμό χειροκρότημα του κοινού, αποτελώντας σημαντικές στιγμές του φετινού προγράμματος.
Οι δράσεις του Δικτύου συνεχίζονται με την ανοιχτή για το κοινό διάλεξη του Αλέξανδρου Σχισμένου, με θέμα «Όψεις της θυσίας στο τραγικό φαντασιακό», η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 29 Αυγούστου, στις 12:00, στη Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας – Μουσείο Γ.Ι. Κατσίγρα.
Την ίδια ημέρα, στις 20:00, στο Β΄ Αρχαίο Θέατρο Λάρισας, θα παρουσιαστεί το αποτέλεσμα του Εργαστηρίου Πολιτών με τίτλο «Τι είναι, άραγε, η θυσία;», με διδάσκουσα την Αγγελική Καρυστινού.
Την Κυριακή 30 Αυγούστου, στις 20:00, επίσης στο Β΄ Αρχαίο Θέατρο Λάρισας, θα πραγματοποιηθεί η παρουσίαση του εργαστηρίου των φοιτητών και φοιτητριών με διδάσκοντα τον Ανδρέα Ανδρέου.
Η εντυπωσιακή ανταπόκριση του κοινού, η ενεργή συμμετοχή των πολιτών και το έντονο ενδιαφέρον των νέων ανθρώπων αποδεικνύουν ότι το αρχαίο δράμα παραμένει ζωντανό και ουσιαστικό, ικανό να συνομιλεί με τη σύγχρονη κοινωνία και να γεννά νέους προβληματισμούς.
