Η χθεσινή συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής μεταδόθηκε ζωντανά, για πρώτη φορά, έπειτα και από σχετικό αίτημα της αντιπολίτευσης. Και, όπως σχολίαζαν μετά το τέλος της συνεδρίασης στο Δημαρχείο, αποδείχθηκε τελικά μια ιδιαίτερα χρήσιμη επιλογή, καθώς έδωσε στους Λαρισαίους τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν ολόκληρη τη συζήτηση. Να ακούσουν τα ερωτήματα, τις ενστάσεις, τις απαντήσεις των υπηρεσιακών στελεχών και της δημοτικής αρχής και, κυρίως, να σχηματίσουν τη δική τους άποψη.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της δημοτικής αρχής, όταν η συζήτηση πέρασε από τα συνθήματα στα συγκεκριμένα δεδομένα, αρκετά από όσα ακούγονται τις τελευταίες εβδομάδες για τη νέα σύμβαση συντήρησης του πρασίνου αποδυναμώθηκαν μέσα στην ίδια την αίθουσα της Δημοτικής Επιτροπής. Χαρακτηριστικότερο ίσως παράδειγμα ήταν το ζήτημα των πιστοποιήσεων ISO.
Το τελευταίο διάστημα παρουσιάστηκαν ως μία από τις βασικές ενδείξεις ότι οι όροι του νέου διαγωνισμού περιορίζουν τον αριθμό των πιθανών συμμετεχόντων. Στη συνεδρίαση, όμως, αναδείχθηκε ότι αντίστοιχες απαιτήσεις υπήρχαν ήδη στη διακήρυξη του 2024.
Σε εκείνον τον διαγωνισμό προβλέπονταν, μεταξύ άλλων, ISO 9001, ISO 14001, ISO 45001 και ISO 39001. Και οι συγκεκριμένοι όροι είχαν εγκριθεί ομόφωνα από τη Δημοτική Επιτροπή.
Το ερώτημα, επομένως, είναι απλό: πότε ακριβώς οι πιστοποιήσεις που το 2024 θεωρούνταν απολύτως αποδεκτές μετατράπηκαν το 2026 σε «απόδειξη» περιορισμού του ανταγωνισμού;
Ανάλογη ήταν η εικόνα και με το περίφημο «2+1».
Ακούστηκε επανειλημμένα ότι με τη συγκεκριμένη πρόβλεψη η σημερινή δημοτική αρχή δεσμεύει εκείνη που θα αναλάβει μετά τις εκλογές του 2028. Μόνο που η προαίρεση είναι ακριβώς αυτό που λέει η λέξη: δικαίωμα και όχι υποχρέωση.
Η δημοτική αρχή που θα αναλάβει από την 1η Ιανουαρίου 2029 θα μπορεί να αποφασίσει εάν θα ενεργοποιήσει ή όχι το τρίτο έτος. Και εδώ, μάλιστα, υπάρχει ένα ακόμη δεδομένο: δικαίωμα προαίρεσης προβλεπόταν και στη διακήρυξη του 2024, η οποία επίσης είχε γίνει ομόφωνα αποδεκτή από τη Δημοτική Επιτροπή.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και η συζήτηση γύρω από την περίφημη «έλλειψη ενημέρωσης».
Εδώ και ημέρες η δημοτική αρχή κατηγορείται ότι δεν παρέχει στοιχεία και ότι κρατά την αντιπολίτευση στο σκοτάδι. Στη συνεδρίαση, ωστόσο, ειπώθηκε χωρίς να διαψευστεί, ότι στελέχη της μείζονος αντιπολίτευσης επισκέφθηκαν την Υπηρεσία Πρασίνου για αναλυτική ενημέρωση μόλις σήμερα, λίγες ώρες πριν από τη συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής.
Για ένα θέμα που βρίσκεται εδώ και εβδομάδες στην κορυφή της δημόσιας αντιπαράθεσης, το γεγονός αυτό ασφαλώς έχει τη σημασία του.
Υπήρξε, όμως, και μία ακόμη παραδοχή, ίσως ουσιαστικότερη.
Ο ίδιος ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης αναγνώρισε ότι, με τη σημερινή υποστελέχωση της Υπηρεσίας Πρασίνου, είναι αναγκαία η υποστήριξή της από εξωτερικό ανάδοχο.
Δηλαδή, η βασική ανάγκη πάνω στην οποία στηρίζεται η νέα σύμβαση αναγνωρίστηκε ακόμη και από εκείνους που τελικά την καταψήφισαν.
Και αυτό μεταφέρει πλέον τη συζήτηση εκεί όπου πραγματικά πρέπει να γίνει: όχι στο αν χρειάζεται εξωτερική υποστήριξη η Υπηρεσία, αλλά στο εύρος, στους όρους και στο κόστος αυτής της υποστήριξης.
Και στο οικονομικό αντικείμενο, πάντως, οι αριθμοί είναι συγκεκριμένοι.
Το ποσό που επαναλαμβάνεται στη δημόσια συζήτηση ως «σύμβαση 7 εκατομμυρίων» προϋποθέτει την ενεργοποίηση και του τρίτου, προαιρετικού έτους. Η υποχρεωτική διάρκεια της σύμβασης είναι δύο χρόνια.
Ταυτόχρονα, η σύγκριση μόνο των τελικών ποσών δύο διαφορετικών συμβάσεων δεν λέει από μόνη της πολλά. Η νέα σύμβαση αφορά περίπου 1.118 στρέμματα, έναντι περίπου 999 στρεμμάτων το 2024, και περιλαμβάνει περισσότερες εργασίες και μεγαλύτερο φυσικό αντικείμενο.
Υπάρχει, τέλος, και ένα απλό ζήτημα λογικής σχετικά με τον ανταγωνισμό.
Ο διαγωνισμός είναι ανοιχτός και διεθνής και δεν έχει ακόμη πραγματοποιηθεί.
Σήμερα κανείς δεν γνωρίζει πόσοι οικονομικοί φορείς θα καταθέσουν προσφορά. Κανείς δεν γνωρίζει ποιες θα είναι οι εκπτώσεις. Κανείς δεν γνωρίζει ποιο θα είναι τελικά το οικονομικό αποτέλεσμα της διαδικασίας.
Είναι επομένως απολύτως θεμιτό να ελέγχονται οι όροι ενός διαγωνισμού. Είναι επίσης θεμιτό να ασκείται αυστηρή κριτική στη δημοτική αρχή. Είναι, όμως, κάτι εντελώς διαφορετικό να προεξοφλείται ως βεβαιότητα ότι ο ανταγωνισμός έχει περιοριστεί πριν ακόμη ανοίξουν οι προσφορές.
Σε λίγο καιρό δεν θα χρειάζονται εκτιμήσεις. Θα υπάρχουν τα πραγματικά αποτελέσματα του διαγωνισμού και αυτά θα δώσουν την απάντηση.
Γι’ αυτό και η ζωντανή μετάδοση που ζητήθηκε αποδείχθηκε τελικά η καλύτερη επιλογή.
Όχι επειδή δικαίωσε τη δημοτική αρχή ή επειδή εξέθεσε την αντιπολίτευση. Αλλά επειδή έδωσε στους πολίτες τη δυνατότητα να ακούσουν ολόκληρη τη συζήτηση και όχι αποσπάσματά της.
Και όταν μια συζήτηση ακούγεται ολόκληρη, οι αντιφάσεις γίνονται πολύ πιο δύσκολο να κρυφτούν πίσω από ένα σύνθημα.
Η επιλογή της δημοτικής αρχής είναι πλέον καθαρή και έχει τεθεί δημόσια στην κρίση των Λαρισαίων: περισσότερες εκτάσεις πρασίνου, περισσότερες εργασίες, ουσιαστική υποστήριξη μιας υποστελεχωμένης υπηρεσίας και ανοιχτός διεθνής διαγωνισμός.
Τα υπόλοιπα θα κριθούν από τη διαδικασία, από τις προσφορές που θα κατατεθούν και τελικά από το αποτέλεσμα.
Γιατί στο τέλος η συζήτηση για το πράσινο δεν θα κριθεί μόνο μέσα στην αίθουσα της Δημοτικής Επιτροπής.
Θα κριθεί πρωτίστως εκεί όπου έχει πραγματική σημασία: στα πάρκα, στις πλατείες, στους δρόμους και στις γειτονιές της Λάρισας.
