«Προτίθεστε να αναλάβετε πρωτοβουλία για την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου, ώστε οι βιολογικές καλλιέργειες να αξιολογούνται διακριτά από τις συμβατικές για την ένταξή τους στις Κρατικές Οικονομικές Ενισχύσεις, λαμβάνοντας υπόψη τους περιορισμούς που διέπουν τη βιολογική παραγωγή;».
Το παραπάνω ερώτημα θέτει ο Γενικός Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης, κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, με επίκαιρη ερώτησή του στον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Μαργαρίτη Σχοινά, με την οποία επανέρχεται στο ζήτημα της στήριξης των βιοκαλλιεργητών μήλου Ελασσόνας, ζητώντας την ενίσχυσή τους για την σχεδόν ολοκληρωτική απώλεια της παραγωγής τους το 2025.
Ο Θεσσαλός πολιτικός είχε επισημάνει το πρόβλημα μέσω του κοινοβουλευτικού ελέγχου, τον περασμένο Ιούνιο, μετά την ενημέρωση που είχε στο πλαίσιο του ανοιχτού διαλόγου με παραγωγούς της Ελασσόνας. Μετά την απάντηση που έλαβε προχώρησε στην κατάθεση επίκαιρης ερώτησης στην οποία τονίζει ότι «με την υπ’ αριθμ. 6369/22.06.2026 ερώτησή μου είχα αναδείξει την ανάγκη στήριξης των βιοκαλλιεργητών μήλου του Δήμου Ελασσόνας, οι οποίοι το 2025 υπέστησαν σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή της παραγωγής τους, με την απώλεια να αγγίζει το 90% λόγω έξαρσης του φουζικλαδίου.
Όπως τεκμηριώνεται και σε σχετική έκθεση του Καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας κ. Γ. Νάνου, κατόπιν αυτοψίας με τη ΔΑΟΚ Λάρισας, οι παρατεταμένες ανοιξιάτικες υγρασίες μετά την άνθιση προκάλεσαν ακαρπία και φυλλόπτωση. Οι βιοκαλλιεργητές, όμως, σε αντίθεση με τους παραγωγούς συμβατικής καλλιέργειας, δεν έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν χημικά-θεραπευτικά σκευάσματα για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της ασθένειας.
Στην απάντηση που έλαβα από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, κατόπιν ενημέρωσης του ΕΛΓΑ, επισημαίνεται ότι για την ένταξη μιας ζημιάς στις Κρατικές Οικονομικές Ενισχύσεις (Κ.Ο.Ε.) απαιτείται, μεταξύ άλλων, η απώλεια παραγωγής κατά είδος προϊόντος να υπερβαίνει το 30% σε επίπεδο νομού. Παράλληλα, ο ΕΛΓΑ αναγνωρίζει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί, υπογραμμίζει όμως ότι δεν μπορεί να τροποποιήσει τους όρους και τις προϋποθέσεις χορήγησης των ενισχύσεων, καθώς αυτοί απορρέουν από το υφιστάμενο εθνικό και ενωσιακό θεσμικό πλαίσιο.
Η απάντηση αυτή επιβεβαιώνει, ουσιαστικά, το πρόβλημα που είχαμε εξαρχής επισημάνει. Η βιολογική παραγωγή εξετάζεται ενιαία με τη συμβατική, παρά το γεγονός ότι διέπεται από αυστηρότερους περιορισμούς ως προς τα μέσα φυτοπροστασίας. Έτσι, τα περίπου 250 στρέμματα βιολογικών μηλεώνων, αν και αποτελούν το 80% των βιολογικών μήλων του νομού που υπέστησαν σχεδόν καθολική ζημιά, είναι πρακτικά αδύνατον, καθώς συνυπολογίζονται με τα συμβατικά μήλα, να προσεγγίσουν το απαιτούμενο ποσοστό ζημιάς 30% επί του συνόλου της παραγωγής μήλου του νομού».
Καταλήγοντας ο Μάξιμος Χαρακόπουλος υπογραμμίζει ότι «εφόσον, λοιπόν, ο ίδιος ο ΕΛΓΑ δηλώνει ότι αδυνατεί, με βάση το ισχύον πλαίσιο, να αντιμετωπίσει τη συγκεκριμένη αδικία, καθίσταται αναγκαία η ανάληψη πολιτικής πρωτοβουλίας για την αλλαγή του, ώστε οι βιολογικές καλλιέργειες να εντάσσονται στις Κ.Ο.Ε. αυτόνομα και όχι συνυπολογιζόμενες με τις συμβατικές».
