Ο Σύλλογος Απανταχού Αποδήμων Σκαμνιωτών σε σχετική ανακοίνωση “εκφράζει την έντονη ανησυχία και αγανάκτησή του για την πολυήμερη διακοπή των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών που έπληξε τη Σκαμνιά και ευρύτερα ορεινές περιοχές, μεταξύ των οποίων η Καρυά και η Καλλιπεύκη”, και σημειώνει αναλυτικά:
Για περίπου πέντε ημέρες, (αποκαταστάθηκε την Κυριακή 23-8-2026), υπήρξε πλήρης αδυναμία χρήσης σταθερής τηλεφωνίας, κινητής τηλεφωνίας και internet.
Το γεγονός αυτό δημιούργησε μια κατάσταση πραγματικής απομόνωσης για τους κατοίκους και τους επισκέπτες των χωριών.
Οικογένειες αδυνατούσαν να επικοινωνήσουν με τα παιδιά τους και παιδιά με τους ηλικιωμένους γονείς τους. Άνθρωποι που ζουν μόνοι τους, ηλικιωμένοι και ευάλωτοι κάτοικοι βρέθηκαν χωρίς ένα βασικό μέσο επικοινωνίας. Εργαζόμενοι που απασχολούνταν εξ αποστάσεως αυτές τις ημέρες, αντιμετώπισαν σοβαρά προβλήματα στην άσκηση των επαγγελματικών τους υποχρεώσεων.
Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το ζήτημα της δυνατότητας επικοινωνίας σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Όταν μια ορεινή περιοχή μένει για ημέρες χωρίς τηλεπικοινωνιακή κάλυψη, δεν τίθεται μόνο θέμα εξυπηρέτησης των κατοίκων, αλλά και θέμα ασφάλειας και προστασίας της ανθρώπινης ζωής, ζήτημα δηλαδή ζωής και θανάτου.
Η ενημέρωση των κατοίκων είναι υποχρέωση και όχι επιλογή.
Ο Σύλλογος θεωρεί εξίσου σοβαρό το γεγονός ότι, παρά τη διάρκεια και τη σοβαρότητα του προβλήματος, δεν υπήρξε, η απαιτούμενη έγκαιρη και ουσιαστική ενημέρωση για την αιτία της διακοπής, τον εκτιμώμενο χρόνο αποκατάστασης και τα μέτρα που λαμβάνονταν.
Η ενημέρωση δεν μπορεί να περιορίζεται σε μια γενική αναφορά σε «τεχνική βλάβη» με τον απρόσωπο τηλεφωνητή στα τηλεφωνήματα που έγιναν διανύοντας χιλιόμετρα για να βρεθεί σήμα, όταν το πρόβλημα επηρεάζει για ημέρες την καθημερινότητα και την ασφάλεια μιας ολόκληρης περιοχής.
Η Σκαμνιά και τα υπόλοιπα ορεινά χωριά δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως περιοχές δεύτερης κατηγορίας.
Η γεωγραφική απόσταση και ο ορεινός χαρακτήρας των χωριών δεν μπορεί να σημαίνουν χαμηλότερο επίπεδο τηλεπικοινωνιακής κάλυψης, ελλιπή ενημέρωση ή μειωμένη προστασία σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.
Σε μια εποχή κατά την οποία η πολιτεία και η κοινωνία επενδύουν στην ψηφιακή μετάβαση, στην τηλεργασία και στις ψηφιακές υπηρεσίες, είναι οξύμωρο ολόκληρες περιοχές να μπορούν να μείνουν για ημέρες χωρίς βασικά μέσα επικοινωνίας.
Για τον Σύλλογο, το συγκεκριμένο περιστατικό δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί απλώς ως ένα πρόβλημα που κάποια στιγμή αποκαταστάθηκε.
Πρέπει να αποτελέσει αφορμή για έλεγχο, απαντήσεις, διορθωτικές ενέργειες και ουσιαστικό σχεδιασμό, ώστε να μην επαναληφθεί.
Η επικοινωνία δεν είναι πολυτέλεια.
Είναι βασική υποδομή. Είναι δικαίωμα. Και στις ορεινές περιοχές είναι, πάνω απ’ όλα, ζήτημα ασφάλειας.
