Ο Καθηγητής Αλέξανδρος Παπαχατζής και Πρόεδρος του Τμήματος Γεωπονίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, παραβρέθηκε ως ο θεσμοθετημένος Τομεάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης της “Ελληνικής Λύσης”, εκπροσωπώντας επίσημα τον Πρόεδρο Κυριάκο Βελόπουλο, στο “4ο Αντάμωμα των Απανταχού Γαλανοβρυσιωτών” που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 22 Αυγούστου στην κεντρική Πλατεία της Γαλανόβρυσης Ελασσόνας.
Η συνύπαρξη Ποντίων, Κοπατσαραίων και Θρακιωτών στη Γαλανόβρυση Ελασσόνας, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα πολιτισμικού μωσαϊκού, όπου διαφορετικές ελληνικές πληθυσμιακές ομάδες ρίζωσαν, αλληλεπίδρασαν και διαμόρφωσαν τη σύγχρονη ταυτότητα της περιοχής.
Η Γαλανόβρυση (μαζί με το γειτονικό Στεφανόβουνο αποτελούσαν παλαιότερα την κοινότητα Αραδοσιβίων), έγινε σημείο συνάντησης της προσφυγιάς και της εγχώριας μετακινούμενης κτηνοτροφίας, όπου ξεχειμωνιάζαν τα κοπάδια τους.
Η φράση από αυτό το γνωστό και σημαδιακό ποντιακό τραγούδι «στα ξένα είμαι Έλληνας και στην Ελλάδα ξένος», που χρησιμοποίησε, αλλά και χόρεψε ο κος Παπαχατζής, κανονικά, εκφράζει την πικρία του ξενιτεμένου. Στη δημόσια όμως συζήτηση που είχε με τους θαμώνες στην Πλατεία του χωριού, το συνέδεσε με την αγωνία για το πρόβλημα του δημογραφικού μας και τις αθρόες, ανεξέλεγκτες μεταναστευτικές ροές που πλημμυρίζουν την Ελλάδα, φέρνοντας στο προσκήνιο φόβους για την αλλοίωση της ταυτότητας της χώρας μας.
Βαρυσήμαντη ήταν και η δήλωση του Καθηγητή, που μας επεσήμανε:
«Οι Έλληνες έφυγαν κατά χιλιάδες στο εξωτερικό στα χρόνια της κρίσης, νιώθοντας συχνά ξένοι μακριά από την πατρίδα. Οι αυξημένες όμως αφίξεις μεταναστών και προσφύγων στα σύνορα, δημιουργούν αίσθηση ανασφάλειας σε μέρος του πληθυσμού μας. Ενώ η έλλειψη ενός αυστηρού ελέγχου, αλλάζει την εικόνα των τοπικών κοινωνιών.
Όταν στην Ελλάδα πλέον, καταγράφονται περισσότεροι θάνατοι από γεννήσεις κάθε χρόνο, με αποτέλεσμα ο ντόπιος πληθυσμός να γερνάει γρήγορα και παρόλο που μερικοί βλέπουν την εισαγωγή μεταναστών, ως αναγκαία για την κάλυψη θέσεων εργασίας, πολύ φοβάμαι ότι σε μερικά χρόνια, θα νιώθουμε “ξένοι στον τόπο μας”!».
