Σε σοβαρή δοκιμασία τίθεται η υπομονή χιλιάδων πολιτών και επαγγελματιών που προχωρούν στην αγορά νέων ή μεταχειρισμένων αυτοκινήτων και μοτοσικλετών, καθώς εν μέσω της θερινής περιόδου καταγράφονται έντονες ελλείψεις σε πινακίδες κυκλοφορίας στις αρμόδιες διευθύνσεις μεταφορών.
Η πρωτοφανής αυτή αρρυθμία στην αγορά αποδίδεται στην έλλειψη πρώτης ύλης και συγκεκριμένα τσίγκου (αλουμινίου/μετάλλου), με αποτέλεσμα να καθυστερεί η διαδικασία έκδοσης αδειών και ταξινόμησης των οχημάτων.
Το ζήτημα δημιουργεί σημαντικές καθυστερήσεις στην παράδοση οχημάτων στους ιδιοκτήτες τους σε μια εποχή αυξημένης κινητικότητας, φέρνοντας ξανά στην επιφάνεια χρόνιες παθογένειες του κρατικού μηχανισμού στον τομέα των προμηθειών.
Για το μέγεθος του προβλήματος και τις αιτίες που οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο τοποθετήθηκε ο συγκοινωνιολόγος και πολιτικός μηχανικός Σταύρος Κωνσταντινίδης, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1. Ο κ. Κωνσταντινίδης έκανε λόγο για ξεκάθαρη αδυναμία έγκαιρου προγραμματισμού από την πλευρά της πολιτείας.
«Δεν μπόρεσε το Υπουργείο Μεταφορών να προλάβει την παραγγελία του τσίγκου. Μιλάμε για αστοχία του ελληνικού δημοσίου. Πάντα καθυστερούμε τα έργα και τις προμήθειες», τόνισε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι οι καθυστερήσεις αυτές συχνά επιτείνονται από τη δαιδαλώδη γραφειοκρατία. Παράλληλα, άσκησε κριτική στη δομή και τη λειτουργία των αρμόδιων υπηρεσιών, σημειώνοντας πως «σε έναν διαγωνισμό του δημοσίου μπορεί να κάνει ένσταση ένας ανταγωνιστής και να καταπέσει ο διαγωνισμός. Το Υπουργείο Μεταφορών είναι ένα παλιομοδίτικο υπουργείο το οποίο ούτε καν το κυκλοφοριακό δεν μπορεί να παρακολουθήσει».
Το χρόνιο πρόβλημα των διαγωνισμών και οι κατεπείγουσες αναθέσεις
Η τρέχουσα έλλειψη δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό, καθώς το συγκεκριμένο πρόβλημα έχει καταγραφεί επανειλημμένα και στο παρελθόν. Οι διαγωνιστικές διαδικασίες του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών για την προμήθεια μεταλλικών πινακίδων συχνά προσκρούουν σε συνεχείς νομικές εμπλοκές, προσφυγές και ενστάσεις μεταξύ των συμμετεχόντων επιχειρηματικών σχημάτων.
Αυτές οι δικαστικές διαμάχες «παγώνουν» για μήνες την εξέλιξη των συμβάσεων, οδηγώντας σε πλήρη εξάντληση των υφιστάμενων αποθεμάτων. Ως αποτέλεσμα, η διοίκηση αναγκάζεται συστηματικά να καταφεύγει σε διαδικασίες κατεπείγουσας ανάθεσης προκειμένου να καλυφθούν προσωρινά τα κενά και να αποκατασταθεί η ροή εφοδιασμού των υπηρεσιών, μέχρι να ολοκληρωθεί ένας νέος οριστικός διαγωνισμός.
