Η κατάρα επιτέλους “έσπασε”! Μετά από 18 μετάλλια και πέντε χαμένους τελικούς σε μεγάλες διοργανώσεις, η εθνική υδατοσφαίρισης ανδρών έφτασε στην κορυφή, κατακτώντας το τρόπαιο στο World Cup.
Οι… ghostbusters του Θοδωρή Βλάχου νίκησαν 15-14 την Ουγγαρία στον συγκλονιστικό τελικό του Σίδνεϊ, με τον Δημήτρη Σκουμπάκη να κάνει παιχνίδι καριέρας με πέντε γκολ και τον Στέλιο Αργυρόπουλο να βάζει την “υπογραφή” στο θρίαμβο, με το νικητήριο γκολ δώδεκα δευτερόλεπτα πριν τη λήξη. Το 2026 αποδείχθηκε τελικά η χρονιά που έδωσε σε αυτή την ομάδα όσα της έλειπαν, όσα δικαιούνταν οι νυν και οι παλαιότεροι “εργάτες” του ελληνικού πόλο.
Ο Κώστας Κάκαρης ήταν ο πρωταγωνιστής στα πρώτα λεπτά, με μία απίθανη ασίστ στον Παπαναστασίου (ενώ ήταν κλεισμένος από τρεις αμυντικούς) και ένα προσωπικό γκολ από τα 2μ., δίνοντας προβάδισμα 3-1 στην εθνική. Ενας “κεραυνός” του Σκουμπάκη από την περιφέρεια και μία φανταστική ομαδική συνεργασία, που έβγαλε τον Γαρδίκα μόνο απέναντι στον Τσόμα, έφεραν το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα στο +3 (5-2), περίπου δύο λεπτά πριν τελειώσει η πρώτη περίοδος.
Οι Μαγυάροι αντέδρασαν και πλησίασαν σε 5-4, με εξαιρετική ατομική ενέργεια του Μάνχερτς και γκολ του Ανταμ Νάγκι στην κόντρα, για να ισοφαρίσουν στη συνέχεια σε 6-6 με τον Βίγκβαρι. Η ελληνική ομάδα ξεκίνησε με 1/5 στον παίκτη παραπάνω, αλλά βρήκε τελικά μία λύση με τον Σκουμπάκη, ο Καλογερόπουλος έκανε σπουδαίο μπλοκ σε άμυνα με αριθμητικό μειονέκτημα και το ημίχρονο ολοκληρώθηκε με την εθνική να προηγείται 7-6.
Οι Μαγυάροι εκμεταλλεύθηκαν την αποτελεσματικότητά τους στον παίκτη παραπάνω και πέρασαν μπροστά στο σκορ για πρώτη φορά (9-8) με τον Ζάλανκι, όμως και η εθνική βελτίωσε αισθητά τα ποσοστά της, με τους Γκιουβέτση και Σκουμπάκη να αξιοποιούν τις αποβολές που κέρδιζε ο Κάκαρης για να ξαναδώσουν προβάδισμα 10-9 στη “γαλανόλευκη”. Ο Βίγκβαρι ισοφάρισε, όμως ο Πούρος με δύσκολο σουτ από την περιφέρεια “έγραψε” το 11-10, με την Ουγγαρία να χάνει στο τέλος του τρίτου οκταλέπτου επίθεση με παίκτη παραπάνω, με κακό τελείωμα του Κόβατς.
Ο Νικολαϊδης στάθηκε άτυχος στο ξεκίνημα της τελευταίας περιόδου, καθώς στη λόμπα που επιχείρησε από τα 2μ. η μπάλα κύλησε παράλληλα με τη γραμμή τέρματος και δεν πέρασε, όμως λίγο αργότερα ο Παπαναστασίου, με διπλή προσπάθεια σε παίκτη παραπάνω, έδωσε “αέρα” δύο τερμάτων στην εθνική.
Ο Ζάλανκι “κεραυνοβόλησε” τον Τζωρτζάτο, όμως ο Σκουμπάκης απάντησε με τον ίδιο τρόπο και μάλιστα εις διπλούν, δίνοντας προβάδισμα νίκης (14-11) στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, 4΄42΄΄ πριν τη λήξη. Πάλι ο Ζάλανκι κράτησε “ζωντανή” την Ουγγαρία και ο Τσόμα απέκρουσε πέναλτι του Σκουμπάκη, αλλά ο Τζωρτζάτος έκανε μεγάλη απόκρουση σε άμυνα με δύο παίκτες λιγότερους. Οι διεθνείς όμως έδειξαν σημάδια κόπωσης, κυρίως στην επίθεση, και ξανά ο Ζάλανκι έφερε τον τελικό στο γκολ (14-13), 2΄24΄΄ πριν το τέλος.
Η εθνική δεν κατάφερνε να απειλήσει και η άμυνα δεν αρκούσε για να διαφυλάξει το προβάδισμα, καθώς ο Μάνχερτς εκμεταλλεύθηκε το double team στον Ζάλανκι και με σουτ από την περιφέρεια ισοφάρισε, 45 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη.
Ο Βλάχος πήρε τάιμ-άουτ, πέρασε δύο φουνταριστούς και ο Κάκαρης κέρδισε αποβολή από τον Βίσμεγκ. Οι διεθνείς γύρισαν ψύχραιμα τη μπάλα και ο Αργυρόπουλος στα δώδεκα δευτερόλεπτα πέτυχε το “χρυσό” γκολ. Ο κορυφαίος του τελικού, Δημήτρης Σκουμπάκης, είπε και την τελευταία λέξη, μπλοκάροντας εντυπωσιακά το τελευταίο σουτ του Μάνχερτς και επισφραγίζοντας τον ελληνικό θρίαμβο.
Τα οκτάλεπτα: 3-5, 3-2, 4-4, 4-4
Διαιτητές: Τσβαρτ (Ολλανδία), Ζανγκ (Κίνα)
ΟΥΓΓΑΡΙΑ (Ζολτ Βάργκα): Τσόμα, Μπούριαν, Μάνχερτς 3, Ακος Νάγκι 1, Βάργκα, Ανταμ Νάγκι 1, Φέκετε 1, Ζάλανκι 4, Κόβατς, Βεντ. Βίγκβαρι 2, Γιάνσικ 1, Γκιάπιας, Βίσμεγκ 1, Σάλαϊ
ΕΛΛΑΔΑ (Θοδωρής Βλάχος): Τζωρτζάτος, Χαλυβόπουλος, Σκουμπάκης 5, Γκιουβέτσης 2, Αργυρόπουλος 2, Παπαναστασίου 2, Πούρος 2, Καλογερόπουλος, Αλαφραγκής, Κάκαρης 1, Νικολαϊδης, Γαρδίκας 1, Ανδρεάδης, Σπάχιτς
** Στην αποστολή της εθνικής στο Σίδνεϊ μετείχε και ο Δημήτρης Χατζής, ο οποίος όμως δεν αγωνίστηκε σε κανένα από τα τρία παιχνίδια.
** Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε η Ιταλία, η οποία επικράτησε 16-10 της Αυστραλίας στον “μικρό” τελικό.
