Στο πλαίσιο της διαβούλευσης του νέου Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τη Βιομηχανία και την Εφοδιαστική Αλυσίδα, το Επιμελητήριο Λάρισας καταθέτει τις παρακάτω προτάσεις:
1.Θεωρούμε ότι προβληματίζει το γεγονός ότι ζητείται σήμερα η αύξηση της εκτός σχεδίου αρτιότητας, όταν η πολιτεία δεν προσφέρει εντός σχεδίου εκτάσεις για τη χωροθέτηση νέων επιχειρήσεων. Κρίνουμε ότι αποτέλεσμα αυτού θα είναι ο περιορισμός της ίδρυσης νέων επιχειρήσεων, ειδικά των μικρών και μεσαίων που αποτελούν την ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Ζητούμε επίσης να ληφθεί υπόψη ο προβληματισμός που κυριαρχεί για τα Data Centers και τις διατάξεις αποθήκευσης της ηλεκτρικής ενέργειας.
2.Παράλληλα κρίνουμε ότι απαιτείται περαιτέρω εξειδίκευση του Σχεδίου στα αντικείμενα της βιομηχανίας και την εφοδιαστικής. Το καταληκτικό εδάφιο των Σκοπών του Σχεδίου περί «…προς την κατεύθυνση της βιώσιμης ανάπτυξης, η οποία περιλαμβάνει τρεις διαστάσεις: την προστασία του περιβάλλοντος, την κοινωνική ισότητα και συνοχή, την οικονομική ευημερία και την ανάπτυξη» θα μπορούσε να αποτελεί καταληκτικό εδάφιο του Σχεδίου της Εθνικής Χωρικής Στρατηγικής, στην περίπτωση όμως του Σχεδίου για τη βιομηχανία και την εφοδιαστική κρίνουμε ότι όφειλε να είναι πιο ειδικό.
3.Επιπλέον καθώς θεωρούμε ότι ο όρος «Εφοδιαστική» αναφέρεται κυρίως στην διανομή (κατανάλωση), θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί ο όρος «εμπορευματικό κέντρο» που αναφέρεται πρωτίστως στη συλλογή (παραγωγή) και διευκολύνει σημαντικά, ιδιαίτερα τις μικρομεσαίες εξαγωγικές επιχειρήσεις με τις παρεχόμενες υπηρεσίες του.
4.Αναφορικά με τη διατύπωση της παρ. 1 εδ. ιε. του άρθρου 1 «Ορεινός χώρος: Περιοχές με υψόμετρο άνω των 600 μ.» σημειώνουμε ότι η ορεινότητα ενός χώρου δεν προσδιορίζεται μόνο από το υψόμετρο αλλά και από την κλίση του εδάφους.
Η Ελληνική Στατιστική Αρχή έχει προσδιορίσει με αποδεκτή επιστημονική μεθοδολογία όλη την Ελληνική επικράτεια ανά Δημοτική Κοινότητα ή Δημοτική Ενότητα ή Δήμο, ως προς την ορεινότητά της, και με βάση αυτόν τον χαρακτηρισμό εφαρμόζονται πολιτικές από άλλα Υπουργεία όπως η ενίσχυση ορεινών και μειονεκτικών περιοχών.
Ειδικά για τις οικονομικές δραστηριότητες της βιομηχανίας και της εφοδιαστικής οι οποίες αναζητούν κατά το δυνατόν επίπεδες επιφάνειες για την ανάπτυξή τους, αποτελεί ζήτημα κρίσιμης σημασίας.
Για τις δραστηριότητες αυτές θεωρούμε ότι όμοια μειονεκτήματα παρουσιάζει και ο ημιορεινός χώρος.
Επιπλέον η ερημοποίηση του ορεινού και του ημιορεινού χώρου αποτελεί κρίσιμο ζήτημα για το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας και ειδικότερα για τις επαρχίες της ΠΕ Λάρισας.
Για τους λόγους αυτούς ζητούμε την αντικατάσταση της παρ. 1 εδ. ιε. του άρθρου 1 «Ορεινός χώρος: Περιοχές με υψόμετρο άνω των 600 μ.» ως ακολούθως:
«Ορεινός και Ημιορεινός χώρος: Τα γεωγραφικά όρια των Δημοτικών Κοινοτήτων της ηπειρωτικής χώρας που έχουν χαρακτηριστεί ως Ορεινές και Ημιορεινές από την ΕΛΣΤΑΤ».
5.Στο ίδιο άρθρο 1 παρ. 1, εδ. το περιεχόμενο του όρου «ιδ. Περιαστικές ζώνες: Ζώνες που περιβάλλουν τους οικισμούς, σε απόσταση τέτοια που να καθιστά πιθανές τις άμεσες οχλήσεις των οικιστικών δραστηριοτήτων από τη βιομηχανική δραστηριότητα» θα πρέπει να διευκρινιστεί περαιτέρω εις όσον αφορά την τιμή της απόστασης και ενδεχομένως με διαβάθμιση ανάλογα με το δυναμικό των μονάδων.
6.Η Ομαδοποίηση των Περιφερειακών Ενοτήτων (Π.Ε.) της Χώρας στο άρθρο 4 με βάση τη βιομηχανία σε τέσσερις Ομάδες (κατηγορίες), για τις οποίες προσδιορίζονται κατευθύνσεις χωροταξικής πολιτικής με βάση την επιδίωξη και το επίπεδο ανάπτυξης της βιομηχανίας, θα πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω .
Είναι αυτονόητο ότι άλλα ζητήματα τίθενται για τις αναπτυγμένες περιοχές και άλλα για τις αναπτυσσόμενες, οι οποίες στο Σχέδιο τίθενται στην ίδια Ομάδα Β, καθώς είναι και άλλοι οι τρόποι αντιμετώπισής τους. Σε καμία θεώρηση οντοτήτων οι αναπτυγμένες και οι αναπτυσσόμενες δεν εντάσσονται στην ίδια κατηγορία.
Για το λόγο αυτό θεωρούμε ότι θα πρέπει να αποτελέσουν ξεχωριστές κατηγορίες.
Επιπλέον στην Ομάδα Β θα πρέπει να προστεθεί η κατεύθυνση:
….) Ενίσχυση της δυνατότητας χωροθέτησης Ε.Π.Μ.Μ.Μ. για υφιστάμενες μονάδες ή μονάδες με χωροθετική εξάρτηση από πρώτες ύλες.
Αντίστοιχα, η Ομαδοποίηση των Περιφερειακών Ενοτήτων (Π.Ε.) της Χώρας στο άρθρο 5, σε πέντε (5) ομάδες ανάλογα με το μέγεθος εφοδιαστικής δραστηριότητας που συγκεντρώνουν και τον ρόλο τους, είναι ακόμα περισσότερο προβληματική σε σχέση με την κατηγοριοποίηση με βάση την βιομηχανία.
Για παράδειγμα στην «Ομάδα Γ: Ενδιάμεσα Εφοδιαστικά κέντρα διαπεριφερειακής εμβέλειας», περιλαμβάνονται και οι Περιφερειακές Ενότητες Καβάλας και Έβρου, όταν είναι γνωστό στον καθένα ότι οι οικισμοί Καβάλας και Αλεξανδρούπολης με τους λιμένες τους και τις μεταφορικές συνδέσεις τους, επιδιώκεται να γίνουν πύλες εισόδου/εξόδου για τις χώρες της Ανατολικής Βαλκανικής και όχι μόνο. Αυτό συμβαίνει γιατί ο όρος εφοδιαστικής, παρά τον ορισμό που δίνεται στο άρθρο 1, θα έπρεπε να συμπεριλαμβάνει το διαμετακομιστικό εμπόριο ή τις εξαγωγές, όπως έχουμε αναφέρει και σε προηγούμενη παράγραφο.
Όμοια, όσον αφορά στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας εντάσσεται και αυτή στην ίδια «Ομάδα Γ» παρά την δυναμικότητα των μεταποιητικών επιχειρήσεων του
πρωτογενή τομέα της θεσσαλικής αγροτικής ενδοχώρας και τον κυρίαρχο εξαγωγικό προσανατολισμό τους.
Θεωρούμε λοιπόν ότι τουλάχιστον η Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας θα πρέπει να ενταχθεί στην Ομάδα Β περί «Μεγάλα εφοδιαστικά κέντρα και πύλες εισόδου» και να μετονομαστεί αυτή σε «Ομάδα Β: Μεγάλα εφοδιαστικά κέντρα και πύλες εισόδου/εξόδου». Θυμίζουμε ότι ο ΟΣΕ προγραμματίζει στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας την ανάπτυξη μεγάλου εμπορευματικού κέντρου σε έκταση 400 στρεμμάτων με τη μέθοδο της σύμβασης παραχώρησης.
7.Στο άρθρο 7 παρ. 4 θα πρέπει να διευκρινιστεί ποιες είναι οι «αγροτικές πρώτες ύλες ιδιαίτερα ευπαθείς στη μεταφορά» και ποιο είναι το αρμόδιο γνωμοδοτικό όργανο στις Διευθύνσεις Αγροτικής Ανάπτυξης των οικείων Περιφερειακών Ενοτήτων για την υπαγωγή ή μη μιας μονάδας στην κατηγορία αυτής της παραγράφου π.χ. Δ/ντής διεύθυνσης, ΠΕΧΩΠ ΠΕ κλπ.
8.Στο άρθρο 10 παρ. 5, διαφωνούμε με την αύξηση της αρτιότητας σε 10 στρέμματα, καθώς πρόκειται για περιοχές για τις οποίες έχουν ήδη καθοριστεί ζώνες εγκατάστασης παραγωγικών δραστηριοτήτων μεταποίησης και εφοδιαστικής/εμπορίου, με Σχέδια που είχαν εγκριθεί με προηγούμενους νόμους (ΓΠΣ/ΣΧΟΟΑΠ/ΖΟΕ), και είχαν ακολουθηθεί για την σύνταξή τους όλες οι απαιτούμενες διαδικασίες.
Τα εκπονούμενα σήμερα ή μελλοντικά Τοπικά ή Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια θα αναθεωρήσουν αυτά και θα θέσουν νέα όρια αρτιότητας, κατόπιν μελέτης των τοπικών δεδομένων όπως μεγέθη γεωτεμαχίων κλπ..
Η οριζόντια αύξηση της αρτιότητας στα 10 στρέμματα χωρίς αιτιολόγηση της τιμής είναι αυθαίρετη, και στην περίπτωση που έχουν ήδη καθοριστεί χρήσεις γης καταχρηστική. Για τους λόγους αυτούς είναι για εμάς μη αποδεκτή και ζητούμε την απάλειψη της σχετικής παραγράφου.
Στο δε εδάφιο β’, θα πρέπει να προστεθεί ο όρος «ημιορεινό» και από
«β) Τα ισχύοντα σήμερα πολεοδομικά μεγέθη αρτιότητας δύνανται να διατηρηθούν ως έχουν στον ορεινό χώρο και στις ομάδες ΙΙ: Μεγάλα νησιά και ΙΙΙ: Λοιπά κατοικημένα νησιά των νησιωτικών περιοχών, με εξαίρεση της διατάξεις που αφορούν παρεκκλίσεις ως προς το ποσοστό κάλυψης.»
να διαμορφωθεί ως ακολούθως:
«β) Τα ισχύοντα σήμερα πολεοδομικά μεγέθη διατηρούνται ως έχουν στον ορεινό και ημιορεινό χώρο, και στις ομάδες ΙΙ: Μεγάλα νησιά και ΙΙΙ: Λοιπά κατοικημένα νησιά των νησιωτικών περιοχών, μέχρι την έγκριση Τοπικών ή Ειδικών Πολεοδομικών Σχεδίων τα οποία θα τα επανακαθορίσουν.»
Επίσης στο εδάφιο β’, της παρ. 4 προτείνουμε από:
β) Τα ισχύοντα σήμερα πολεοδομικά μεγέθη αρτιότητας δύνανται να διατηρηθούν ως έχουν στον ορεινό χώρο και στις ομάδες ΙΙ: Μεγάλα νησιά και
ΙΙΙ: Λοιπά κατοικημένα νησιά των νησιωτικών περιοχών, με εξαίρεση της διατάξεις που αφορούν παρεκκλίσεις ως προς το ποσοστό κάλυψης.
να αντικατασταθεί επίσης σε:
«β) Τα ισχύοντα σήμερα πολεοδομικά μεγέθη διατηρούνται ως έχουν στον ορεινό και ημιορεινό χώρο, και στις ομάδες ΙΙ: Μεγάλα νησιά και ΙΙΙ: Λοιπά κατοικημένα νησιά των νησιωτικών περιοχών, μέχρι την έγκριση Τοπικών ή Ειδικών Πολεοδομικών Σχεδίων τα οποία θα τα επανακαθορίσουν.»
Συμπερασματικά, θεωρούμε ότι οι ως άνω αναφερόμενες αλλαγές θα συμβάλουν στους σκοπούς του Σχεδίου, όπως αυτοί τίθενται στο άρθρο 1 περί «…προς την κατεύθυνση της βιώσιμης ανάπτυξης, η οποία περιλαμβάνει τρεις διαστάσεις: την προστασία του περιβάλλοντος, την κοινωνική ισότητα και συνοχή, την οικονομική ευημερία και την ανάπτυξη», και ζητούμε την υιοθέτησή τους.
