Σε… ποταμάκι έχει μετατραπεί ο Πηνειός ποταμός, ο οποίος διασχίζει το θεσσαλικό κάμπο. Είναι ο τρίτος ποταμός της χώρας σε μήκος και εκβάλλει στο Αιγαίο πέλαγος δημιουργώντας ένα εκτεταμένο Δέλτα.
Ο φακός του ΑΠΕ-ΜΠΕ βρέθηκε στη γέφυρα Βαλομανδρίου όπου οι φωτογραφίες αποτυπώνουν το μέγεθος του προβλήματος, καθώς είναι εμφανής η πτώση της ροής του. Στη γέφυρα προς Καρδίτσα, στο ύψος της κοινότητας Γλίνους, η ροή κινείται σε φυσιολογικά επίπεδα για την εποχή.
Μιλώντας στο Αθηναϊκό -Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων για αυτή την εικόνα, ο καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του πανεπιστημίου Θεσσαλίας Νικήτας Μυλόπουλος, τονίζει πως η μείωση της παροχής του Πηνειού ποταμού και η δραματική πτώση της στάθμης του υπόγειου ορίζοντα αποτελούν κορυφαίες εκδηλώσεις του γεγονότος ότι κάθε χρόνο, ένα σημαντικό τμήμα του μόνιμου φυσικού κεφαλαίου της Θεσσαλίας, το οποίο αξίζει να σημειωθεί ότι χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια για να δημιουργηθεί, εξαντλείται λόγω των αυξημένων αγροτικών κυρίως δραστηριοτήτων.
Το υδατικό πρόβλημα που ούτως ή άλλως υφίσταται σε όλες τις πεδινές λεκάνες της Θεσσαλίας, (Πηνειού αλλά και Κάρλας) θα οξυνθεί. Εντονότερα θα είναι φυσικά τα προβλήματα στις περιοχές που υδρεύονται και αρδεύονται από επιφανειακούς ταμιευτήρες, όπου το πρόβλημα της ανομβρίας είναι πιο άμεσο και οξύ.
Στις περιοχές των γεωτρήσεων, το ήδη εντονότατο πρόβλημα της πτώσης στάθμης του υπόγειου νερού θα οξυνθεί επίσης, αλλά με μία σχετική καθυστέρηση. Βέβαια, στις τελευταίες περιοχές δεν πρέπει να ξεχνάμε και το θέμα της ποιότητας του νερού, που είναι εξαιρετικά υποβαθμισμένη, υπογραμμίζει επίσης.
Για να καταλήξει τονίζοντας ο κ. Μυλόπουλος: «Ο Πηνειός, ένας από τους πιο σημαντικούς ελληνικούς ποταμούς με τη μεγαλύτερη υδρολογική λεκάνη έκτασης 9.747 m², είναι η πιο εμφανής απόδειξη της διατάραξης του υδατικού ισοζυγίου της λεκάνης αυτής με εντονότατα τα σημάδια τόσο της μείωσης της παροχής του, όσο και της ποιοτικής υποβάθμισης των νερών του, καθώς λειτουργεί ως αποδέκτης κάθε είδους αποβλήτων.
Εδώ θα πρέπει προκαταβολικά να διευκρινίσω ότι το ποσοτικό με το ποιοτικό πρόβλημα είναι αλληλένδετα καθώς: οι αιτίες που τα ορίζουν είναι παρόμοιες, αν όχι ταυτόσημες (πχ η υπερεντατική γεωργική δραστηριότητα εξάντλησε τα υδατικά αποθέματα της λεκάνης απορροής και ταυτόχρονα επιβάρυνε ποιοτικά το νερό με τα φυτοφάρμακα κλπ) και η ποιοτική υποβάθμιση είναι αποτέλεσμα και της ποσοτικής εξάντλησης αφού οι ίδιες ποσότητες ρύπων εμφανίζονται σε πολύ μεγαλύτερες συγκεντρώσεις όταν μειώνεται ο όγκος του νερού».
