Πρωτοβουλία υψηλού κοινοβουλευτικού ελέγχου αναλαμβάνει η Ευαγγελία Λιακούλη, Βουλευτής Λάρισας, Τομεάρχης Δικαιοσύνης, Θεσμών και Διαφάνειας του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής και Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Συνταγματικής Αναθεώρησης, αναφορικά με το μείζονος σημασίας ζήτημα των σαρωτικών αλλαγών που επιφέρει η πρόσφατη ψήφιση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τις Νέες Γονιδιωματικές Τεχνικές (NGTs), σε συνδυασμό με την ενεργοποίηση της εμπορικής συμφωνίας EU-Mercosur και την επίσημη προώθηση των «εναλλακτικών πρωτεϊνών» που οδηγούν στην εντομοφαγία, με σοβαρές συνέπειες τόσο στον αγροτικό χώρο , όσο και στους καταναλωτές.
Η Ε. Λιακούλη, προερχόμενη κι εκπροσωπώντας την καρδιά της ελληνικής αγροτικής παραγωγής, τη Λάρισα και τη Θεσσαλία, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για «μια πρωτοφανή ιστορική ειρωνεία που εξελίσσεται εις βάρος των παραγωγών και των καταναλωτών», τονίζοντας τα εξής:
«Βρισκόμαστε ενώπιον μίας πρωτοφανούς ιστορικής ειρωνείας: την ώρα που η κλιματική κατάρρευση παύει να αποτελεί ένα μακρινό σενάριο επιστημονικής φαντασίας και εκδηλώνεται βίαια μέσα από ερημοποιήσεις εδαφών, παρατεταμένες ξηρασίες και καταστροφικές πλημμύρες που ισοπεδώνουν την παραγωγική βάση της Ευρώπης, η απάντηση των Βρυξελλών δεν είναι η θωράκιση του παραδοσιακού ιστού της υπαίθρου.
Αντίθετα, επιλέγεται μια δήθεν φυγή προς τα εμπρός, μια τυφλή πίστη σε τεχνοκρατικά παλίμψηστα και σε μια βιομηχανική αναδιάρθρωση της ίδιας της έννοιας της διατροφής, η οποία απειλεί να αφανίσει τον μικρό και μεσαίο παραγωγό.
Η πρόσφατη υπερψήφιση του κανονισμού για τις Νέες Γονιδιωματικές Τεχνικές (NGTs) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αποτελεί το πιο πρόσφατο σύμπτωμα αυτής της βαθιάς θεσμικής μυωπίας.
Με το πρόσχημα της δημιουργίας φυτών ανθεκτικών στην κλιματική κρίση, η ευρωπαϊκή δεξιά και τα επιχειρηματικά λόμπι, άνοιξαν την κερκόπορτα για την απορρύθμιση της αγοράς των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών, υποσκάπτοντας θεμελιωδώς την αρχή της προφύλαξης.
Η δημιουργία της κατηγορίας NGT-1, η οποία εξισώνει τα τροποποιημένα φυτά με τα συμβατικά και περιορίζει την υποχρέωση σαφούς επισήμανσης, δεν αποτελεί θρίαμβο της καινοτομίας, αλλά θρίαμβο των πατεντώνκαι των νέων συμφερόντων που τις ακολουθούν…
Η νομική και οικονομική πραγματικότητα πίσω από αυτή την απόφαση είναι αμείλικτη. Όταν οι σπόροι και τα γενετικά χαρακτηριστικά των φυτών μετατρέπονται σε βιομηχανικές εφευρέσεις προστατευμένες από δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, ο αγρότης παύει να είναι αυτόνομος παραγωγός και μετατρέπεται σε έναν έμμισθο δουλοπάροικο των μεγάλων αγροχημικών πολυεθνικών.
Για τον παραδοσιακό Έλληνα και Ευρωπαίο καλλιεργητή, ο οποίος στηρίζει την επιβίωσή του στην ιδιαιτερότητα, την ποιότητα και την αυθεντικότητα των προϊόντων Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) και Γεωγραφικής Ένδειξης, η εξέλιξη αυτή συνιστά μια ορατή υπαρξιακή απειλή.
Η γενετική επιμόλυνση των καλλιεργειών είναι πλέον θέμα χρόνου· και όταν αυτή συμβεί, η έννοια του «καθαρού», πιστοποιημένου, παραδοσιακού προϊόντος θα καταρρεύσει κάτω από το βάρος της ομογενοποιημένης βιομηχανικής παραγωγής.
Αυτή η εγχώρια αποδόμηση της αγροτικής παραγωγής έρχεται να συναντήσει τη γεωπολιτική υποκρισία των Βρυξελλών, όπως αυτή μετουσιώνεται στην ενεργοποίηση της εμπορικής συμφωνίας EU-Mercosur.
Η εφαρμογή της διμερούς αυτής συμφωνίας ανοίγει τις ευρωπαϊκές αγορές στις μαζικές εισαγωγές αγροτικών προϊόντων (όπως το βόειο κρέας και η σόγια) από τις χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπου τα περιβαλλοντικά κριτήρια και οι έλεγχοι χρήσης φυτοφαρμάκων είναι υποτυπώδεις έως ανύπαρκτοι.
Το οξύμωρο είναι κραυγαλέο: την ίδια στιγμή που οι Ευρωπαίοι αγρότες πιέζονται να υιοθετήσουν αυστηρά και κοστοβόρα πράσινα πρότυπα στο όνομα της προστασίας του περιβάλλοντος, η Ευρωπαϊκή Ένωση εισάγει προϊόντα που παράγονται με το κόστος της αποψίλωσης του Αμαζονίου. Αυτός ο αθέμιτος ανταγωνισμός θα λειτουργήσει ως η χαριστική βολή για τη μικρή οικογενειακή γεωργία και κτηνοτροφία, οι οποίες αδυνατούν να συμπιέσουν το κόστος τους στα επίπεδα των λατινοαμερικάνικων κολοσσών, οδηγώντας με μαθηματική ακρίβεια στο τέλος των παραδοσιακών κοινοτήτων της υπαίθρου.
Ωστόσο, το σχέδιο για τη ριζική αναδιάρθρωση του διατροφικού μας μοντέλου δεν σταματά στο επίπεδο του αγρού· επεκτείνεται και στο ίδιο το πιάτο του καταναλωτή, μέσα από μια συστηματική πολιτική και οικονομική προώθηση των λεγόμενων «εναλλακτικών πρωτεϊνών». Η σταδιακή έγκριση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την EFSA μιας σειράς εντόμων και σκουληκιών ως «Νέων Τροφίμων» (Novel Foods) —από τη σκόνη προνυμφών του κίτρινου αλευροσκώληκα (Tenebrio molitor) με επεξεργασία UV, μέχρι τους οικιακούς γρύλους και τις μεταναστευτικές ακρίδες— δεν αποτελεί απλώς μια γραφική γαστρονομική εναλλακτική.
Αν αναλύσει κανείς τις τεράστιες επενδύσεις που κατευθύνονται στην κατασκευή των πρώτων αυτόνομων εργοστασίων παραγωγής εντομοπρωτεΐνης σε βιομηχανική κλίμακα, γίνεται σαφές ότι πίσω από το προπέτασμα καπνού της «βιωσιμότητας» και της «μείωσης του περιβαλλοντικού αποτυπώματος» κρύβεται μια συντονισμένη προσπάθεια υποκατάστασης της παραδοσιακής διατροφής.
Η ρητορική που παρουσιάζει την κτηνοτροφία και την παραδοσιακή γεωργία ως τους αποκλειστικούς ενόχους της κλιματικής αλλαγής χρησιμοποιείται εργαλειακά για να νομιμοποιηθεί η μετάβαση σε μια εξαιρετικά συγκεντρωτική, εργαστηριακή παραγωγή τροφή, ελεγχόμενη από funds και τεχνολογικούς κολοσσούς.
Η αγωνία για το μέλλον της αγροτικής παραγωγής δεν είναι μια συντηρητική εμμονή στο παρελθόν· είναι μια μάχη για τη δημοκρατία, την εθνική κυριαρχία και την πολιτισμική μας ταυτότητα.
Αν επιτρέψουμε η τροφή μας να μετατραπεί σε ένα αποκλειστικά εργαστηριακό προϊόν, προστατευμένο από πατέντες και αν αντικαταστήσουμε τον παραγωγό της υπαίθρου με βιομηχανικές μονάδες εντόμων και εισαγόμενα προϊόντα της Mercosur, δεν θα έχουμε λύσει το κλιματικό πρόβλημα.
Θα έχουμε απλώς παραδώσει το βασικότερο αγαθό της ανθρώπινης επιβίωσης στα χέρια μιας παγκοσμιοποιημένης ολιγαρχίας, μετατρέποντας την κλιματική κατάρρευση σε ευκαιρία για τον απόλυτο έλεγχο της κοινωνίας.
Στην κρίσιμη ψηφοφορία της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (17 Ιουνίου 2026), η ΝΔ και το ΕΛΚ υπερψήφισαν και πάλι την παράδοση άνευ όρων στην παγκόσμια ολιγαρχία, σε αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ και τους Ευρωβουλευτές του , που καταψήφισαν , καταδίκασαν, πρότειναν, διεκδίκησαν και αρνήθηκαν να συμβιβαστούν …Γιατί …δεν είναι όλοι ίδιοι!»
Κατόπιν όλων αυτών, η Ευαγγελία Λιακούλη αναλαμβάνει άμεσα κοινοβουλευτική πρωτοβουλία καταθέτοντας σχετική Ερώτηση στο πλαίσιο του Κοινοβουλευτικού Ελέγχου προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, προκειμένου να εξηγηθεί με απόλυτη σαφήνεια ποια είναι τα αναμενόμενα αποτελέσματα και δεσμεύσεις της σχετικής ευρωπαϊκής νομοθεσίας που ψήφισε η Νέα Δημοκρατία και ποιες θα είναι οι συγκεκριμένες, άμεσες επιπτώσεις στη χώρα μας, στην επιβίωση των Ελλήνων μικρομεσαίων αγροτών, στην προστασία των μοναδικών προϊόντων ΠΟΠ και Γεωγραφικής Ένδειξης, καθώς και στην ποιότητα και την ασφάλεια της διατροφής των Ελλήνων καταναλωτών, ενώ θέτει και το κρίσιμο ερώτημα στην Κυβέρνηση ποια είναι η προετοιμασία της χώρας και ποιες οι ασφαλιστικές δικλείδες προστασίας της ελληνικής παραδοσιακής παραγωγής.
