Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων – 20 Ιούνη αντιπροσωπία του ΕΚΝΛ αποτελούμενη από τον Πρόεδρο Σκόκα Γιάννη και τον Αντιπρόεδρο Σίμο Αχιλλέα επισκέφθηκε τη δομή φιλοξενίας προσφύγων στο Κουτσόχερο.
Το κλιμάκιο ενημερώθηκε αρχικά από τη διοίκηση της δομής, όπου καταγράφεται ότι η κυρίαρχη εθνικότητα των διαμενόντων(περίπου 700 άτομα) αυτήν τη στιγμή είναι από το Σουδάν. Αναφορά έγινε και στα ζητήματα της διασφάλισης ανθρώπινων συνθηκών εργασίας των προσφύγων καθώς πολλοί εκ των οποίων απασχολούνται σε βιομηχανίες τροφίμων της περιοχής, στον αγροτικό τομέα με την τάση αυτή να διευρύνεται το επόμενο διάστημα, όπως και σε διάφορα προγράμματα εκπαίδευσης και κοινωνικής ένταξης που είναι σε εξέλιξη.
Από την αντιπροσωπεία τονίστηκε πως «Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που τα θύματα των ιμπεριαλιστικών πόλεμων τους οδήγησαν στην πατρίδα μας, βρήκαν απέναντι τους τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, που τα καλλιεργούν κόμματα και μηχανισμοί που στηρίζουν την πολεμική εμπλοκή. Ήρθαν αντιμέτωποι με άθλιους νόμους της ΕΕ και των κυβερνήσεων και την άγρια καταστολή, που τους σπρώχνουν στα κυκλώματα των δουλεμπόρων με τα επικίνδυνα και ακριβοπληρωμένα περάσματα στον Έβρο και το Αιγαίο, που έχει μετατραπεί σε θάλασσα νεκρών με τα αμέτρητα ναυάγια των ξεριζωμένων».
Ακόμη πως «Ο δρόμος του κέρδους και των ανταγωνισμών των ιμπεριαλιστών για το ξαναμοίρασα των σφαιρών επιρροής, των δρόμων μεταφοράς (ενέργειας, εμπορευμάτων, σπάνιων γαιών κ.α.) δημιουργούν τη φτώχεια, τη δυστυχία και τους πολέμους. Αυτές οι αιτίες είναι που εξωθούν τους λαούς στη μετανάστευση, ψάχνοντας για μια καλύτερη ζωή».
Παράλληλα αναδείχθηκε πως «Επιτομή αυτής της βαρβαρότητας είναι το νέο Σύμφωνο της ΕΕ για το Άσυλο και την Μετανάστευση που πρόσφατα επικυρώθηκε από την Ελληνική Βουλή. Το Σύμφωνο καταργεί ουσιαστικά τη Συνθήκη της Γενεύης για τους Πρόσφυγες και κάθε προστασία του κουρελιασμένου πλέον Διεθνούς Δικαίου. Προβλέπει την πιο άγρια καταστολή σε βάρος των θυμάτων. Γρήγορες και μαζικές απορρίψεις αιτήσεων, ουσιαστικά κατάργηση του ασύλου, εγκλωβισμό στις πρώτες χώρες υποδοχής – όπως η Ελλάδα – για χιλιάδες ανθρώπους, με φυλακή ακόμα και σε βάρος παιδιών, επαναπροωθήσεις και απελάσεις στις δήθεν ονομαζόμενες “ασφαλείς χώρες”, με τις οποίες οι πρόσφυγες δεν έχουν κανέναν δεσμό, ή ακόμα και σε δήθεν τμήματα ασφαλή εμπόλεμων χωρών».
Η αντιπροσωπεία στάθηκε στην «ανάγκη να δυναμώσει η έμπρακτη αλληλεγγύη απέναντι στους πρόσφυγες. Κάτι που το ΕΚΝΛ το έχει αποδείξει πολλές φορές , προβάλλοντας μια τέτοια στάση ως την μοναδική που αρμόζει στην εργατική τάξη απέναντι σε αυτές τις περιπτώσεις. Επεσήμανε τέλος, πως «είναι αναγκαίο όλοι οι εργαζόμενοι να δυναμώσουμε την πάλη μας ενάντια στην πολεμική εμπλοκή, να δυναμώσουμε την αλληλεγγύη μας, σε κοινό αγώνα Ελλήνων και ξένων εργαζομένων για ζωή και δουλειά με δικαιώματα, να ανοίξουμε μέτωπο στον ρατσισμό, στην ξενοφοβία, στην εκμετάλλευση».
