Κρατική μέριμνα για την προστασία και την προαγωγή της ελληνικής γλώσσας, προστασία της ελληνικής σημαίας, ως συμβόλου του ελληνικού έθνους, και δυνατότητα παροχής ανώτατης εκπαίδευσης από νομικά πρόσωπα πανεπιστημιακής εκπαίδευσης που μπορεί να έχουν δημόσιο ή ιδιωτικό χαρακτήρα με πλήρη αυτοδιοίκηση, υπό την εποπτεία του Κράτους και υπό τον όρο διασφάλισης υψηλού επιπέδου των παρεχομένων σπουδών, είναι οι προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας για την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος που θα τις εξετάσει σήμερα η Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος.
Η πρόταση για την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος αποτυπώνει μια κορυφαία πολιτική επιλογή της Νέας Δημοκρατίας για την «απελευθέρωση της Ανώτατης Εκπαίδευσης από το κρατικό μονοπώλιο και τη θέσπιση του Μη Κρατικού Πανεπιστημίου», η οποία «θα διευρύνει το πεδίο ελευθερίας επιλογών των νέων Ελλήνων, θα εγγυάται την ισότητα ευκαιριών, για όσους δεν έχουν τη δυνατότητα να φοιτήσουν στο εξωτερικό ή όσους δεν μπόρεσαν να σπουδάσουν, λόγω δυσκολιών στα νεανικά τους χρόνια, και θα ενισχύσει την κοινωνική κινητικότητα».
Στοχεύει επίσης να καταστήσει την Ελλάδα «από νησίδα εκπαιδευτικού απομονωτισμού, διεθνές εκπαιδευτικό κέντρο». Θέση της Νέας Δημοκρατίας είναι επίσης ότι «επαναπατρίζοντας μέρος έστω των 53.000 εξόριστων Ελλήνων φοιτητών και άλλων τόσων διακεκριμένων ερευνητών και προσελκύοντας και ξένους, θα δημιουργηθεί μια νέα πηγή για το ΑΕΠ, νέες θέσεις εργασίας και φυσικά άμεσες ελληνικές και ξένες επενδύσεις στον τομέα της παιδείας και του πολιτισμού, εισάγοντας την ελληνική οικονομία στη διεθνή εκπαιδευτική αγορά, από την οποία ήταν απούσα».
Σημαντική παράμετρος της συζήτησης, η οποία θα εξελιχθεί σήμερα στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος, αναμένεται να είναι η κατάσταση των δημόσιων πανεπιστημίων αλλά και η νομολογία, η δικαστική ερμηνεία και το ενωσιακό δίκαιο. Ερωτήματα και προβληματισμοί που ανακύπτουν και αναμένεται να τεθούν είναι «αν μετά την απόφαση της ολομέλειας του ΣτΕ για τα αλλοδαπά πανεπιστήμια, έχει πρακτική σημασία και η αναθεώρηση του άρθρου 16», «μήπως τελικά τα συντάγματα αλλάζουν και χωρίς να αναθεωρούνται», «πώς το ενωσιακό και διεθνές δίκαιο έχει εισχωρήσει στο συνταγματικό δίκαιο», σε συνδυασμό με το άρθρο 28 του Συντάγματος που αναφέρεται στην ενοποιητική διαδικασία.
