Για δυσαναπλήρωτο κενό στην οικογένεια του Γηροκομείου Λάρισας, στους συνεργάτες της, στους εργαζομένους, στους φιλοξενούμενους του Ιδρύματος και σε όλους όσοι είχαν την τιμή να τη γνωρίσουν και να συνεργαστούν μαζί της κάνει λόγο το Διοικητικό Συμβούλιο του Δημοτικού Γηροκομείου Λάρισας, στο ψήφισμά του για την απώλεια της Διευθύντριας του Ιδρύματος, Κατερίνας Ζιαζιά-Σουφλιά.
«Η Κατερίνα Ζιαζιά – Σουφλιά υπήρξε άνθρωπος βαθιά συνδεδεμένος με την ιστορία, την πορεία και την ψυχή του Ιδρύματος. Το όνομα της οικογένειας Ζιαζιά είναι άρρηκτα δεμένο με την ίδρυση και τη διαδρομή του Γηροκομείου, καθώς ο αείμνηστος Γεώργιος Ζιαζιάς συνέβαλε καθοριστικά στις πρώτες ενέργειες για τη δημιουργία και λειτουργία του. Η ίδια κληρονόμησε αυτή τη σχέση όχι ως απλή αναφορά στο παρελθόν, αλλά ως ευθύνη, χρέος και στάση ζωής.
Με συνέπεια, ήθος, εργατικότητα και βαθιά ανθρώπινη ευαισθησία, υπηρέτησε το Γηροκομείο σαν δεύτερο σπίτι της. Στάθηκε δίπλα στους ηλικιωμένους με σεβασμό, στοργή και αγάπη, αντιμετωπίζοντάς τους πάντοτε με την αξιοπρέπεια που τους αξίζει. Συνέβαλε ουσιαστικά στην εύρυθμη λειτουργία του Ιδρύματος, στην ενίσχυση του έργου του και στην προσπάθεια αναβάθμισής του, διατηρώντας με τις ενέργειές της ζωντανό το όραμα όσων εργάστηκαν και προσέφεραν για το Γηροκομείο Λάρισας», αναφέρεται, μεταξύ άλλων, χαρακτηριστικά.
Αναλυτικά, το ψήφισμα έχει ως εξής:
“Το Διοικητικό Συμβούλιο του Δημοτικού Γηροκομείου Λάρισας, μόλις πληροφορήθηκε τη θλιβερή είδηση του θανάτου της Διευθύντριας του Ιδρύματος, Κατερίνας Ζιαζιά – Σουφλιά, συνήλθε εκτάκτως σε συνεδρίαση, προκειμένου να αποτίσει τον οφειλόμενο φόρο τιμής στην μνήμη της.
Η Κατερίνα Ζιαζιά – Σουφλιά υπήρξε άνθρωπος βαθιά συνδεδεμένος με την ιστορία, την πορεία και την ψυχή του Ιδρύματος. Το όνομα της οικογένειας Ζιαζιά είναι άρρηκτα δεμένο με την ίδρυση και τη διαδρομή του Γηροκομείου, καθώς ο αείμνηστος Γεώργιος Ζιαζιάς συνέβαλε καθοριστικά στις πρώτες ενέργειες για τη δημιουργία και λειτουργία του. Η ίδια κληρονόμησε αυτή τη σχέση όχι ως απλή αναφορά στο παρελθόν, αλλά ως ευθύνη, χρέος και στάση ζωής.
Με συνέπεια, ήθος, εργατικότητα και βαθιά ανθρώπινη ευαισθησία, υπηρέτησε το Γηροκομείο σαν δεύτερο σπίτι της. Στάθηκε δίπλα στους ηλικιωμένους με σεβασμό, στοργή και αγάπη, αντιμετωπίζοντάς τους πάντοτε με την αξιοπρέπεια που τους αξίζει. Συνέβαλε ουσιαστικά στην εύρυθμη λειτουργία του Ιδρύματος, στην ενίσχυση του έργου του και στην προσπάθεια αναβάθμισής του, διατηρώντας με τις ενέργειές της ζωντανό το όραμα όσων εργάστηκαν και προσέφεραν για το Γηροκομείο Λάρισας.
Η απώλειά της αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό στην οικογένεια του Γηροκομείου Λάρισας, στους συνεργάτες της, στους εργαζομένους, στους φιλοξενούμενους του Ιδρύματος και σε όλους όσοι είχαν την τιμή να τη γνωρίσουν και να συνεργαστούν μαζί της.
Το Διοικητικό Συμβούλιο, ως ελάχιστη ένδειξη τιμής, σεβασμού και ευγνωμοσύνης προς το πρόσωπό της, αποφασίζει ομόφωνα:
1. Να εκφράσει τα ειλικρινή συλλυπητήριά του στην οικογένεια και στους οικείους της εκλιπούσας.
2. Να παραστεί αντιπροσωπεία του Διοικητικού Συμβουλίου στην εξόδιο ακολουθία.
3. Να κατατεθεί στεφάνι στη μνήμη της.
4. Να τηρηθεί ενός λεπτού σιγή στην επόμενη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου.
5. Να επιδοθεί το παρόν ψήφισμα στην οικογένειά της.
6. Να δημοσιευθεί το παρόν ψήφισμα στον τοπικό Τύπο και στα μέσα ενημέρωσης του Ιδρύματος.
Η μνήμη της θα παραμείνει ζωντανή σε όλους όσοι τη γνώρισαν, συνεργάστηκαν και συμπορεύθηκαν μαζί της στην υπηρεσία ενός Ιδρύματος που η ίδια αγάπησε και τίμησε με όλη της τη δύναμη”.
